Της Εφης Μαρίνου Σαράντα χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη μεταπολίτευση η εφημερίδα «Αυγή» σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας εξέδωσαν από κοινού το ημερολόγιο του 2013 με αφίσες από τον αντιδικτατορικό αγώνα. Αφίσες μικρές, μεγάλες, κακοτυπωμένες συχνά, χειρόγραφες, ασπρόμαυρες και έγχρωμες, στα ελληνικά αλλά και σε πολλές άλλες γλώσσες. Ολες όμως έφεραν τη δύναμη της κοινωνικής κραυγής ενάντια στη χούντα με περιεχόμενο ένα πλήθος θεμάτων: η συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στην Οξφόρδη
Περισσότερα.. »
Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Η πραγματική επιτυχία για το Εθνικό έρχεται φέτος από τη Νέα Σκηνή, από τη μικρότερη μέχρι τώρα παραγωγή και από την περισσότερο «ίσια», από την άποψη της διαπραγμάτευσης του υλικού, σκηνοθεσία του. Σε μια χρονιά που παραδόξως οι μεγάλες προσδοκίες αστοχούν, η πρόταση του «Ζ» από την Εφη Θεοδώρου πετυχαίνει ένα διπλό άθλο: να μεταδώσει το θρυλικό μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού μισό αιώνα από την πρώτη του δημοσίευση (1963). Και να μεταδώσει την αίσθηση μιας ιστορίας που εξιστορείται σαν στοχασμός πάνω στα ανθρώπινα, λόγος για το ριζικό της φυλής
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Ο Παύλος Μάτεσις, μια ξεχωριστή περίπτωση πολύπλευρου δημιουργού, έφυγε χθες από τη ζωή στα 80 του χρόνια. Πέθανε τα χαράματα σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, στο οποίο νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό. Στην ουσία ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το εγκεφαλικό, που είχε υποστεί τον Δεκέμβριο του 2010, ενώ παρακολουθούσε στο Θέατρο Τέχνης το έργο του Γιάννη Ρίτσου «Ανώνυμη Αγία ή Μια κοινότατη ιστορία». Θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και πεζογράφος, ο Παύλος Μάτεσις ήταν από μόνος του μια ολόκληρη κατηγορία.
Περισσότερα.. »Της Βένας Γεωργακοπούλου «Ο Αλέξανδρος Κοτζιάς, ο πεζογράφος που ποτέ δεν αναπαύτηκε στα κεκτημένα του, δεν είναι μόνον ο σπουδαίος και ακαταπόνητος, αλλά και ο κορυφαίος και ο πρωτοπόρος της μεταπολεμικής λογοτεχνίας μας, στο πλευρό ενός Στρατή Τσίρκα ή ενός Αντρέα Φραγκιά», έγραφε η Μάρω Δούκα τον Οκτώβριο τού 1993 (στη συλλογική έκδοση «Αφιέρωμα στον Αλέξανδρο Κοτζιά», Κέδρος, 1994). Ενας χρόνος είχε περάσει από τον παράλογο θάνατό του από πτώση και τραυματισμό στο κεφάλι, στη διάρκεια ενός περιπάτου στην Τζιά, στις 19 Σεπτεμβρίου του 1992. Σε λίγες μέρες, την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου, στις 7 μ.μ., η Μάρω Δούκα θα θυμηθεί και πάλι τον αγαπημένο της φίλο, τον συγγραφέα τής «Πολιορκίας» και της «Αντιποίησης Αρχής».
Περισσότερα.. »
Του Χρήστου Κυθρεώτη Ο Φίλιπ Ροθ ―που πρόσφατα δήλωσε ότι δεν θα ξαναγράψει― έχει κατά καιρούς αναπτύξει στις συνεντεύξεις του τη μέθοδο που χρησιμοποιεί για να αντεπεξέρχεται στις δύσκολες καταστάσεις της ζωής του: Καταγράφει τα πάντα. Την ίδια μέθοδο υποψιάζεται πως χρησιμοποιούν και πολλοί άλλοι συγγραφείς: «Οταν τα πράγματα γίνονται ακραία, η αυθόρμητη αντίδραση είναι να τα καταγράψεις». ο 1987 ο Χέρμαν Ροθ, πατέρας του συγγραφέα, διαγιγνώσκεται με όγκο στον εγκέφαλο και ο Αμερικανός πεζογράφος εγκαθίσταται σε ένα ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης προκειμένου να βρίσκεται κοντά του. Τα βράδια δεν βγαίνει ― μένει στο δωμάτιό του και καταγράφει σε ένα σημειωματάριο τις συναντήσεις με τον πατέρα του. Αποδελτιώνει τις στιχομυθίες, τους δισταγμούς, τις επισκέψεις σε γιατρούς και νοσοκομεία – αποδελτιώνει τα πάντα.
Περισσότερα.. »
Του Κώστα Κουτσουρέλη Καμιά εκατοστή χρόνια πριν, ένας σπουδαίος Ευρωπαίος, ο Ούγκο φον Χόφμανσταλ, έγραφε ότι ο δημιουργός δύο πράγματα έχει ανάγκη. Το πρώτο είναι να πείσει τους ομότεχνούς του και τους κριτικούς. Το δεύτερο, ν' αγγίξει το ευρύ κοινό. Ο Μιχάλης Γκανάς τα έχει πετύχει και τα δυο. Εχει αποσπάσει τον έπαινο και του Δήμου και των Σοφιστών. Κατάφερε να είναι περίοπτος χωρίς να του καταλογίζεται ότι έγινε ρηχός. Με τα ποιήματα, τα πεζά, τους στίχους του, κατόρθωσε να γίνει δημοφιλής αλλά την ίδια στιγμή παρέμεινε μέγεθος σεβαστό και για τους πιο καχύποπτους από τους κριτικούς μας. Είπαν γι' αυτόν, και έχουν δίκιο, ότι είναι ο τελευταίος από τους ποιητές μας εν ζωή που κατόρθωσε να μπει στον Κανόνα, αυτή την τόσο δύσκολη λέσχη των κορυφαίων.
Περισσότερα.. »
Του Αρη Στυλιανού Ο Σεφέρης αναρωτήθηκε ποιητικά και στοχαστικά: «τ’ είναι θεός; τι μη θεός; και τι τ’ ανάμεσό τους;» («Ημερολόγιο Καταστρώματος, Γ΄»). Τα ερωτήματα αυτά επανέρχονται διαρκώς κατά την ανάγνωση του βιβλίου του Γάλλου καθηγητή φιλοσοφίας Ζαν-Λικ Μαριόν, «Ο Θεός χωρίς το είναι». Πρόκειται για το τρίτο βιβλίο του Μαριόν που παρουσιάζεται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό από τις εκδόσεις «Πόλις». Είχαν προηγηθεί «Το ερωτικό φαινόμενο» (2008, μτφρ. Χρήστος Μαρσέλλος) και το «Επιπροσθέτως». Φαινομενολογία και θεολογία (2011, μτφρ. Γιώργος Γρηγορίου)
Περισσότερα.. »
To αυθεντικό λάτιν με τη σφραγίδα του γιου του Τίτο Πουέντε. H μαγική τρομπέτα του Αρτούρο Σαντοβάλ. O ζωντανός θρύλος των κινηματογραφικών μουσικών του Μισέλ Λεγκράν. Το εκρηκτικό ντουέτο των 2Cellos. Το συγκρότημα σήμα-κατατεθέν της άσιντ τζαζ «Incognito», αλλά και ένα ελληνικό γκρουπ που αποτέλεσε την πιο ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς, συνθέτουν το εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα του «Gazarte» για το επόμενο τρίμηνο
Περισσότερα.. »
Oταν οι ισλαμιστές στο βόρειο Μάλι κατέστρεφαν τα ιερά μαυσωλεία της ιστορικής πόλης Τιμπουκτού, προστατευμένα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, δεν πολυΐδρωνε το αυτί μας. Δεν δείξαμε την ίδια ευαισθησία, όπως τότε που οι Ταλιμπάν ανατίναζαν στο Αφγανιστάν τα αγάλματα του Βούδα. Τώρα όμως τα πράγματα έσφιξαν. Και δεν εννοώ τις πολεμικές επιχειρήσεις του Ολάντ
Περισσότερα.. »
Tης Εφης Μαρίνου Μια έκθεση που εμπνέεται από το παιδί και τους φόβους του εγκαινιάζεται σήμερα στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης στο Ρέθυμνο (Χειμάρρας 5). Πρόκειται για την έκθεση που επιμελείται η Μαρία Μαραγκού με τίτλο «Παιδικοί φόβοι, παιδικά όνειρα» με δουλειές των Στέλλας Δρυγιαννάκη, Χρήστου Κωτσούλα, Χρυσούλας Σκεπετζή, Αγγελου Σκούρτη. Το θέμα που διερευνά η έκθεση αφορά το κατά πόσο υπάρχει ο παιδικός φόβος και μέχρι ποιου σημείου αυτός επιδρά στη συμπεριφορά αλλά και στα όνειρα των παιδιών
Περισσότερα.. »
Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Πού βρίσκεται σήμερα το ελληνικό έργο; Πάντως όχι στη θέση που κατείχε ολόκληρο τον προηγούμενο αιώνα και στα πρώτα χρόνια του παρόντος. Τα τελευταία χρόνια το νεανικό και γόνιμο ενδιαφέρον του θεάτρου μας έχει φανερά στραφεί σε εκδηλώσεις της σκηνής, που ολοένα και σπανιότερα ακολουθούν το παλιό καλό τρίγωνο συγγραφέα (σαν αρχή και κατά κάποιον τρόπο ηθικό υπεύθυνο για το νόημα), σκηνοθέτη (μεσάζοντα μεταξύ νοήματος και αποδέκτη, αλλά και εγγυητή ενότητας των μέσων του θεάτρου) και ακροατηρίου - και μάλιστα με το τρίγωνο να διαγράφεται με αυτήν ακριβώς τη φορά
Περισσότερα.. »
Της Βάσως Τζεβελέκου Πριν από ένα χρόνο ακριβώς, βρισκόταν στον Δρόμο που τόσο αγαπούσε. Παρά τις δύσκολες συνθήκες στον χώρο του πολιτισμού, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είχε ξεκινήσει με ελάχιστα χρήματα την καινούργια ταινία του «Η άλλη θάλασσα». Με πάθος κι έξαρση βρισκόταν πάλι σε γύρισμα. Ηταν ο τρόπος του ν’ αντισταθεί στη μελαγχολία της σύγχρονης Ελλάδας. Εκείνος που στοχάστηκε, όσο κανείς άλλος στον ελληνικό κινηματογράφο, πάνω στην Ιστορία του ελληνικού λαού και του ανθρώπινου γένους
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Τζεβελέκου Οι αρχαιότητες φεύγουν, το Μετρό μένει. Αυτό αποφάσισε, ομόφωνα, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρίασή του το βράδυ της Τρίτης, για τις μοναδικές, ανεκτίμητης αξίας αρχαιότητες βυζαντινής περιόδου που αποκαλύφθηκαν στον σταθμό «Βενιζέλου» στο Μετρό Θεσσαλονίκης. Οι αρχαιότητες θα αποσπαστούν και θα μεταφερθούν στο Στρατόπεδο «Παύλου Μελά», το οποίο θα διαμορφωθεί σε αρχαιολογικό πάρκο. Εκεί «θα προστατευθούν και θα αναδειχθούν καλύτερα».
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου Δρυός πεσούσης... επιβεβαιώνεται στην περίπτωση του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, που καταργήθηκε, εν μιά νυκτί από τον αναπλ. υπουργό Κώστα Τζαβάρα. Τώρα, στη «σορό» του πολύπαθου ΕΚΕΒΙ ερίζουν για την πιο πολύτιμη κληρονομιά του, την ηλεκτρονική βάση της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ, δύο φορείς: η νεοσύστατη Ενωση Ελληνικού Βιβλίου (ΕΝΕΛΒΙ) και ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Εργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
