Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Ρώτησαν, καθώς λέγεται, κάποτε τον ιερό Αυγουστίνο για τη φύση του χρόνου. Και εκείνος αποκρίθηκε ότι αν και νιώθει πως γνωρίζει, όταν δεν τον ρωτούν, όταν κάποιος του θέτει το ερώτημα, αδυνατεί να απαντήσει. Από την ίδια, φαίνεται, αντίθεση ενσυναίσθησης και αγνωστικισμού εκκινεί η διαλεκτική περφόρμανς του Νοτιοαφρικανού υπερ-καλλιτέχνη Γουΐλιαμ Κέντριτζ, που είδαμε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών -ασφαλώς η πιο καλοδεχούμενη φιλοξενία ξένου καλλιτέχνη στον πολυχώρο της Συγγρού ώς σήμερα.
Περισσότερα.. »
Της Χαράς Τζαναβάρα Μέσα στον Δεκέμβριο ξεκινά η θεμελίωση του συγκροτήματος της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Λυρικής Σκηνής στον παλιό Ιππόδρομο, στο Φάληρο, όπου οι μπουλντόζες ολοκληρώνουν τις εκσκαφές. Η φάση αυτή θα διαρκέσει ώς τα τέλη του 2013, καθώς θα χρειαστεί να τοποθετηθούν ειδικοί πάσσαλοι επειδή σε ορισμένα σημεία του χώρου στους ιστορικούς χρόνους η θάλασσα έφτανε πολύ ψηλότερα και εδώ βρισκόταν το πρώτο λιμάνι της αρχαίας Αθήνας.
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Κάποια φιλμάκια super 8, ξεχασμένα σε ένα συρτάρι, από εκείνα που τράβαγε τη δεκαετία τού '80 φοιτήτρια στο Παρίσι, αλλά και στα ταξίδια της, χάρισαν στη Στέλλα Θεοδωράκη την πιο προσωπική αλλά συγχρόνως και πιο ανοιχτή επικοινωνιακή ταινία της, τα «Ημερολόγια Αμνησίας». Παράδοξο; Καθόλου. Με μεγάλο οίστρο, συναίσθημα, εξυπνάδα αλλά και κόπο κατάφερε οι διαδρομές της στον χρόνο, οι αισθητικές της αναζητήσεις, οι ανθρώπινες περιπέτειές της, οι φίλοι και οι έρωτές της, ακόμα και οι πολιτικές της απόψεις να μεταμορφωθούν από θραύσματα σε ένα ενιαίο σώμα με νόημα και θέση, που μπορεί να συγκινήσει και να πάρει μαζί του μια γεμάτη κινηματογραφική αίθουσα.
Περισσότερα.. »
Του Μάνου Τσαλδάρη Τα δάκρυα της προϊσταμένης της Ζ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Γεωργίας Χατζή–Σπηλιοπούλου στις τρεις τα ξημερώματα του Σαββάτου, μόλις αντίκρισε το κλεμμένο στις 17 Φεβρουαρίου από το παλαιό Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας μυκηναϊκό δακτυλίδι, ήταν εκείνα που χαλύβδωσαν τη θέληση των αστυνομικών να βρουν όλα τα αρχαία αντικείμενα και να τα παραδώσουν στους αρχαιολόγους ώστε να επανατοποθετηθούν στις προθήκες τους. Τεσσερισήμισι ώρες αργότερα, η ξενυχτισμένη έφορος θα έκλαιγε και πάλι πάνω από έναν φρεσκοανοιγμένο λάκκο στη δασώδη περιοχή έξω από το χωριό Κοσκινά της Αρχαίας Ολυμπίας.
Περισσότερα.. »
Σε λίγες μέρες (5 Δεκεμβρίου) θα τον έχουμε στην Αθήνα. Ο διάσημος Βρετανός χορογράφος και χορευτής Ακραμ Καν, με φρέσκες τις δάφνες του από την τελετή έναρξης της Ολυμπιάδας του Λονδίνου, θα παρουσιάσει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την παράσταση «Desh», μια σούπερ θεαματική, νοσταλγική επιστροφή του στην πατρίδα του, το Μπανγκλαντές. Το έργο αυτό πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Sadler's Wells» του Λονδίνου τον Οκτώβριο του 2011 και, σύμφωνα με τους κριτικούς, ανήκει στα αριστουργήματά του
Περισσότερα.. »
Της Μαρίας Στασινοπούλου O πολύπαθος εκδοτικά «Εξώστης» του Νίκου Καχτίτση επανακυκλοφόρησε σε μια τυποτεχνικά άψογη και φιλολογικά υποδειγματική έκδοση, η οποία υπηρετεί στο σύνολό της την εκδοτική βούληση του συγγραφέα και στηρίζεται με συγκριτική έρευνα στις δύο προηγούμενες εκδόσεις (1964, 1985). Το βιβλίο περιλαμβάνει ακόμη, σε επίμετρο: μελέτημα του Γιάννη Δημητρακάκη για την αφήγηση και το ύφος του πεζογραφήματος αυτού∙ κατατοπιστικό κείμενο για την περιπέτεια της έκδοσης της εκδότριας Γιώτας Κριτσέλη, συνεπιμελήτριας του τόμου, και «Χρονολόγιο σε α' και γ' πρόσωπο» για τον συγγραφέα, που έχει συνθέσει ο έτερος επιμελητής, Βίκτωρ Καμχής.
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Στόγια «Ρουφούσαμε ο ένας τα δάχτυλα του άλλου, λιγάκι φοβισμένοι, σαν παιδιά που γλείφουν γλειφιτζούρια ενώ παρακολουθούν μια αγωνιώδη καταδίωξη με αυτοκίνητα στην οθόνη». Το 1964 ήταν μια καλή χρονιά για να είσαι νέος, χαρισματικός και λευκός στην Αμερική. Η πολιτιστική επανάσταση και η σεξουαλική απελευθέρωση είχαν μπει στις ράγες, μερικοί μάλιστα έκαναν λόγο για κοινωνική ανατροπή.
Περισσότερα.. »
Του Αριστοτέλη Σαΐνη Ποιος δεν θυμάται το μισοακαταλαβίστικο μοιρολόι-νανούρισμα της Αρβανίτισσας μάνας στο ομώνυμο διήγημα της πρώτης συλλογής του Σωτήρη Δημητρίου («Ντιάλιθ' ιμ, Χριστάκη», 1987), καθώς και την «έκπληξη» (Δ. Αγγελάτος) που προκάλεσε το «σκληρό παιχνίδι» (Γ. Χειμωνάς) της «παραμεθόριας» (Δ. Μαρωνίτης) πεζογραφίας του, στα τέλη της δεκαετίας του 1990; Από τότε ο Δημητρίου αποδείχτηκε συνεπής υπηρέτης της μικρής φόρμας, έχοντας εκδώσει πέντε συλλογές διηγημάτων. Γρήγορα, ωστόσο, αποσυμπιέζοντας την έμπνευσή του, πέρασε από τις συχνά ακαριαίες «εικόνες» των πρώτων διηγημάτων στη νουβέλα ή το μυθιστόρημα, συνεπικουρούμενος ενίοτε και από το φανταστικό (βλ. την ουτοπική πολιτεία στη «Σιωπή του ξερόχορτου», 2011).
Περισσότερα.. »Της Ελενας Γαλανοπούλου «Εδώ τα χρήματά σας είναι ασφαλή», έγραφε ένα τεράστιο πανό αναρτημένο έξω από το θέατρο του Φράιμπουργκ της Γερμανίας τον Μάρτιο του 2009, όταν μία από τις σημαντικότερες γερμανικές τράπεζες είχε χρεοκοπήσει και η ανασφάλεια πλανώνταν στον αέρα. «Η επένδυση στον πολιτισμό δεν χάνεται», με αυτή την επωδό έκλεισε προχθές το βράδυ, έπειτα από σχεδόν τρεις ώρες, η πρώτη ημέρα της στρογγυλής τράπεζας με θέμα «Πολιτιστική πολιτική και κρίση/ πολιτιστική πολιτική σε κρίση: για μια νέα οικονομία του πολιτισμού» στο σχεδόν γεμάτο αμφιθέατρο «Theo Angelopoulos» του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών
Περισσότερα.. »
Του Σταύρου Ζουμπουλάκη Οι Ελληνες ναζιστές γράφουν κι αυτοί πολύ. Εκδίδουν περιοδικά και εφημερίδες, γράφουν ποιήματα και τραγούδια, μυθιστορήματα, αυτοβιογραφίες, «θεωρητικά» κείμενα, πολιτικές διακηρύξεις. Χρωστάμε μεγάλη χάρη στον Δημήτρη Ψαρρά που άντεξε να τα διαβάσει όλα αυτά, ώστε να ανασυγκροτήσει τεκμηριωμένα την ιστορία, την ιδεολογία και την πρακτική της Χρυσής Αυγής. Ηταν ο μόνος που θα μπορούσε να το κάνει τούτη τη στιγμή (αν λάβουμε υπ' όψιν μας το προηγούμενο βιβλίο του για τον Καρατζαφέρη και δεκάδες συναφή κείμενα του Ιού της «Ελευθεροτυπίας») και ευτυχώς το έκανε
Περισσότερα.. »
Συνέντευξη στην Εφη Μαρίνου «Αγρια ράτσα, σκληρή και ανελέητη, και πρώτα με τον εαυτό της. Δεν ξέρεις τι να τους σεβαστείς και τι να τους μισήσεις». Ετσι περιγράφει ο Διονύσης Χαριτόπουλος τους ανθρώπους στα Μανιάτικα του Πειραιά, στη γειτονιά όπου μεγάλωσε και που τον σφράγισε, στο τελευταίο του βιβλίο «Εκ Πειραιώς». Γράφει κι άλλα, πολλά και ενδιαφέροντα: για το μεγάλο λιμάνι και τη ζωή του, την Τρούμπα, το ρεμπέτικο, τις γυναίκες. Τον συναντήσαμε στην Αθήνα, λίγο πριν φύγει για το Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας όπου ζει σχεδόν μόνιμα, και μιλήσαμε μαζί του για όσα... προλάβαμε. Οχι και λίγα
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου Μόλις 21 ετών, φοιτητής του Πρίνστον ήταν ο Ρόμπερτ ΜακΚέιμπ το 1954 όταν επισκέφτηκε την Ελλάδα για ολιγοήμερες διακοπές. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Ο ήλιος, η θάλασσα, η απλότητα των ανθρώπων, που δεν είχαν τίποτα κοινό με τον νεοϋορκέζικο πλούτο, τον ώθησαν να αποτυπώσει φωτογραφικά «έναν ανεξερεύνητο τρόπο ζωής, σε ένα παράξενα όμορφο μέρος του κόσμου».
Περισσότερα.. »
Θα κάνει, δεν θα κάνει κι άλλη ταινία του Τζέιμς Μποντ ο Σαμ Μέντες; Μας έχει μπερδέψει. Φαίνεται πως απολαμβάνει τις δάφνες του -και τις υψηλότατες αμοιβές- περιμένοντας κοινό και παραγωγούς να πέσουν στα πόδια του και να τον εκλιπαρούν. Πώς αλλιώς, αφού το «Skyfall» γνωρίζει τεράστια εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως, χαρακτηρίστηκε η καλύτερη ταινία Τζέιμς Μποντ όλων των εποχών, ενώ υπολογίζεται ότι θα είναι υποψήφια και για Οσκαρ
Περισσότερα.. »
Της Εφης Μαρίνου «Ο "Πατέρας" είναι άνθρωπος της επιστήμης, πολιτισμένος, με υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό του στη συμβίωση. Για μένα εκπροσωπεί έναν ανδρισμό που έχουν προσπαθήσει να μειώσουν, να μας κλέψουν και να τον μεταφέρουν στο τρίτο φύλο. Μόνο μπροστά στη γυναίκα είναι λιγότερο άντρας και τούτο γιατί αυτή τον θέλει έτσι και ο νόμος της προσαρμογής μάς υποχρεώνει να παίζουμε τον ρόλο που μας ορίζει η ερωμένη». Αυτά σημείωνε για το έργο του «Πατέρας» ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ, καταγεγραμμένος ως μαχητικός «μισογύνης»…
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
