Της Αρχοντίας Κάτσουρα Αγγλία, μέσα του 19ου αιώνα. Η οικογένεια ενός καλλιεργημένου ιερέα, που για λόγους συνείδησης αναγκάζεται να εγκαταλείψει την ενορία του, από τον ειρηνικό, ειδυλλιακό αγροτικό Νότο της χώρας, μεταναστεύει και εγκαθίσταται σε μια πόλη του βιομηχανικού Βορρά, βρόμικη, γεμάτη καπνό και σκόνη, όπου παράγουν βαμβακερά υφάσματα. Δρόμοι σκονισμένοι και θορυβώδεις, ρυάκια μολυσμένα, κτίρια μαυρισμένα, φτώχεια, σκληρή δουλειά και παιδική εργασία στις κλωστοϋφαντουργίες, κρύο και υγρό κλίμα, ασθένειες, και ταυτόχρονα η δυναμική της βιομηχανίας που μέσα από συγκρούσεις κάνει τα πρώτα της βήματα. Αυτός είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο εκτυλίσσεται
Περισσότερα.. »Ιστορία που εκτυλίσσεται δυο τρεις δεκαετίες πριν από το 1900 αφηγούμαι, με πρωταγωνίστρια μια αδιαμφισβητήτως χειραφετημένη γυναίκα. Αδελφή του Λεφτεραντώνη, πατέρα του Δημητράκη, και τση προλαλάς μου τση Μπέαινας, η Λεφτερομαριά παίρνει τη ζωή στα χέρια της σε μια εξόχως συντηρητική εποχή· όπου η γυναίκα οφείλει απόλυτη υπακοή στο ισχυρό φύλο. Δεν ήθελε τον Λιουδογιάννη που την εγάπα, επειδή ήταν κοντός και ως γεωργός δεν επεδείκνυε ιδιαίτερη έφεση στην κλεψά. Νοστιμευόταν αντιθέτως έναν λεβεντόκορμο πρωτοκλέφτη που κι εκείνος φαινόταν τσιμπημένος μαζί της. «Τα παίζανε» ένα μικρό διάστημα, κατά τα χρηστά ήθη του χωριού, ώσπου
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Πολλά μπορεί να είναι ο άνθρωπος· άλλοι λένε ότι είναι το ύφος του, άλλοι η γλώσσα του, το πνεύμα του, το σώμα του και λοιπά. Τελευταία φαίνεται να είναι περισσότερο ο φόβος του, ουδείς, όμως, θέλει να το παραδεχτεί. Και ως γνωστόν ο φόβος είναι το δεκανίκι της εξουσίας. Σκορπίζει αυτή απλόχερα τον φόβο στη ζωή μας και κοιμάται ήσυχη. Ενα όπλο της είναι αυτό. Ενα άλλο είναι η εξυπνάδα της να προσφέρει δώρα σε όσους την υπηρετούν με συνέπεια, σε όσους φέρονται δουλικά απέναντι στους δαιδαλώδεις μηχανισμούς της, μεταλλασσόμενοι και
Περισσότερα.. »Του Μισέλ Φάις Εν αρχή ήσαν οι άνθρωποι: Γιώργος Αντωνίου, Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Βασίλης Αμανατίδης, Βασιλική Γεωργιάδου, Θανάσης Γιαλκέτσης, Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, Ηλίας Γιούρης, Μιχάλης Γκανάς, Νίκος Δαββέτας, Δημήτρης Δημηρούλης, Αντζελα Δημητρακάκη, Αννα Μαρία Δρουμπούκη, Σταύρος Ζουμπουλάκης, Κώστας Καβανόζης, Εύη Καρκίτη, Δήμητρα Κολλιάκου, Χρίστος Κυθρεώτης, Αχιλλέας Κυριακίδης, Βασίλης Λαδάς, Librofilo, Μαρία Μήτσορα, Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Ακης Παπαντώνης, Δημήτρης Πετσετίδης, Γιώργος Ν. Περαντωντάκης, Αριστοτέλης Σαΐνης, Ελένη Σβορώνου, Μαριάννα Σκιαδά, Μαρία Στασινοπούλου, Γιώργος Στόγιας, Αρις Στυλιανού, Γεωργία Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Τσίρμπας. Ενας χρόνος «Ανοιχτό Βιβλίο». Σαράντα οχτώ τετρασέλιδα, μια μεγάλη βεντάλια από τίτλους όλου του φάσματος ελληνικής και
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου -Βλέπω έναν εφιάλτη τον τελευταίο καιρό. Με τρομάζει, μου κόβει την ανάσα. Είμαι, λέει, μόνη και περπατώ σε μια τεράστια λεωφόρο. Γύρω μου υπάρχει πολύς κόσμος που ζητωκραυγάζει. Τον βλέπω χαρούμενο και απελευθερωμένο. Κάτι γιορτάζουν. Σιωπή… - Μου είναι πολύ δύσκολο να με δω… αλλά βρίσκομαι στο κέντρο της γιορτής, μάλλον στο επίκεντρο. Οι άνθρωποι κρατάνε σημαίες, γλεντούν, αλλά εγώ έχω την αίσθηση ότι εμένα θέλουν να κατασπαράξουν. Είμαι εγώ που περπατώ, αλλά δεν είμαι ίδια. Νιώθω βρόμικη, με σκισμένα ρούχα… - Τι είναι αυτό που σας δυσκολεύει
Περισσότερα.. »Ντε και καλά, οι κεφαλές της εθνοσωτηρίου διμούτσουνης οχιάς θέλουν να δίνουν την εντύπωση ότι συμβιώνουν αρμονικά. Ελα μου όμως που δεν είναι τόσο εύκολο. Ανοίγει το μάτι του ο Βαγγέλης, βλέπει φάτσα φόρα τον Αντωνάκη και το ξανακλείνει αηδιασμένος. Αποφεύγει να κοιτάξει προς τ' αριστερά ο Αντουάν, αλλά η περιφερειακή του όραση συλλαμβάνει την ευμεγέθη μάπα του Βάγγου που του προκαλεί αναγούλα. Μέμφεται ο καθένας τον εαυτό του για την κακή του τύχη, αλλά ας όψεται η τρόικα που τους ανάγκασε να συγκατοικήσουν, και μάλιστα στο σώμα του κατηραμένου όφεως. Την πρόταση μομφής
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Τρεις ξανθές στην τηλεόραση καυτηρίαζαν τη γυμνάστρια που συνόδεψε τους μαθητές της στην παρέλαση και που κατά τη γνώμη τους δεν ήταν ντυμένη κατά πώς πρέπει. Εκεί που κόλλησαν κυριολεκτικά ήταν στα μαλλιά της γυναίκας. «Καλά, το είδες το μαλλί; Φρίκη!». Ολόιδιο με το δικό τους ήταν το μαλλί, αλλά προφανώς οι ξανθές διεκδικούσαν την πλατινέ απόχρωση και το ανέμελο στιλ για τον εαυτό τους. Δεν ήταν μόνο οι ξανθές όμως που έπεσαν να τη φάνε τη γυμνάστρια. Για πολλές μέρες, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ούτε καν να οργιστεί μπορεί κανείς από τις φασιστικής έμπνευσης και εκτέλεσης πράξεις της δικομματικής κυβέρνησης. Η εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ απλώς στερεί από τους τελευταίους υποστηρικτές αυτής της κυβέρνησης την ύστατη ελπίδα για εφαρμογή μιας δημοκρατικότερης πολιτικής. Δεν έχουν (δεν επιλέγουν;) άλλο μέσο να έλθουν σε επαφή με την κοινωνία ή να εξεύρουν κάποια λύση στα προβλήματά της, που οι ίδιοι προκαλούν παρά μόνο την καταστολή, την κρατική βία, την οποία πολλοί επικροτούν και χειροκροτούν, δυστυχώς. Τέσσερις και μισή ξημερώματα Πέμπτης, 7 Νοεμβρίου. Τα ΜΑΤ εισβάλλουν στην ΕΡΤ. Μια
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Ο λόγος περί τη βία έχει περισσέψει τους τελευταίους δύο-τρεις μήνες, σίγουρα όχι χωρίς αιτία. Οι εγκληματικές εκφάνσεις της με πολιτικό περιτύλιγμα ξύπνησαν μνήμες και φόβους που όλοι θέλαμε να πιστεύουμε ότι είχαν χαθεί ή, έστω, υπήρξαν μέρος ενός ντροπιαστικού παρελθόντος. Δυστυχώς, εθελοτυφλούσαμε μπροστά σε άλλα φαινόμενα βίαιης συμπεριφοράς, που ενδημούν καλυμμένα στην ελληνική κοινωνία και με την αύξηση της ανεργίας -κατά συνέπεια της φτώχειας και της ανέχειας- έχουν γίνει περισσότερο συχνά και οπωσδήποτε επικίνδυνα. Ο λόγος για την ενδοοικογενειακή βία, και κυρίως αυτήν εις βάρος των γυναικών, που παίρνει
Περισσότερα.. »Σήμερα επιτρέπονται αναμμένα τζάκια στα σπίτια που ο αριθμός τους λήγει σε 2, 4, 6, 8 και 0. Του Λάκη Μπέλλου Πετρέλαιο, φυσικό αέριο δεν μπορούμε να βάλουμε. Τζάκια, σόμπες απαγορεύονται γιατί εκλύουν αιθαλομίχλη. Αυτό είναι που ζήτησε η τρόικα από τον Σαμαρά. Να μελανιάσουν όλοι οι Ελληνες από την παγωνιά. Ζούμε την εποχή της σομποαπαγόρευσης και τζακοαπαγόρευσης. Του τζακόμετρου και του βλακόμετρου. Στην εποχή του Σαμαρά. Δακτύλιος και στα τζάκια. Δεν με νοιάζει. Εχω μονό και ζυγό τζάκι. Χθες μπούκαραν στο σπίτι και μέτρησαν τους ρύπους και τα σωματίδια
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Για πολλά χρόνια, αν δεν υπήρχε αυτός ο ευλογημένος άνθρωπος που λέγεται Σταύρος Μπένος, δεν θα είχα νιώσει κοτζάμ γυναίκα, πολιτικοποιημένη, οργανωμένη και υπερδραστήρια τι σημαίνει η απλή ανθρώπινη χαρά: «ψηφίζω κάτι και μου βγαίνει». Το κόμμα μου, μικρούλι, μικρουλάκι, συμπιεζόταν στα σαγόνια του δικομματισμού και εξαφανιζόταν. Τουλάχιστον στις δημοτικές εκλογές οι συνεργασίες επέτρεπαν και σε μας τους πληβείους του δημοκρατικού παιχνιδιού να έχουμε λόγο, να διαμορφώνουμε καταστάσεις. Να πανηγυρίζουμε το βράδυ των αποτελεσμάτων. Και τον Σταύρο Μπένο, τότε, το 1978, που πρωτοχτύπησα μέσα στην άγρια νύχτα πόρτες σε φτωχικές, εργατικές
Περισσότερα.. »Στο Εφετείο Αθηνών, στη συμβολή Κυρίλλου Λουκάρεως και Αλεξάνδρας, εκεί που στεγαζόταν άλλοτε το ευαγές ίδρυμα των Φυλακών Αβέρωφ, συναθροίζεται καθημερινώς θέλοντας και μη ένα πολύβουο πλήθος: κλέφτες, αστυνόμοι, σιδηροδέσμιοι κατηγορούμενοι, εναγόμενοι αμολητοί και λυμένοι, ενάγοντες, αυτόπτες παρατηρητές, αυτήκοοι ωτακουστές, ψευδομάρτυρες, γονείς, αδέλφια, φίλοι και γνωστοί των δραστών, αθώοι, ένοχοι, δικολάβοι, συνήγοροι, δικαστές, εισαγγελείς, γραμματείς και Φαρισαίοι. Ολοι ψάχνουν το δίκιο τους, ορισμένοι το χάνουν, άλλοι το βρίσκουν, κάποια στιγμή ωστόσο απαξάπαντες πεινούν και διψούν και τότε κατευθύνονται αναγκαστικά προς το κυλικείο, όπου τους περιμένει ψυχρολουσία. Ντελβές ακριβότερος από μαύρο χαβιάρι. Κουρού μπουγάτσα σε
Περισσότερα.. »Της Μάγδας Κλαυδιανού Πού γύριζες, πριν έρθεις; Εκεί που σμίγει η αγάπη της μητέρας και του πατέρα Γ. Ρίτσος, «Πρωινό άστρο» (ποίημα για το νεογέννητο παιδί του) Κρίση, περικοπές, Μνημόνιο. Υποστελέχωση της κλινικής, υπολειτουργία του μοναδικού δημόσιου Παιδοκαρδιοχειρουργικού Κέντρου στο Νοσοκομείο Παίδων. Μόνο μία φορά την εβδομάδα χειρουργείο. Μην ανησυχείτε, υπάρχει το νοσοκομείο του εφοπλιστή. Οι ιδιώτες σάς περιμένουν (η ιδιωτική πρωτοβουλία που ακούγαμε ως παιδιά…). Τι χρεία υπάρχει για δημόσια ιδρύματα όταν υπάρχουν τα ιδιωτικά; Κλείστε τα! Τώρα εμείς πρέπει να δίνουμε στην πατρίδα, είπε ο υπουργός, που παίζει στην Υγεία το
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
