Συχνά-πυκνά τώρα τελευταία εμφανίζεται στα πρωινάδικα ο Ασιμος Ρεντίκογλου· μόνο στα πρωινάδικα. Στις βραδινές εκπομπές δεν τον καλούν. Εχουν ξεπέσει πολύ στα μάτια του κοινού αλλά όχι έως εκεί. Ο ίδιος άλλωστε έχει μεγαλουργήσει στο πλάι της Ρούλας Κορομηλά, πάντοτε τις πρωινές ώρες. Τα έχουμε πει και άλλοτε. Ως δημοσιογράφος της ΕΡΤ παρακολούθησε αλλεπάλληλα επιμορφωτικά σεμινάρια στα εγκυρότερα ΜΜΕ στο Αμέρικα. Ολως τυχαίως. Τον διάλεγαν για τη χάρη του και την ομορφιά του. «Εγώ με την αξία μου κι όχι με ξένες πλάτες» ήταν το σλόγκαν του Ρεντίκογλου εκείνη την εποχή. Η ράχη του υπουργού
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Η επίσκεψη του Γερμανού προέδρου στην Ελλάδα σφραγίστηκε από τις σοφά υπολογισμένες δηλώσεις του, που από τη μία πλευρά εξέφραζαν την προσωπική θλίψη του για τις σφαγές και από την άλλη υπογράμμιζαν ότι η όποια συλλογική ευθύνη της χώρας του έχει κατ’ ουσίαν παραγραφεί, έτσι που κάθε αναφορά στο ζήτημα των γερμανικών οφειλών να θεωρείται παράκαιρη, αν όχι και εκτός των κανόνων της ευπρεπούς φιλοξενίας. Οι δηλώσεις αυτές -όπως και άλλες λιγότερο αβρές κάποιων άλλων Γερμανών επισήμων-προκλήθηκαν προφανώς από το γεγονός ότι για την ελληνική κοινωνία το θέμα παραμένει ζωντανό
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Δεν πιστεύω να μην τον είδατε. Τον κρίσιμο ελληνικό τελικό της Γιουροβίζιον. Πιο κρίσιμο και από την 1679η κρίσιμη συνάντηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Προκρίθηκε το τραγούδι «Rise up» – Freaky Fortune Feat. Επρεπε όμως αν θέλουμε ελπίδες νίκης στον τελικό, να στείλουμε στη διοργάνωση τον Σαμαρά να πει το «Πιστεύω» και τον Στουρνάρα το «Ληστεύω». Από τους 10 Ελληνες οι 6 δεν πιστεύουν ότι μπορούν να αποπληρώσουν την Εφορία. Από αυτούς 10 στους 6 βρήκαν τον τρόπο να ψηφίσουν για το ποιο τραγούδι θα προκριθεί. Από το πρωί
Περισσότερα.. »Πρωτογενής προπαγάνδα για εκλογικούς λόγους Η Ελλάδα πλέον δεν έχει έλλειμμα, διαλαλεί με ενθουσιασμό η κυβέρνηση. Το 2013 έχει παράξει «πρωτογενές πλεόνασμα». «Οταν ευημερούν οι αριθμοί πένονται οι άνθρωποι». Η κυβέρνηση κυριαρχείται από κλίμα ευφορίας και μεγάλη αισιοδοξία εν όψει αυτοδιοικητικών και ευρωεκλογών. Προσπαθεί να πείσει ότι η συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ κατέχει τη μαγική συνταγή για να κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Κανένας λογικός πολίτης που σέβεται τη χώρα του δεν αμφισβητεί ότι πρέπει να νοικοκυρευτούν τα δημόσια οικονομικά και ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να κυβερνηθεί όπως ώς χθες, ως χώρα τριτοκοσμική και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η θεωρηθείσα κάποτε νέα γενιά πολιτικών μπορεί με τα καμώματα και λεγόμενά της να τρελάνει κόσμο. Οι ψηφοφόροι τούς εμπιστεύτηκαν και τους έκαναν κυβερνήτες ή τους οδήγησαν σε υψηλές, νευραλγικές θέσεις εξουσίας. Τα αποτελέσματα γνωστά, έρχονται τώρα με ύφος δε, παρακαλώ, και αποποιούνται τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας, λες και είναι από άλλο πλανήτη, λες και δεν κυβέρνησαν αυτοί οι ίδιοι. Μήπως έχουν δίκιο; Μήπως αυτοί απλά εκτελούσαν ό,τι τους πρόσταζαν αλλοδαπές δυνάμεις; Τους είναι τόσο δύσκολο να συνειδητοποιήσουν πόσο αστείοι φαίνονται στην ελληνική κοινωνία ή θεωρούν
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Δεν πρόκειται για παραλλαγή του γνωστού παροιμιώδους «του ύψους ή του βάθους» είτε για το περίπου ομότιτλο, πρόσφατο βιβλίο του Νάνου Βαλαωρίτη «Ή του ύψους ή του βάθους», αν και ο τίτλος του σημερινού μου χρονογραφήματος συγγενεύει και με τα δύο: βιβλίο και παροιμιώδη έκφραση. Μόνο που είναι κάπως πιο κυριολεκτικός και επίκαιρος. Υψος είναι βέβαια η ανύψωση, ηθική και πνευματική/δημιουργική, που συνήθως επιτυγχάνεται με ατομική ή κοινή δράση για το κοινό καλό, αλλά και με τη δημιουργική ενασχόληση, μέσω π.χ. της συγγραφής ή της Τέχνης. Στην περίπτωσή μας, ύψος
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη H καλλιτέχνις Μαρίνα Αμπράμοβιτς κάθεται σε μια καρέκλα μπροστά σε ένα τραπέζι και οι επισκέπτες του μουσείου μπορούν να σταθούν απέναντί της και να την κοιτάξουν στα μάτια. Αυτή η περφόρμανς έγινε στο ΜοΜΑ της Νέας Υόρκης, και πολλοί απ' όσους την κοίταξαν για λίγη ώρα στα μάτια έφευγαν κλαμένοι. Το να κοιτάς στον άλλον τα μάτια είναι ισχυρή επαφή, αν και το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος που του δίνεις. Τα μάτια απλώς προδίδουν την ένταση της επαφής. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να εκφράσουν περίπλοκα συναισθήματα. Πολύ συχνά δεν είναι
Περισσότερα.. »Ζωηρός από πιτσιρικάς ήταν ο Γιώργος Καρατζαφέρης· χούι που διατήρησε και μεγαλώνοντας. Η μάνα του είχε να το λέει: «Τέτοιο σκανταλιάρικο και μπαγαπόντικο παιδί δεν ματάγινε. Μακάρι να 'κανα ένα κουβάρι κλωστή και να μην τον γεννούσα». Τα ίδια και χειρότερα τραβούσαν κι οι δάσκαλοι· άσε που δεν έπαιρνε και τα γράμματα. Ολο στην μπάλα, στη μακριά γαϊδούρα και στα μπουγέλα ο νους του. Τα κορίτσια ως γνωστόν γουστάρουν τα ατίθασα αγοράκια· έχει κι εκείνο το τραβηχτικό όσο να 'ναι, τσούρμο τα γκομενάκια από πίσω του. Αργότερα έδειξε το ζοριλίκι του στην πολιτική. Απέκτησε
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Νέο κόμμα ιδρύει ο Γιώργος Παπανδρέου. Φυσικά από το «Πάμε Λουκέτο» θα μάθετε το όνομα του κόμματος. Θα ονομάζεται «Καστελόριζο». Το ολοκαίνουργιο κόμμα θα έχει βασικές αρχές: 1. Λεφτά υπάρχουν 2. Τιτανικός 3. Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε 4. Στις κάλτσες. Σε 48ωρη προειδοποιητική απεργία κατεβαίνουν τα μπουρδέλα όλης της χώρας, γιατί ο Γ. Καρατζαφέρης χαρακτήρισε με το όνομά τους τη Νέα Δημοκρατία. Αναφέρουν ότι η σύγκριση με τη Ν.Δ. τα αδικεί και καλούν τον Καρατζαφέρη να ανακαλέσει, γιατί η απεργία τους θα μετατραπεί σε διαρκείας
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η εχθρότητα και η φιλία έχουν απασχολήσει πολλούς στοχαστές. Αλλοι θεωρούν ότι είναι παρορμήσεις κοινές στους ανθρώπους· μερικές εξ αυτών ωθούν τους ανθρώπους να σχηματίζουν στις οργανωμένες κοινωνίες αφ’ ενός κοινωνικές (φιλικές) σχέσεις και αφ’ ετέρου εχθρικές. Είναι άλλοι διανοητές όμως που αμφιβάλλουν για τη θεμελίωση της εχθρότητας και της φιλίας σε ψυχολογικές παρορμήσεις, αρνούνται την ενστικτική τους καταγωγή και προκρίνουν ότι είναι προϊόντα των κοινωνικών σχέσεων. Θα συμφωνήσω με τους δεύτερους εφόσον προϋποθέτουν την ελεύθερη βούληση και τον καταλογισμό των πράξεων. Οι πράξεις έχουν τη δική τους αυτονομία, το
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Το «αχ» του σημερινού τίτλου πλάι στο ΣΕΒ του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (παλαιότερα Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών και ακόμα παλαιότερα Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων) δεν είναι η κατάληξη –αχ του μυθικού Ανατολίτη θαλασσοπόρου Σεβάχ του Θαλασσινού, ώστε να επιχειρήσω ένα λογοπαίγνιο και σε όποια ακτή του άγνωστου παλαιού κόσμου με βγάλει… Είναι το γνωστό επιφώνημα πόνου και αναστεναγμού «αχ» που προηγείται του συμπληρωματικού «βαχ», και που όλο μαζί: «αχ-βαχ», το εκστομίζουμε όλο και συχνότερα οι Ελληνες και όσοι άλλοι πολίτες του κόσμου, μέσω των δικών τους συνδέσμων επιχειρήσεων και βιομηχανιών και των
Περισσότερα.. »Τον πρωτοπόρο των πρωτοπόρων του κλασικού ρεμπέτικου τραγουδιού, τον ρεμπέτη των ρεμπέτηδων που πέθανε σαν σήμερα στα 1967 μνημονεύουμε σε χασάπικο πιασμένοι. Ο Γιώργος Τσωρός γεννήθηκε στα Παλαιά Λουτρά (Κάτω Μούσκα) των Μεθάνων το 1885 ή 1886. Ο πατέρας του Θανάσης δούλευε στις οικοδομές και μόλις έπαιρνε το μεροκάματο πήγαινε στην ακροθαλασσιά κουνώντας τα χαρτονομίσματα επιδεικτικά στο κύμα και λέγοντας: «Αν δεν σας φάω σήμερα, να με πάρει ο μπάτης». Οι γνωστοί τον αποκαλούσαν με το όνομα της πελαγίσιας αύρας που επεκαλείτο, προσωνύμιο που κληρονόμησε και ο γιος του. Εγκαταστάθηκε η οικογένεια στα
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Είμαστε ανώριμοι ως κοινωνία να (απο)δεχτούμε την Ιστορία του τόπου όπως αυτή καταγράφεται στις δέλτους του χρόνου και των πράξεων των ανθρώπων. Δεν μπορείς να αφαιρείς μέλη από το σώμα της Ιστορίας· είμαστε υποχρεωμένοι να τη δούμε εν πλήρει αρτιότητι, με τα καλά και τα κακά της, διαφορετικά μεροληπτούμε· είτε παραμένουμε ημιμαθείς, κακεντρεχείς, ζωντόβολα, τελικά, είτε δεν έχουμε καλές σχέσεις με τη γνώση (τον λόγο, τον θύμο και λοιπά). Στην αφαίρεση μελών από το σώμα της Ιστορίας επιδίδονται τα τελευταία χρόνια οι ιστορικοί «διανοούμενοι» της Δεξιάς. Προχωρούν μάλιστα σε τεχνητές προσθαφαιρέσεις
Περισσότερα.. »Γιατί ΜΚΟ και όχι ΚΧΟ; Ο απατεώνας κρύβεται στο όνομα Ο απατεώνας όταν θέλει να δράσει καμουφλάρεται, εν προκειμένω στο όνομα. Οι ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) θα έπρεπε να λέγονται ΚΧΟ (Κρατικά Χρηματοδοτούμενες Οργανώσεις). Αν λοιπόν οι κυβερνώντες είναι λιγότερο απατεώνες από τις ΜΚΟ, ας τους αλλάξουν τώρα όνομα, τουλάχιστον να ξέρουμε, όταν κάποιος μας παρουσιάζεται ως προστάτης των πουλιών, των φτωχών ή των αλλοδαπών, ποιος τον πληρώνει. Και μια και αναφέρομαι σε ονόματα, θα βγάλω την κακία μου και θα επεκταθώ στις συχνές αλλαγές των ονομάτων των υπουργείων και γενικότερα των κρατικών
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
