Της Μαριαλένας Σπυροπούλου Είναι αρχή μου, ακόμα και στις μικρότερες διαδρομές, να κουβαλώ μαζί μου ένα βιβλίο. Χρόνος που δεν αξιοποιείται είναι χαμένος χρόνος, και έτσι η ανασφάλεια μήπως κολλήσω στην ουρά της τράπεζας ή αργήσει απελπιστικά το ραντεβού που περιμένω, με οδηγεί στο να κρύβω σαν φυλακτό στην τσάντα μου το βιβλίο που θα με συντροφεύσει στα «περιθώρια» του ήδη προγραμματισμένου χρόνου. Οπως όταν μαθαίναμε στην Α' Δημοτικού να γράφουμε στο κέντρο της σελίδας αποφεύγοντας να βγουν οι καταλήξεις μας στο περιθώριο, έτσι και η ανάγνωση, ακόμα και σε κλεφτές δόσεις, με κρατά
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Στο στενό δρομάκι που χωρίζει το σπίτι μου από το απέναντι, ακούω μια φωνή: Γεια σας, είμαι από τη ΔΕΗ. Κοιτάω από το παράθυρο. Ενας νέος άνθρωπος με σακίδιο στον ώμο χτυπά την πόρτα της γειτόνισσας. – Ηρθα, της λέει, για να αλλάξω το ρολόι. Επειδή είναι παλιό. Μα, δεν έχω ζητήσει να αλλάξουν το ρολόι μου, του λέει εκείνη. Και πού είναι τα χαρτιά σας; – Δεν έχω, απαντά αυτός. Με έστειλαν από την εταιρεία που συνεργάζεται με τη ΔΕΗ. Αλλά φεύγοντας θα σας γράψω το όνομά μου. -
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Πέρασα πέντε μέρες στο Λονδίνο και τη μία απ' αυτές πήγα σε περίπατο οργανωμένο, με πήρανε μαζί τους τα παιδιά μου και τα παιδιά των φίλων μου. Πέντε φίλες κολλητές ήμασταν και πέντε παιδιά τώρα ζουν μάλλον μόνιμα εκεί πέρα. Αν η φράση θυμίζει παραλογή (τρεις αδερφάδες είμαστε… κ.λπ.) δεν είναι τυχαίο. Περπατήσαμε δίπλα σ' ένα κανάλι εφ' ενός ζυγού, περνώντας γειτονιές που υπήρξαν άθλιες κι έχουν αναβαθμιστεί, με σούπερ μοντέρνα σπίτια (μπα, θα έχουν υγρασία, είπα εγώ) και τυχαία τραβήξαμε για ανατολικά, προς τη γειτονιά του Ολυμπιακού Σταδίου. Αν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αιχμή του δόρατος της πολιτικής, όπως διαμορφώνεται τον τελευταίο καιρό, πρέπει να είναι, ισχυρίζονται πολλοί, η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής ως επικίνδυνης για τη Δημοκρατία πολιτικής ιδιοσυστασίας και ιδιομορφίας. Ολο το κράτος (αστυνομία, νομοθεσία, Δικαιοσύνη, πολιτικά κόμματα) να εφορμήσει και να αφανίσει την εγκληματικότητα που κατάφερε να αποκτήσει πολιτική περιβολή και να εγκατασταθεί στης Βουλής τα έδρανα. Εστω και καθυστερημένα, η ανησυχία και οι προτάσεις για εξόντωση του ναζιστικού μορφώματος είναι, μάλλον, ημιτελείς. Υποτονική η ευθιξία, άτολμες οι προτάσεις. Το κτήνος έχει βαθιά εισχωρήσει σε πολλές συνειδήσεις, κομμάτι δύσκολο να
Περισσότερα.. »Του Θωμά Τσαλαπάτη Σπασμένες φωνές, σώματα εκτεθειμένα, ενθύμια φρίκης με κρατική παροχή, ξερίζωμα της ανθρώπινης υπόστασης με υπουργική σφραγίδα. Σειρήνες, εξαγγελίες ενός εγκληματικού ηθικισμού που αγνοεί στοιχεία επιδεικτικά, άκαμπτα πρόσωπα τηλε-κριτών, ιεροεξεταστών της δεκάρας, διακομιστών διαπόμπευσης. Και συ απέναντι να αλλάζεις συνεχώς στάση στο σώμα σου, αναδευόμενος στην αγανάκτηση, προσπαθώντας να μαζέψεις τις λέξεις που ανεβαίνουν, τη φωνή που πυκνώνει στο σώμα, μια κραυγή που άργησε να βγει, μια κραυγή για αξιοπρέπεια στις πιο εγκληματικές εποχές. Το ντοκιμαντέρ «Ruins – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης» της Ζωής Μαυρουδή περιγράφει τα γεγονότα που
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Στη χώρα του παραλόγου εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας όλο αυτό το θέατρο με τη Χρυσή Αυγή και οι πάντες έχουν βρεθεί με άποψη για κάθε είδους λεπτά και περίπλοκα νομικά θέματα. Κι όμως οι πάντες σιωπούν για ένα νομικό ζήτημα που γάντι θα πήγαινε στη νεοαποκτηθείσα αρμοδιότητά τους: ο υπουργός Παιδείας είναι στα δικαστήρια με τα Πανεπιστήμια. Γιατί δεν μιλάμε γι’ αυτό; Η ιστορία της σύγκρουσης Πανεπιστημίων και υπουργείου είναι παλιά. Για μεγάλο διάστημα κατασυκοφαντήθηκε όλη η πανεπιστημιακή κοινότητα, στην οποία χρεώθηκαν οι ατασθαλίες μερικών πανεπιστημιακών. Οταν το πεδίο
Περισσότερα.. »Της Βένας Γεωργακοπούλου Ελπίζω να είδαν αυτοί που έκριναν αποφυλακιστέο τον Κασιδιάρη πώς κλότσησε και έσπρωξε εκπροσώπους του ξένου Τύπου με το που τον άφησαν ελεύθερο. Ελπίζω να άκουσαν τα καουμποϊλίκια και τις απειλές του Παναγιώταρου σε δικούς μας δημοσιογράφους. Να τα είδαν όλα και να εξακολουθούν να είναι σίγουροι για την απόφασή τους. Να ξέρουν τι κάνουν. Να τα έχουν όλα ζυγισμένα. Γιατί αν όλη αυτή η «θεσμική» (τρομάρα μας) ανδροπαρέα, συν γυναιξί και τέκνοις, δεν μπορεί να διαχειριστεί τον θυμό της, κάτι που και παιδάκια πέντε χρόνων το έχουν ήδη μάθει,
Περισσότερα.. »Της Πέπης Ρηγοπούλου Η εκπαίδευση είναι κλάδος. Η παιδεία όχι. Είναι θεμέλιο. Θεμέλιο για όλα τα άλλα. Για τους καλούμενους «πυλώνες» της κοινωνίας. Την υγεία, τη δικαιοσύνη, τον στρατό ή ό,τι άλλο. Αυτό δεν υποτιμά κανέναν από εκείνους που τυπικά δεν ασκούν την εκπαίδευση ως επάγγελμα. Τον γιατρό που κρατά στο χειρουργείο τη ζωή του ασθενούς στα χέρια του. Τον δικαστή που πρέπει να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο. Τον στρατιώτη ο οποίος περιφρουρεί την ακεραιότητα της χώρας. Ομως όλοι αυτοί βασίζονται σε ένα υπάρχον -είτε ελλείπον- θεμέλιο παιδείας που παρέχεται από ολόκληρη
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη Αν μπορούσαμε να βγάλουμε από πάνω μας το μίασμα του φόνου όπως βγάζεις ένα βρόμικο πανωφόρι και το πετάς, να βρούμε το σώμα μας προσεγμένο, αναπτυγμένο σωστά με άσκηση και υγιεινή διατροφή. Καλά θα ήταν. Να μην υπήρχαν επιπλοκές, ανάγκη για αυτοκριτική σε τόσες φιλοπόλεμες, μεγαλόστομες, βίαιες διακηρύξεις, τόσο κατεδαφιστικές κριτικές. Ομως υπάρχει αυτή η ανάγκη. Ακόμα οι χρήστες των λέξεων που ισοπεδώνουν, διαστρεβλώνουν και απορρίπτουν τα πάντα, τις ίδιες χρησιμοποιούν. Την επαύριο μιας μέρας που θα μπορούσε να φέρει κάθαρση, έστω και σαν συναίσθημα, έστω και για λίγες ώρες,
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ανακούφιση είναι η λέξη που ταιριάζει στο κλίμα μετά τη σύλληψη και φυλάκιση των «στελεχών» της ναζιστικής, κοινοβουλευτικής παρακαλώ, μη λησμονούμε, ομάδας. Ολων αυτών των «πατριωτών», που εκμεταλλεύτηκαν τα πιο χαμηλά ένστικτα της ελληνικής κοινωνίας, βουτηγμένα στον βούρκο της καλοπέρασης, ούτως ή άλλως, περιφρονημένα από τους ταγούς των εκπροσώπων τους, απ' αυτή την ξεπεσμένη και άθλια φυλή των μνησίκακων και δοκησίσοφων πολιτικών. Ανακούφιση. Ναι. Διότι απομακρύνεται ο κίνδυνος ανάφλεξης ενός νέου εμφυλίου, την έναρξη του οποίου επεδίωκαν και πυροδοτούσαν τα λεβεντόπαιδα, εμφανώς ημιεγγράμματα και αλλοπρόσαλλα ως προς τη συμπεριφορά τους, της
Περισσότερα.. »Του Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου* Ηρθα πρώτη φορά σε επαφή με τη Χρυσή Αυγή όταν υπηρετούσα τη θητεία μου στον στρατό, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, τότε που η οργάνωση αυτή αντιμετωπιζόταν ακόμη ως ένας εσμός γραφικών «σκίνχεντ» που άκουγαν χέβι μέταλ, έλκονταν από το δωδεκάθεο και ήταν γενικώς «πυροβολημένοι». Η μοίρα με είχε ρίξει στη λεγόμενη «πινέζα», σε κάποιο από τα αφιλόξενα στρατόπεδα του βόρειου Εβρου, στα σύνορα Ελλάδας – Βουλγαρίας – Τουρκίας. Μια από τις υπηρεσίες της μονάδας μου ήταν τα καθημερινά περίπολα –με τις δεσμίδες πάνω στο όπλο– σε ένα από
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Η εικόνα που έκανε τον γύρο του Διαδικτύου την περασμένη εβδομάδα δείχνει μια γυναίκα να κλοτσάει ένα κοριτσάκι. Πολύ ωραία φωτογραφία σε τόνους του γκρι και του πράσινου. Το ζωηρό ροζ στο σορτσάκι της μικρούλας τραβάει το μάτι, που αμέσως μετά συλλαμβάνει την κλοτσιά. Βρισκόμαστε στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Παρ' όλο που μόλις στα μισά έχει φτάσει ο Σεπτέμβρης, η μέρα είναι σκοτεινή, συννεφιασμένη. Τα χρώματα μουντά. Στο βάθος διακρίνεται το τρενάκι που κάνει βόλτα τους τουρίστες στο ιστορικό κέντρο. Σε πρώτο πλάνο βλέπουμε την εύσωμη γυναίκα όρθια και
Περισσότερα.. »Της Μαριαλένας Σπυροπούλου Πρόσφατα η εφημερίδα των «Financial Times» δημοσίευσε στοιχεία για το φαινόμενο της εργασιομανίας, μια νόσο που συνδέεται με την εποχή μας. Η νόσος αυτή, που μετριέται τα τελευταία χρόνια από την κλίμακα εθισμού Bergen, μελετά την αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να χαλαρώσει, να απολαύσει τον ελεύθερο χρόνο χωρίς να βάζει δραστηριότητες και να κάνει ένα πράγμα τη φορά. Η εργασία, δηλαδή, γίνεται μανία όταν χάνεται το μέτρο και η ισορροπία. Η έρευνα φυσικά δεν μελετά τα προβλήματα που συνδέονται με τη δημιουργία και την αύξηση αυτής της νόσου, άμεσα σχετιζόμενα με
Περισσότερα.. »Της Πέπης Ρηγοπούλου Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές περισσότεροι από ένας στους τρεις υπαλλήλους του Πανεπιστημίου Αθηνών απειλούνται –πέραν των λεκτικών ευφημισμών του τύπου μετάταξη, διαρθρωτικές αλλαγές κ.λπ.– με απόλυση. Το πρώτο Πανεπιστήμιο της χώρας στερείται των υπηρεσιών τετρακοσίων ενενήντα οκτώ «υπεράριθμων» (;) διοικητικών στελεχών του, ενώ αναδύονται αγωνιώδη ερωτήματα για την πορεία του ή μάλλον για την ίδια την επιβίωσή του, τουλάχιστον με τη μορφή που μας κληροδότησαν, πριν ακόμα και από την Αναγέννηση, αιώνες ευρωπαϊκής/βυζαντινής παιδείας. Οι κατήγοροι της δημόσιας δωρεάν παιδείας επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους ότι η
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
