Του Πέτρου Μανταίου Προτού καν προλάβω να προσέξω, είδα ένα σώμα γυναικείο να παραπατάει στο πεζοδρόμιο τρία μέτρα μπροστά μου και να πέφτει μπρούμυτα. Ετρεξα. Ετρεξε μαζί μου και, νεότερός μου, Αλβανός, υπάλληλος σε κατάστημα της γειτονιάς. Ηλικιωμένη, μαύρα ρούχα, σκούρο κλαρωτό μαντίλι. Πίσω από το μαντίλι, αίμα. Την ανάγειρα στα πόδια μου, αφαίρεσα το μαντίλι και πήρα να σφουγγίζω με χαρτομάντιλα το αίμα. Το τραύμα ήταν ευτυχώς μικρό, πλάι στο δεξί φρύδι. Αμέσως ο Αλβανός κάλεσε με το κινητό του το 166. Κράτησα τη γυναίκα ακίνητη. Συγχρόνως της έκανα συνεχείς ερωτήσεις: όνομα, διεύθυνση,
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Ενα διήμερο διήρκεσε το επιστημονικό συνέδριο που διοργάνωσε το ΠΑΣΟΚ για να μελετήσει τη σημερινή κατάσταση της χώρας, να προτείνει λύσεις σε όλα τα φαινομενικά αδιέξοδα καθώς και σανίδες σωτηρίας για το ίδιο αλλά και για όλους τους Ελληνες. Αυτό που δεν κατάφεραν επί τριάντα εννέα χρόνια θέλησαν να το χωρέσουν σε ένα μόνο διήμερο. Στη διάρκεια του οποίου –παλιά μου τέχνη κόσκινο– εναλλάχθηκαν στο βήμα οι επιστήμονες του κόμματος και αλληλοεκτόξευσαν κατηγορίες, κατέκριναν ο ένας τον άλλο, επισήμαναν ότι «τα 'λεγαν αυτοί, αλλά κανείς δεν τους άκουγε», χώρισαν την ιστορία
Περισσότερα.. »Της Βένας Γεωργακοπούλου Να το εξομολογηθώ κι ας χάσω την όποια σοβαρότητά μου. Τους τελευταίους μήνες, που ένιωσα προσωπικά την κρίση αγριότερα από ποτέ, με έπιανα σε μετρό, λεωφορεία, θέατρα και δρόμους να χαζεύω τις γυναίκες, ιδίως τις πολύ νέες. Και εκτός του ότι έκανα πρόχειρες στατιστικές για τα σορτσάκια (τα προτιμούν οχτώ στα δέκα κοριτσάκια), με κάθε βαμμένο νύχι, προσεγμένο αλλά και τρελό ντύσιμο, μακιγιαρισμένο μάτι, ανταύγεια στα μαλλιά και αεράτο βάδισμα ένας αναστεναγμός ανακούφισης έβγαινε από μέσα μου. «Κρατάμε γερά», έλεγα, «δεν το βάζουμε κάτω». Ποια, εγώ, που ο καταναλωτισμός μού δημιουργεί
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Τους ονομάζουν «Ναζί των υπογείων». Είναι φαινομενικά δημοκράτες της υψηλής κοινωνίας, άνθρωποι υπεράνω υποψίας ή, όπως συνηθίζουμε να λέμε εμείς οι απολίτιστοι Ελληνες, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αν στην περίπτωσή τους φανταστούμε την πόρτα πολυτελή, ψηλή και δρύινη. Στην πραγματικότητα πρόκειται για υποστηρικτές των κομμάτων της άκρας δεξιάς με ποσοστά πολύ υψηλά ανάμεσα στους νέους. Είναι το νέο δίκτυο που προωθεί την εξάπλωση του νεοναζισμού και του φασισμού όχι μόνον στον ειδικό τομέα που αποκαλούμε συμβατικά «πολιτική», αλλά και σε κάθε πτυχή της ζωής. Η είδηση, δημοσιευμένη στη γαλλική εφημερίδα
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Δυο χρόνια τώρα, ή μήπως είναι τρία; Ακουσα πολλές ερμηνείες για την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας απέναντι στον πόλεμο στη Συρία. Μα υπάρχει αυτό το πράγμα; θα πείτε. Υπάρχει διεθνής κοινότητα; Αυτό δεν είναι ο ΟΗΕ; Εδώ σας ακούω να γελάτε ειρωνικά. Ο ΟΗΕ, πού τον θυμήθηκα πάλι; Ακόμα και το στιλ των γραφείων του είναι τόσο ξεπερασμένο. Σέβεντις. Εποχή της αφέλειας. Απεδείχθη στο μεταξύ ότι δεν μπορεί να επιβάλει τις ωραίες ειρηνικές ιδέες των καλοζωισμένων Δυτικών στους φτωχούς τριτοκοσμικούς, ακόμα και με τις καλύτερες προθέσεις. Αλλά έστω κι
Περισσότερα.. »Του Φίλιππου Δ. Δρακονταειδή Η κυβέρνηση ενεργεί ως ομάδα «καλόπαιδων», που ασκούνται στο bullying σε βάρος κάθε υπηκόου ετούτης της χώρας. Αν αυτό γινόταν με στιλ, θα μπορούσε κανείς να το αντιμετωπίσει. Θα έβρισκε εξηγήσεις και θα παρουσίαζε τα αποτελέσματά τους σε συνέδρια προς όφελος της ελληνικής επιστήμης και κοινωνίας. Αν οι ώς τώρα έρευνες, στατιστικές και δημοσιεύσεις καταλήγουν σε ενδείξεις ότι το bullying ασκείται από «καλόπαιδα», τα οποία δίνουν έτσι διέξοδο στη μαγκιά και στις μόδες της, συνοδευόμενα από μιμητές ιδίων αποχρώσεων, θα υπήρχε πιθανότητα να λάβει κανείς μέτρα προφύλαξης. Αν πάλι υπάρχει
Περισσότερα.. »
Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* «Βρες το tablet που σου ταιριάζει», με προτρέπει η διαφήμιση. Αγχομαι· κάπου εκεί έξω υπάρχει μια οθόνη που μου ταιριάζει και περιμένει να την αποκτήσω! Να γίνουμε αυτοκόλλητοι σύντροφοι παντού: στην παραλία, στην καφετέρια, στο λεωφορείο, στον καναπέ και στο κρεβάτι. Να μη χάνω ούτε ψηφίδα ενημέρωσης, να βρίσκομαι συνέχεια με τους φανταστικούς ηλεκτρονικούς μου φίλους, ν’ απαθανατίζω και να δημοσιοποιώ τις ωραίες μου στιγμές την ώρα που συμβαίνουν, να υπάρχω και να προσδιορίζομαι μέσα απ’ αυτήν και να σκέφτομαι ότι με ταΐζει! Αύγουστος, κατακαλόκαιρο, κάτω απ’ τις ομπρέλες στην
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Η Ανδρος χωρίζεται στο βόρειο και το νότιο μέρος της, με μια πραγματική γραμμή νερών που κατεβαίνουν από το βουνό. Οδεύοντας από το λιμάνι προς τη Χώρα, ο ταξιδιώτης συναντάει τη γραμμή και ένα θαύμα. Το άγονο αιγαιοπελαγίτικο τοπίο, η πέτρα, το λιοπύρι σβήνονται ξαφνικά δίνοντας τη θέση τους σε εύφορες, κατάφυτες κοιλάδες, νερά που κελαρύζουν, δέντρα οπωροφόρα, πυκνή σκιά, δροσιά. Το πλούσιο νότιο τμήμα ανέδειξε καπεταναίους, ικανούς επιχειρηματίες, πολιτικούς, τοπικούς και εθνικούς ευεργέτες, ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Ανάμεσά τους ο Ανδρέας Εμπειρίκος. Το βόρειο τμήμα ζει μια
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Οι λογοτεχνικοί ήρωες και ηρωίδες, κυρίως οι δεύτερες, με βγάζουν συνήθως από τη δύσκολη θέση. Οταν ψάχνω φουντωμένη επιχειρήματα στη διάρκεια ενός καβγά, ξεπηδά από τα βάθη της μνήμης μου, σαν άλλη θεά Αθηνά, μια γυναίκα που έχω συναντήσει κάπου, κάποτε, σε κάποιο μυθιστόρημα. Μου δανείζει τα λόγια της, μου θυμίζει την ιστορία της. Ακόμα κι αν βρεθώ στο καναβάτσο, τουλάχιστον το έχω βρει το δίκιο μου – μοναχικά και κατ΄ ιδίαν. Επειδή το 'ριξα στους γρίφους, ας το κάνω λιανά. Τις μέρες που είχε φουντώσει η κουβέντα για το
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Είχα κάποια χρόνια να κατέβω στην Επίδαυρο. Εφτασα σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο για να παρακολουθήσω μία σειρά από θεατρικές παραστάσεις στο μικρό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, σ’ έναν χώρο που εξακολουθεί να αλλάζει μορφή καθώς οι αρχαιολογικές εργασίες συνεχίζονται υπό τη διεύθυνση του Βασίλη Λαμπρινουδάκη. Δεν ήθελα να φύγω. Λουσμένο στο φως και στον ιδρώτα της ζέστης, καλοδεχούμενης αυτό το αυστηρό καλοκαίρι, αλλά και στο φως του φεγγαριού, αυτήν τη μοναδική αυγουστιάτικη πανσέληνο, το θέατρο της Μικρής Επιδαύρου είναι άλλος ένας χώρος εμπειρίας. Κάτι συμβαίνει όταν ανεβαίνεις τα άδεια σκαλιά
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Μα τι το θέλεις το τρένο, με ρωτούν οι λογικοί μου φίλοι. Ποιος το χρησιμοποιεί πια, τι μανία είν΄ αυτή; Δεν θα βάλεις μυαλό ποτέ σου; Πάρε ΚΤΕΛ! Ομως έλα που μ' αρέσει το τρένο. Οπου κυκλοφορεί ακόμα το προτιμώ, επισκέπτης άλλου κόσμου με απαιτήσεις κανονικού επιβάτη. Το τρένο περνάει από ωραία τοπία, δεν τα βλέπεις σε καμία άλλη διαδρομή. Σκαρφαλώνει βουνά, μπαίνει σε τούνελ. Αλλά μπορεί να πουντιάσεις το καλοκαίρι από τον κλιματισμό ή να λιώσεις από τον μη κλιματισμό. Μπορεί να αργήσεις, μάλλον σίγουρα θα αργήσεις, μπορεί να
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα -Αυτό το Σαββατοκύριακο, θα πας να μείνεις με τη γιαγιά στο αμπέλι; Το κοριτσάκι πάντα ήθελε να πηγαίνει να μείνει με τη γιαγιά. Το αμπέλι, βέβαια, δεν ήταν ακριβώς αυτό που έλεγε το όνομά του. Μόνο λίγα κλήματα είχαν μείνει από τότε που η οικογένεια το καλλιεργούσε, πατούσε σταφύλια, έκανε μούστο και κρασί. Πολλά χρόνια είχαν περάσει από εκείνους τους καλοκαιρινούς μήνες που κοιμόντουσαν στο πρόχειρο καλύβι για να ξυπνήσουν νωρίς το πρωί για τον τρύγο. Πολλά περισσότερα από τότε που ήρθαν πρόσφυγες και το ελληνικό κράτος τούς έδωσε ένα
Περισσότερα.. »
Της Σταυρούλας Ματζώρου Την τιμητική της είχε πάλι αυτές τις μέρες η Πομπηία (όχι η πόλη αλλά η γυναίκα του Γάιου Ιούλιου). Αυτήν αφορά η ρήση «η γυναίκα του Καίσαρος δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει να φαίνεται κιόλας τίμια» που αποτέλεσε την εισαγωγή ή την κατακλείδα στα περισσότερα σχόλια, γραπτά ή προφορικά, για την υπόθεση της αεροπορικής διευκόλυνσης που έτυχε ο κύριος Σταυρίδης από τον φιλότιμο και ευγενή κύριο Μελισσανίδη. Η Πομπηία ήταν η δεύτερη σύζυγος του Καίσαρα, αφού η πρώτη, η Κορνηλία, είχε αφήσει τον μάταιο εκείνο κόσμο – που
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Στην Ανδρο, γνωστό νησί των ανέμων από την αρχαιότητα, το πρώτο εικοσαήμερο του φετινού Αυγούστου άναψαν τρεις πυρκαγιές. Οι δύο άφησαν πίσω τους οικόπεδα-φιλέτα και η τρίτη μια μεγάλη πλαγιά που, σύμφωνα με τους ντόπιους, θα είναι κατάλληλη για να θρέψει την άνοιξη τα πασχαλινά κατσικάκια. «Εσείς να τα βλέπετε, που παραγγέλνετε κρέατα», σχολίασε ο Απόστολος, κοιτάζοντας με το επικριτικό βλέμμα του χορτοφάγου τα πιάτα των συνδαιτυμόνων του. Μα είναι δυνατόν να καίνε τον τόπο τους; Ερώτηση αφελής ή σκόπιμη για να ανάψει η συζήτηση για τις πολιτικές ευθύνες και την
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
