Του Γιώργου Σταματόπουλου Να ένας συγγραφέας που, καιρό τώρα, έχει την αοριστία για πυξίδα του και την αυτάρκεια για μόνιμή του σταθερά, που βολεύεται όλο και πιο καλά μες στο στενό πιθάρι του Διογένη και αφήνει έξω τους απλόχωρους πύργους της ματαιοδοξίας· που προσπαθεί να νιώσει τη γη μ' όλες του τις αισθήσεις και που την ουσία του έκλεισε στο τρίπτυχο «οδοιπορώ, ενθυμούμαι, βακχίζομαι» κρατώντας μιαν αγάπη για τα γράμματα. Ετσι παρουσιάζει τον εαυτό του ο συγγραφέας Ανδρέας Ταρνανάς στον πρόλογο του βιβλίου του «Η γόνιμη πέτρα – Ιστορίες των μαστόρων της πέτρας»
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η διεύθυνση του Καβάφη στην Αλεξάνδρεια. Εκεί ήταν το σπίτι που έμενε. Στο ισόγειο ήταν οίκος ανοχής, δεξιά και αριστερά ο πατριαρχικός ναός και το ελληνικό νοσοκομείο. Τόπος ιδανικός για τον ποιητή, όπου μπορούσαν να συναντηθούν οι ανάγκες του σώματος και του πνεύματος (του νοήματος). Το σπίτι τούτο μεταφέρεται στην Αθήνα στο Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57) και «ζωντανεύει» σε τρεις παραστάσεις, η παραγωγή των οποίων φέρει την υπογραφή του Κέντρου Κλασικού Δράματος και Θεάματος σε κείμενο και σκηνοθεσία του ομότιμου καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Γιάγκου Ανδρεάδη, μουσική Γιώργου Παπαδάκη και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Γελά και συνάμα οργίζεται η χώρα όλη από την απατεωνιά του Μιχάλη Λιάπη, της «δυναστείας» Καραμανλή, παρακαλώ. Κανονικά θα ‘πρεπε να κλαίμε όλοι. αυτοί οι ολιγούτσικοι είμαστε όταν αποκτάμε αξιώματα και υψηλή εξουσία (και χαμηλή…). Ατσίδες, κουτοπόνηροι, κομπιναδόροι, απολίτιστοι. Αφού από αρχαιοτάτων χρόνων όλοι θέλουμε τους υποτακτικούς μας (και ο τελευταίος άνθρωπος θέλει τον αχθοφόρο του, γράφει κάπου ο Νίτσε), επόμενο είναι να γινόμαστε συμφεροντολόγοι και πέραν τούτου ουδέν. Παύουμε να σεβόμαστε τους θεσμούς, τη συνύπαρξη, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, παύουμε δηλαδή να σεβόμαστε τον άνθρωπο, τον εαυτό μας. Υπάρχουμε και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ολο και λιγότερος είναι ο κόσμος που ταξιδεύει πλέον με αεροπλάνα· αντιθέτως, συνωστισμός επικρατεί στους σταθμούς τρένων και υπεραστικών λεωφορείων. Το ταξίδι τελοσπάντων με αεροπλάνο προσφέρει ξεχωριστές στιγμές, όχι τόσο σε αυτόν που υφίσταται την ταλαιπωρία του ταξιδιού, το ηλεκτρονικό του ξεγύμνωμα και λοιπά αντιτρομοκρατικά, αλλά σε όλους τους περί αυτόν. Πρώτα είναι εκείνοι που τον αποχαιρετούν, με λύπη διότι θ’ αργήσουν να τον ξαναδούν και δεύτερον όσοι τον υποδέχονται. Στον χώρο υποδοχής συμβαίνουν σπουδαία πράγματα στον εσωτερικό κόσμο των αναμενόντων. Συχνά είναι παραπάνω από ένας· φλυαρούν, γελάνε, καπνίζουν νευρικά έξω
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ακόμη και σήμερα πολλοί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι τούτη η κυβέρνηση καταπατά βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα, ευτελίζει τη δημοκρατία, εμφορείται από ολοκληρωτική νοοτροπία, αδιαφορεί για τις ζωές που χάνονται και πιθανώς καγχάζει από την αδυναμία των πολιτών να εξακολουθούν να υπάρχουν αξιοπρεπώς. Ας πούμε ότι οι δεξιοί της συγκυβέρνησης δεν έχουν και τόσες ευαισθησίες· εκείνοι οι δόλιοι οι «σοσιαλιστές» που συμμετέχουν και κάποτε κομπορρημονούσαν ότι παλεύουν για την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, πού βόσκουν; Διότι αν δεν είναι πρόβατα, πρέπει πάραυτα να παραιτηθούν, μπας και διασώσουν κάποιο ίχνος δημοκρατικότητας
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Είναι δεν είναι δέκα τετραγωνικά το βιβλιοπωλείο που άνοιξαν δύο θαυμάσιοι νέοι, εδώ, κάτω από την εφημερίδα, ανάμεσα στα καφέ της πλατείας Καρύτση. «Πώς και το αποφασίσατε, παιδιά; Είναι που είναι συρρικνωμένο το αναγνωστικό κοινό στη χώρα, ήρθε και η κρίση που μας “φόρεσαν”, δεν νομίζετε ότι διακινδυνεύετε;». Να, που γνωρίζουν πολύ καλά τις δυσκολίες, εντούτοις δεν πτοούνται. Πάντα γελαστοί, (πολύ)νέοι· λάμπουν τα μάτια τους, όλο το πρόσωπο. Περίεργα ελκυστικός ο τίτλος που επέλεξαν για το βιβλιοπωλείο: «Ο ροζ σκίουρος». Ενας φιλόξενος χώρος, ζεστός και όμορφος, κεκοσμημένος από προσωπογραφίες θηρίων
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αυτοί που επιμένουν να υποστηρίζουν τους 58 (συν Σημίτη, μην ξεχνιόμαστε…) είναι εκείνοι οι τύποι που θα τους κατέτασσε κάποιος απλός πολίτης στους βολεψάκηδες της μέτριας υλοφροσύνης. Σ’ αυτούς που λέγοντας «ναι» στην εξουσία και «όχι» σε οτιδήποτε την απειλεί κατάφεραν να πλαισιωθούν στη δύναμή της και να γλείφουν ένα κοκαλάκι ευδαιμονίας και ασφάλειας. Πρόκειται για χαμερπείς πολιτικά πολίτες (sic), που δεν θέλουν μεν να ταυτίζονται με τη Δεξιά, αλλά ούτε και να υποστηρίζουν ακραία πολιτικά κόμματα της Αριστεράς, όπως λένε ότι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό πια… ούτε ανέκδοτο, να θεωρείται
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Απολαυστικό (και χορταστικό) το ρεπορτάζ με τη μάζωξη των 58 συμπολιτών που θέλουν να κινηθούν πολιτικά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ. Η αποθέωση του δήθεν της πολιτικής σκηνής, μιας τάχα μου μετριοπαθούς ελίτ που έχει λυσσάξει να σώσει τη χώρα από λαϊκισμούς, εθνικισμούς και λοιπούς οχληρούς -ισμούς. Αλλά πόσο δήθεν και αυτοί που αντιδρούν στην κίνηση (κούνια που τους κούναγε…) των 58 εθνοσωτήρων, όπως αρέσκονται να πιστεύουν για τους εαυτούς τους. Κατά δήλωσιν Παγκάλου, στην πρώτη εμφάνισή τους συνέρρευσε όλο το Σημιταριό. Είναι ευφυής όσο και είρων και αλαζών ο άνθρωπος, διά
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Με εγκαλεί φίλος για το σημείωμα του Σαββάτου περί την Τοπική Αυτοδιοίκηση εξ αφορμής συζήτησης με «φίλο δήμαρχο», όπως έγραφα. «Δεν αναγνωρίζω σε κανέναν άρχοντα το δικαίωμα να έχει φίλους» μου γράφει, κατ΄ αρχήν. Και συνεχίζει: «Μήπως μπορεί να μας πει (ο δήμαρχος ή φίλος σου) πόσο καιρό ασκεί την εξουσία του; Και μέσα σ΄ αυτό το διάστημα, σε ποιο σημείο έχουν φτάσει τα χρέη του (του δημάρχου και του δήμου, όχι του φίλου σου); Από τα λίγα που γνωρίζω δεν υπάρχει ούτε ένας ελληνικός δήμος που να μη χρωστά στο
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Τα αστέρια που γεννιούνται μες στο χάος, εάν θέλουν να επιβιώσουν, πρέπει να ξέρουν να χορεύουν, πά’ να πει να αγκαλιάζουν άλλα, να εντροπιάζονται, να εκρήγνυνται, να αυτοκαταστρέφονται. Κάπως έτσι ορίζεται το ανερμήνευτον της θυμικής έκρηξης του θλιμμένου ανθρώπου. Το χάος υπάρχει μέσα μας (και με τη μορφή της ύβρεως κατά Καστοριάδη), άρα είναι σπουδαίο να συνειδητοποιήσουμε ότι γεννηθήκαμε για να πεθάνουμε μετά από κάποια χρονική περίοδο. Χους εσμέν και εις χουν απελεύσομεν και λοιπά. Ολα αυτά φαντάζουν ανόητα για τις συλλογικότητες και τα κινήματα αυτονομίας, για τις εξεγέρσεις και τη
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Φίλος δήμαρχος υποστηρίζει, φανατικά σχεδόν, σε συζητήσεις μας ότι μόνη ελπίδα του πολίτη είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. «Και σ' αυτήν της την καλλικρατική μετάλλαξη;» ερωτώ και απαντά αβίαστα «ναι». Ο δήμος είναι το αποκούμπι του κάθε κατατρεγμένου, ειδικά όταν είναι ακομμάτιστος (ο δήμος). Προσφέρει εργασία, έστω και για λίγους μήνες, ανακουφίζει κάπως τους χειμαζόμενους, δίνει τροφή και στέγη σε αδέσποτους, εκπεσμένους οικονομικά και κοινωνικά. Δεν είμαι βέβαιος για όλα αυτά. Είναι αλήθεια πάντως ότι υπάρχουν δημοτικά κτίρια ακατοίκητα, ανεκμετάλλευτα, που έχουν αύρα εγκατάλειψης και ερημίας. Θα μπορούσαν με λίγα κονδύλια να
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ο σοφιστής Αντιφών διακρινόταν για τα επινοήματά του στη γλώσσα, τη γλωσσοπλασία του· ήταν ρηξικέλευθος. Στις λέξεις π.χ. κακολόγος (υβριστικός) ή κακήγορος (ονειδιστικός) αντιπαρέτασσε τις λέξεις ηδυλόγος (γλυκομίλητος) και μετριολόγος (αυτός που μιλάει με μέτρο). Γι’ αυτούς που κατέχονται από δειλία χρησιμοποίησε ένα ρήμα μόνο, το αθυμούσιν. Στη θέση του «αγνοών» προτίμησε το «αγνώμων» και τη λέξη χρήματα την έβλεπε και σε πράγματα και σε πρόσωπα ή λόγους. Δεν αποκλήθηκε συμπτωματικά λογομάγειρος. Εχει ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς πόσο μπήκε μέσα στη γνωστή τότε γλώσσα και πόσο την άλλαξε, άλλοτε μ’ επιτυχία
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Οι φασιστικού τύπου επιθέσεις που δέχεται από πολιτική και δημοσιογράφους ο πρύτανης Θεοδόσης Πελεγρίνης επειδή συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις, αφ’ ενός δείχνουν το «μέγεθος» και τον «πολιτισμό» των επιτιθέμενων, αφ’ ετέρου αναδεικνύουν την κατολίσθηση της πνευματικής ζωής του τόπου. Στο πυρ το εξώτερον λοιπόν το θέατρο, οι εφημερίδες, τα βιβλία, οτιδήποτε δηλαδή απαιτεί κάματο, περισυλλογή, εαυτογνωσία, κριτική, στοχασμό. Ολες τούτες οι έννοιες έχουν εξοριστεί, προτροπάδην σχεδόν, σε χώρους χλεύης, απαξίας, περιφρόνησης, διότι ακριβώς δεν είναι χρήσιμες, ούτε καν χρηστικές για τους θιασώτες της νέας εποχής (στην κόλαση). Αντλώ από το
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Κατάμεστη ήταν η αίθουσα της ΕΣΗΕΑ χθες το βράδυ στην ομιλία του Κάρλος Τάιμπο για την αποανάπτυξη και τις παρεμβάσεις των Γιάννη Μπίλα και Γιώργου Κολέμπα, συγγραφέων του βιβλίου «Ο ανθρωπολογικός τύπος της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης». Η αποανάπτυξη δεν είναι θεωρία, τόνισε ο Ισπανός διανοητής, είναι περισσότερο μια προοπτική, μια κοσμοεικόνα, ένα κοσμοείδωλο. Δεν έχει να κάνει μόνο με μείωση της ανάπτυξης και της κατανάλωσης στις βόρειες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Είναι, κυρίως, η υπεράσπιση αξιών και αρχών που δεν έχουν σχέση μ’ αυτές που υπάρχουν, αλλά που συγκροτούν και διασφαλίζουν
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
