Του Γιώργου Σταματόπουλου Η δυνατή χθεσινή βροχή με εγκλωβίζει σ’ ένα υπόστεγο της πλατείας Κάνιγγος. Μαζί μου κι άλλοι που δεν είχαν αλεξιβρόχιο ή αδυνατούσαν ν’ αγοράσουν από τους πλανόδιους που πωλούσαν τρία ευρώ το τεμάχιο. Ευτυχώς δεν έκανε κρύο. Είχαν βγει από το βάθος της στοάς μικροεπαγγελματίες, που γνωρίζουν, δεκαετίες τώρα, την Αθήνα, τον κόσμο, την αστυνομία και λοιπά. Καλύτεροι κι από ταξιτζήδες, κοινωνιολογικά εννοώ. «Δεν κουνιέται φύλλο, φίλε. Αύξησαν τα διόδια 60% και πέρα βρέχει για όλους μας. Καλά μας κάνουνε. Εκαναν το πείραμά τους και πέτυχε. Οταν συνειδητοποιήσουμε ότι η θηλιά
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η ένθυμη, πολλώ δε μάλλον εύθυμη, λογική είναι όρος ανύπαρκτος για τους άτεγκτους που έχουν «τετράγωνα» μυαλά. Να όμως που ο όρος παρεισφρέει στην κάθε μέρα μας σχεδόν και αυτό φαίνεται να οφείλεται στη δημοτική παράδοση, τα λαϊκά τραγούδια, την απροσδόκητη βιοσοφία που εκχέεται αφειδώς και στον πιο απόκρημνο ορεινό όγκο τούτης της χώρας. Αίσωπος, Ομηρος, παροιμίες, τραγούδια, φιλοσοφία, πάθη και φιλότιμο (φιλότιμο;) γίνονται ένας κυκεώνας που συνεχώς διίσταται. Αντε να βρεθεί άκρη. Φταίει ο ήλιος, φταίνε τα σώματα που χορεύουν, φταίει τάχα η εναλλαγή του τοπίου ανά περιοχή; Ο,τι και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η αλήθεια που υποστηρίζουν και προωθούν τα πολιτικά κόμματα δεν είναι ανάγκη να έχει σχέση με την πραγματικότητα· μάλιστα αδιαφορούν παγερά ενίοτε. Η αλήθεια για αυτά είναι το σφάλμα του εχθρού, οι αποφάσεις που παίρνει ο αντίπαλος. Νομίζουν ότι άμα καταστρέψουν το σφάλμα θα υπερτερήσουν, θα διαλύσουν την ταυτότητα του εχθρού. Η αλήθεια του κάθε κόμματος είναι, έτσι, το ακριβώς αντίθετο από την αλήθεια του κάθε αντίπαλου κόμματος. Είναι η κεκοσμημένη ψευδολογία για λύτρωση από τα δεινά, μια τιποτένια διάχυση ελπίδων για βελτίωση της άθλιας ζωής των πολλών στην εποχή της
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ενσταση πρόβαλε φίλος δικηγόρος στην έννοια αποανάπτυξη που χρησιμοποίησα σε μια συζήτηση. Απομεγέθυνση είναι το σωστό, μου λέει φιλικά. Ουδεμία αντίρρησις εκ μέρους μου αφού, ούτως ή άλλως, στο κρίσιμο σημείο συμφωνούμε΄ η απεριόριστη ανάπτυξη σε έναν περιορισμένο πλανήτη θα καταλήξει στην καταστροφή της ανθρωπότητας. Απαιτείται, άρα, σμίκρυνση της οικονομίας. Αυτή με τη σειρά της προϋποθέτει τα «εγώ» όλων να είναι απαλλαγμένα από την απληστία και την εξουσιομανία΄ σε μια μικρή οικονομία πρέπει όλοι να συμμετέχουν στις αποφάσεις. Οφείλουμε κατά συνέπεια να εμβαπτιστούμε στην αισθητική της ολιγάρκειας χωρίς αυτό να σημαίνει
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Το επίκαιρο είναι πάντα διαχρονικό και ας κηρύσσουν το αντίθετο ιδεολογικά και μηντιακά ρεύματα. Μπορεί να καταντά ειρωνικό και ανερμάτιστο στο βάθος του χρόνου, το γεγονός όμως ότι συνέβη στον χρόνο το καθιστά ιστορικό. Είτε το θέλουμε είτε όχι, τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας που αναλογούν στον κάθε ταλαίπωρο διαμορφώνουν την πορεία της ανθρωπότητας και ας χάνονται στη χοάνη του χρόνου. Ετσι κι αλλιώς δεκαπεντάλεπτοι κήρυκες της ματαιοδοξίας (και δοκησισοφίας) είμαστε οι πλείστοι. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό. Ολα τα θρασίμια έχουν τον δικό τους χρόνο, τη δική τους δόξα. Οταν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αποκαλούσαν τον Αβδηρίτη Δημόκριτο γελασίνον διότι λέγεται ότι γελούσε ειρωνευόμενος τη ζωή, τη ματαιότητα της ανθρώπινης κατάστασης. Για τον Ηράκλειτο έλεγαν ότι, αντιθέτως, θρηνούσε για την ολιγότητα των ανθρώπων. Και οι δύο διανοητές μίλησαν για τον άνθρωπο και είπαν πολύ σπουδαία πράγματα, κυρίως γι' αυτά που αφορούν τη στάση του μέσα στην κοινωνία. Είτε γελάει κάποιος, είτε θρηνεί για τ' ανθρώπινα δεν παύει να συμμετέχει στο πανηγύρι ή στο μοιρολόι της ζωής. Οι όροι της συνύπαρξης είναι πολιτικοί εντούτοις, όχι οντολογικοί. Πώς «κατασκευάζεται» το εγώ και ο άλλος είναι αλλουνού παπά
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η μελέτη του Μελέτη Η. Μελετόπουλου με τίτλο «Κοινοτισμός» και υπότιτλο «Το έργο του Κωνσταντίνου Καραβίδα και οι συγγενείς προσεγγίσεις», Εναλλακτικές Εκδόσεις, είναι μια «κατάσταση» που ανήκει στη σφαίρα της επιστήμης και όχι της εξουσίας. Λέει ο συγγραφέας ότι, σύμφωνα με τον Καραβίδα, το ελληνικό πρόβλημα είναι βαθύτερο από πολιτικό ή ηθικό, είναι ζωικό και σύνθετο. Τι σημαίνει αυτό; Πώς ερμηνεύεται; Αφ΄ ενός -λέει- είναι προϊόν του σχεδόν αναρχικού χαρακτήρα των Ελλήνων και αφ΄ ετέρου του κοινωνικότατου ανθρωπισμού τους. Το εξηγεί αυτό το αυθαίρετο ως εξής: ο ατομικισμός των
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ιλαρό, ελαφρύ, αδόκιμο κι ευτράπελο πιθανώς για πολλούς το «θέμα»(!) που ανέκυψε με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρο Τατσόπουλο, τον «αντάρτη» του κόμματος, που εγκαλεί (;) τον ΣΥΡΙΖΑ για απίσχνανση της ανεκτικότητας του κόμματος στη διαφορετικότητα και την ελευθερία κοινωνικού πνεύματος. (Υπάρχει μη κοινωνικό πνεύμα; Ας απαντήσουν όσοι απεργάζονται την εξορία του.) Αρες, μάρες, κουκουνάρες, ή πολύ κακό για το τίποτε ή ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Το θέμα του συγγραφέα φάνηκε να αποτελεί μέγιστο ζήτημα για την ηθική του κόμματος, που χτυπάει την πόρτα της εξουσίας. Ισως γιατί είναι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου «Ο ευτυχισμένος Σίσυφος» είναι ο τίτλος βιβλίου (εκδόσεις «Εξάρχεια») του Φιλήμονα Πατσάκη. Δημοσιεύουμε απόσπασμα και θα επανέλθουμε. «Πώς γίνεται να οργανωθεί μια πολύπλοκη κοινωνική δομή με όρους άμεσης δημοκρατίας; Πρέπει αρχικά να επικεντρωθούμε στη θεσμική δημιουργικότητα των κοινοτήτων, την αυτενέργεια πολλαπλών υποκειμένων, η οποία παρ’ όλα αυτά δημιουργεί μια νέα συλλογικότητα που δεν έχει ανάγκη το κράτος για να δομεί τη ζωή του και τη διαδικασία ενός διαρκούς ριζικού μετασχηματισμού που στηρίζεται στον μη αποκλεισμό ως συγκροτητική αρχή. Ο αποκλεισμός και η ένταση που παράγει πρέπει να βγουν από το
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Είναι παραπάνω από βέβαιο για τα περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι πρέπει να βρουν έναν τρόπο ώστε το κόμμα να έρθει πιο κοντά στην κοινωνία, να αποκτήσει μια νέα σχέση, υγιούς και τακτικότερης επαφής. Το ότι σε μια κορυφαία πολιτική στιγμή, όπως είναι η πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, το κόμμα της αντιπολίτευσης φάνηκε ανέτοιμο τόσο εντός Βουλής, όπου δεν μπόρεσε να συμπαρασύρει τους βουλευτές άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, όσο και εκτός, όπου ο κόσμος δεν ήταν ο αναμενόμενος, καταδεικνύει ότι το κόμμα κάπου έχει τελματωθεί. Αυτό πρέπει να προβληματίσει
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Πολλά μπορεί να είναι ο άνθρωπος· άλλοι λένε ότι είναι το ύφος του, άλλοι η γλώσσα του, το πνεύμα του, το σώμα του και λοιπά. Τελευταία φαίνεται να είναι περισσότερο ο φόβος του, ουδείς, όμως, θέλει να το παραδεχτεί. Και ως γνωστόν ο φόβος είναι το δεκανίκι της εξουσίας. Σκορπίζει αυτή απλόχερα τον φόβο στη ζωή μας και κοιμάται ήσυχη. Ενα όπλο της είναι αυτό. Ενα άλλο είναι η εξυπνάδα της να προσφέρει δώρα σε όσους την υπηρετούν με συνέπεια, σε όσους φέρονται δουλικά απέναντι στους δαιδαλώδεις μηχανισμούς της, μεταλλασσόμενοι και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ούτε καν να οργιστεί μπορεί κανείς από τις φασιστικής έμπνευσης και εκτέλεσης πράξεις της δικομματικής κυβέρνησης. Η εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ απλώς στερεί από τους τελευταίους υποστηρικτές αυτής της κυβέρνησης την ύστατη ελπίδα για εφαρμογή μιας δημοκρατικότερης πολιτικής. Δεν έχουν (δεν επιλέγουν;) άλλο μέσο να έλθουν σε επαφή με την κοινωνία ή να εξεύρουν κάποια λύση στα προβλήματά της, που οι ίδιοι προκαλούν παρά μόνο την καταστολή, την κρατική βία, την οποία πολλοί επικροτούν και χειροκροτούν, δυστυχώς. Τέσσερις και μισή ξημερώματα Πέμπτης, 7 Νοεμβρίου. Τα ΜΑΤ εισβάλλουν στην ΕΡΤ. Μια
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στο πλαίσιο και στην αρχή της πολυφωνίας βασιζόμενη προφανώς, η «Εφ.Συν.» δημοσίευσε άρθρο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη με τίτλο-ερώτημα «Υπάρχει έξοδος;». Μπα. Θυμάμαι ως φοιτητής όταν εδίδασκε (!) ο καθηγητής Κ. Σημίτης στο αμφιθέατρο βρίσκονταν τρεις (ψωνισμένοι) κι ο κούκος, σε αντίθεση λ.χ. με τον Σάκη Καράγιωργα που κρεμόμασταν σαν σταφύλια από τις κουπαστές του αμφιθεάτρου. Αυτός ο άνθρωπος, ο καθηγητής, διοίκησε την Ελλάδα επί οκτώ έτη (!) (αριθμός ιλιγγιώδης), οδηγώντας την στον οικονομικό μαρασμό και την ανέχεια (και στη σχιζοφρένεια!). Η εφημερίδα τού έδωσε χώρο, εντάξει, για να πει
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Το «εγώ» είναι τοξίνη· δηλητηριάζει τον οργανισμό, χρειάζεται άρα μεγάλη προσπάθεια για να επέλθει αποτοξίνωση και να επικρατήσει το «εμείς». Μόνο τότε η ιδέα του συνεταιρίζεσθαι γίνεται πράξη, αποδεκτή από την οικονομία και την κοινωνία. Εχει επιτευχθεί αυτό σημαντικά στη συνεταιριστική «Εφημερίδα των Συντακτών» που διαβάζετε και συμπληρώνει σήμερα έναν χρόνο συνεχούς έκδοσης. Σημαντικά, όχι πλήρως, διότι η νοοτροπία της ιεραρχίας και της ελεύθερης (sic) αγοράς κατατρύχει πολλούς από μας ακόμη. Δεν ξέρω αν θα κλείναμε χρόνο εάν δεν μας εμπιστεύονταν οι αναγνώστες, εσείς. Οι αναγνώστες είναι το μοναδικό όπλο
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
