Του Γιώργου Σταματόπουλου Αυτό κι αν δεν είναι από τα φαιδρά και παρδαλά που χαρακτηρίζουν τα «στελέχη» (χαραμίζεται η εσωτερικότητα της έννοιας με δαύτους) της Χρυσής Αυγής. Ενας εξ αυτών έχει εγχαράξει στο χέρι του τον αγκυλωτό σταυρό και από κάτω ακριβώς το περίφημο απόσπασμα του Ηράκλειτου, ένα απαρέμφατο δηλαδή που διαλαλεί την ανάγκη να πλησιάζουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον: αγχιβασίην! Δηλαδή από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κάν' έλα. Το σύμβολο του μίσους δίπλα δίπλα με την κραυγή για συνύπαρξη. Ενας θεός ξέρει πού ανακάλυψε τον Ηράκλειτο ο Κασιδιάρης (περί
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου «Πολύ εύκολα, αγαπητέ, γράφετε να μη γίνονται παρελάσεις την 28η Οκτωβρίου. Ξέρετε τι κακό προξενείτε στα παιδιά; Περιμένουν με τόση λαχτάρα αυτή τη μέρα. Μην τα απογοητεύετε. Σας παρακαλώ». Ευγενική η φωνή στο τηλέφωνο με αναγκάζει να εξηγήσω ότι η πρόταση που είχα κάνει σε σημείωμά μου την περασμένη Τρίτη, να μη γίνει παρέλαση την ημέρα της εθνικής επετείου, δεν ήταν δική μου (θα μπορούσε βεβαίως) αλλά φίλου δημάρχου. Επιπλέον, οι παρελάσεις δεν γίνονται, υποτίθεται, για να χαρούν τα παιδιά αλλά για να ενδυναμωθεί το εθνικό φρόνημά τους! Εάν είναι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ουδείς ποτέ ερμήνευσε τις πράξεις και τα «πιστεύω» της Χρυσής Αυγής με βάση την ψυχανάλυση (μέσα κτήνος – άγρια φύση – απελευθέρωση ενστίκτων, υγεία του μίσους κ.λπ.). Είπαμε ότι ο φασισμός εκμεταλλεύεται και τη φυσική ραθυμία των ανθρώπων να στοχαστούν πάνω στην κοινωνική ζωή και να συμμετάσχουν ενεργώς στα κοινά κι έτσι καλλιεργεί τη θεωρία της κυριαρχίας (του) με επιθετικές ενέργειες και εξόντωση των αντιπάλων. Είναι αυτονόητο ότι το ιδεολόγημα του φασισμού είναι ένα καθαρά κοινωνικό φαινόμενο, φρικιαστικό μεν, υπαρκτό δε. Θα ήταν εγκληματικά αφελές να μετατοπιστούν οι τεράστιες ευθύνες των
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Παρακολουθώ στην ηλεκτρονική της μορφή την καθημερινή εφημερίδα «Νέα Εγνατία» που εκδίδεται με πολύ κέφι και μεράκι στην Καβάλα. Σφιχτή, νευρώδης, επίκαιρη, κριτική, με εξαιρετικές πένες. Εντυπωσιάστηκα από το άρθρο του συναδέλφου Μπάμπη Γαμβρέλη, χθες· δηκτικό, εύτολμο, ειρωνικό. Το απόλαυσα. Αναδημοσιεύω μέρος του: «Μέσα σε αυτόν τον επικοινωνιακό παροξυσμό, «όλα τα λεφτά» είναι οι «αιφνιδιασμένοι» δημοσιογράφοι του MEGA, του ΣΚΑΪ, του ΑΝΤ1 και του ALPHA. Οι«εκπλήξεις» τους πάνε κι έρχονται. Οι«ανακαλύψεις» τους επιφέρουν εντονότατες οφθαλμικές διογκώσεις. Ο«βρασμός» και η«οργή» τους τούς βγάζει έξω από τα σινιέ ρουχαλάκια τους. Και η
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής σύνδεσης η φωνή του (φίλου) δημάρχου είναι έκδηλα ταραγμένη (οργισμένη). «Επιτέλους, κάτι πρέπει να κάνουμε ως Τοπική Αυτοδιοίκηση για αυτούς τους δολοφόνους. Αρκετά μας τρομοκράτησαν, αρκετά καβάλησαν στις πλάτες μας. Είναι ώρα να βγει μπροστά η κοινωνία. Και αν ακόμη φοβάται, πρέπει εμείς (η Τ.Α.) να την ενθαρρύνουμε, να γίνουν οι δήμοι οι μπροστάρηδες». Αντε, μπράβο, έστω και αργά, δήμαρχε. «Το έχεις κάπως σκεφτεί αυτό το κάτι, δήμαρχε;». Είναι έτοιμος. «Να ευαισθητοποιήσουμε τους δημότες, να δείξουμε ως θεσμός ένα άλλο πρόσωπο. Αντί για παρέλαση π.χ. την
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ο αυτοχαρακτηριζόμενος επαΐων του περιθωρίου, διανοητής Παναγιώτης Κονδύλης, έβρισκε «συγκλονιστικό και συναρπαστικό το ότι πάνω σ' αυτόν τον πλανήτη η ύλη ή η ενέργεια -όπως θέλει κανείς- απόκτησε συνείδηση του εαυτού της, ότι υπάρχουν όντα που, επιδιώκοντας να διευρύνουν την ισχύ τους, παράγουν το “πνεύμα” σ' όλη την ποικιλία των μορφών και των εκπληκτικών παιγνιδιών του και που αλληλοεξοντώνονται επικαλούμενα κατά προτίμηση άρθρα πίστεως και θεωρίες». Μπορεί να κρίνει κάποιος την «ανακάλυψή» του υπεροπτική, σαν μια ματιά ενός εστέτ με αμοραλιστικό χιούμορ, δεν παύει, όμως, να αποδίδει με ειλικρίνεια τη μικρότητα
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Το Κοινοβούλιο έχει υποβαθμιστεί, η Δικαιοσύνη περί άλλα τυρβάζει, ο σοσιαλισμός (ο εν Ελλάδι τέτοιος) έχει πάει για βρούβες, η Αριστερά ερίζει για τη μοναδικότητα της αλήθειας της (το κάθε κομμάτι της, εννοείται). Ναι. Νοσοκομεία και Πανεπιστήμια κλείνουν, η Παιδεία συρρικνώνεται, η Τέχνη έχει πάψει να αποδέχεται χαρούμενα και ολοκληρωτικά τη συγκίνηση και την οδύνη της ύπαρξης. Τι άλλο; Οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί, το κεφάλαιο μετακινείται όπως οι κάτοχοί του γουστάρουν. Επίσης: τα συνδικάτα και η πολιτική (σκέψη) μάς έχουν από καιρό αποχαιρετήσει. Η αισθητική έχει απεμπολήσει τον στοχασμό της και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Τι θλίψη για τον πολιτισμό της χώρας να υπάρχουν βουλευτές σαν κι αυτούς της Χρυσής Αυγής: τραμπούκοι, αγράμματοι, μισαλλόδοξοι, υβριστές, «μάγκες», «παλικάρια»· με σωρό ιδιότητες που εκφράζουν τη χυδαιότητα, την υποκουλτούρα, τον τσαρλατανισμό, τα ζωώδη ένστικτα (τα αμόρφωτα εννοείται, τα πρωτόγονα, γιατί πολλά ζώα δεν είναι αιμοβόρα). Πώς κατάντησε έτσι η πολιτική ζωή του τόπου; Γιατί δεν αντέδρασε ο πνευματικός κόσμος; Γιατί χάθηκε η ευγένεια έστω που χαρακτήριζε τους πολιτικούς άντρες ως προς τη στάση τους και συμπεριφορά τους απέναντι στην καθημερινότητα της λειτουργίας της πολιτικής; Πέρα από την
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Κατάκοπος κάθομαι σ’ ένα παγκάκι στην Κοράη, μετά περίπατο (εξαναγκαστικό) πολλών χιλιομέτρων, απέναντι από τη στοά και τα ωραία καφέ. Τη ματιά έλκουν δύο συνθήματα στους απέναντι τοίχους, που υπογράφονται από το σύμβολο των αναρχικών, το κεφαλαίο άλφα κλεισμένο σε κύκλο. Διαβάζω το πρώτο: «Ούτε φασισμός ούτε δημοκρατία / κάτω ο κρατισμός, για πάντα αναρχία». Το ξαναδιαβάζω· ναι, δεν έκανα λάθος. Φασισμός και δημοκρατία εξισώνονται από τους αναρχικούς φωστήρες. Πάνω απ’ όλα τοποθετείται, ως πολιτική λύση, η αναρχία. Η δημοκρατία δηλαδή, που εμπεριέχει την πολιτική φιλοσοφία της αναρχίας, διότι ως
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Καλώς, δεν επανακάμπτει η ομαλότητα μετά τη σύλληψη των «στελεχών» του κοινοβουλευτικού, ναζιστικού κόμματος. Ο φλοιός του κόμματος απλώς επικάλυπτε την εγκληματική ομάδα που δρούσε στο εσωτερικό του. Ναι, διότι αν το κόμμα ήταν εγκληματικό, θα ήταν δημοκρατικό παράδοξο, θα επέσειε εμφύλιο πόλεμο ή θα γινόταν επανάσταση. Ο κίνδυνος λοιπόν παραμένει ενόσω η εγκληματικότητα χαρακτηρίζει ακόμη τις ομάδες που δρουν στις παρυφές ή στο εσωτερικό του κόμματος. Αρα, συνεχής επαγρύπνηση, συνεχείς προσπάθειες να ξεριζωθούν τα αίτια που οδήγησαν σ’ αυτήν την πολιτική τερατογένεση. Εχουν δίκιο όσοι εξακολουθούν να ανησυχούν γενικότερα
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ενα άρθρο-διαμάντι υπό τον τίτλο «Ιερισσός» δημοσιεύθηκε χθες στην «Εφ.Συν.» υπογεγραμμένο από τον υποψήφιο διδάκτορα Νομικής Σάββα Ιωακειμίδη. Πρότυπο θα έλεγα για τον επιστημονικό κόσμο που θέλει να υποστηρίξει επιχειρηματολογώντας με βάση τη νομοθεσία υπέρ του πανανθρώπινου δικαιώματος στην αντίσταση κατά των αυθαιρεσιών της εξουσίας. Εξετάζοντας, υπό το φως του νόμου, μία μία τις κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί κατά των κατοίκων της Ιερισσού, αποδεικνύει ότι αυτές είναι ανυπόστατες. Ταυτόχρονα στρέφεται κατά της εισαγγελικής αρχής ως μακαρίας καθεύδουσας μπροστά στα αυτεπαγγέλτως διωκόμενα ποινικά αδικήματα κατά κράτησης παρά το Σύνταγμα και προσβολής
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αποδεσμεύει η τέχνη την άρρητη δύναμη του ενδεχομένου; Θα ’πρεπε να απαντήσουμε καταφατικά, τουλάχιστον όσοι πιστεύουμε στη λαϊκότητα της τέχνης (η ρήση «η τέχνη για την τέχνη» φαντάζει ανούσια, με σνομπ αρώματα και διανοουμενίστικες αλληγορίες· δηλαδή τίποτε). Πώς παρεμβαίνει σήμερα η τέχνη στην πραγματικότητα, πώς τη διαμορφώνει, πώς διασώζει τον άνθρωπο από τη μικρότητά του, την κακία του, τους πολέμους, τις θηριωδίες του; Πότε η τέχνη απέτρεψε το κακό; Είναι η καταγωγή της ριζοσπαστική; Αλλά πρώτα πρέπει να απαντήσουμε στο εξής: «Υπάρχουν ριζοσπαστικές πολιτικές λύσεις σε μια κοινωνία πάσχουσα;»
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Υπάρχει μια προσυνειδητή ικανότητα, οιονεί σωματική, να βρίσκει τρόπους και να μεταδίδει μηνύματα κατάλληλα σε άλλους ανθρώπους. Αυτή η ικανότητα φαίνεται να είναι η αρχή της επικοινωνίας. Και μετά ήλθε η ανάγκη, που έφτιαξε τους νόμους, μέσω της «γλώσσας», κι έτσι συνυπάρχουμε, χωρίς να είναι όλα μέλι-γάλα. Γιατί μερικοί πίνουν και το μέλι και το γάλα, ενώ οι πολλοί παραμένουν διψασμένοι. Αρχίζει να βασιλεύει η εξαπάτηση του ενός από τον άλλο. Πρωτομάστορας βεβαίως ο νους, ο ορθός λόγος κατά τα άλλα. Παντού προσποίηση και ψεύδος. Ζώο άπληστο, αχόρταγο, φιλήδονο, δειλό
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Για να κάνουν το κέφι τους τόσοι αμοραλιστές ασπάλακες τα προηγούμενα χρόνια, να ξοδεύουν ασύλληπτα ποσά για πάρτι και ταξίδια, αγορά επαύλεων και σκαφών, όλα αυτά με ξένα κόλλυβα που τους έδιναν αδιανόητοι πολιτικοί (μες στην καλή χαρά όλοι) φτάσαμε στο σημείο να κλείνουν σήμερα πανεπιστήμια και νοσοκομεία, σχολεία και κλινικές. Γιατί πού να βρεθούν τα ποσά που θα τα συντηρούσαν; Τα κρατικά έσοδα πάνε πλέον στην εξόφληση των δανείων. Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι έχουν το θράσος και ξαναβγαίνουν στο γυαλί, ομιλούντες περί δημοκρατίας, αξιοκρατίας και τον κακό τους
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
