Του Γιώργου Σταματόπουλου Μου γράφει, μεταξύ άλλων, φίλος καθηγητής: «Ο τρόπος συγκρότησης των δημοτικών ψηφοδελτίων είναι προβληματικός και εξόχως απολίτικος. Ενδιαφέρει η συνάθροιση ατόμων, και όχι το περιεχόμενο, η προηγούμενη συλλογική δράση, η άποψη, το όραμα κ.λπ. Ψηφοδέλτια αχταρμάδες, ένας πολιτικός χυλός (ούτε καν πολιτικός), κάθε καρυδιάς καρύδι, πουθενάκηδες όπως τους αποκαλώ και αδρανείς ως επί το πλείστον. Εκφραστές ή υποστηρικτές του παλιού καθεστώτος, που μας έφερε ώς εδώ. Που μαζεύτηκαν (τους μάζεψαν) για να φτιάξουν απλώς ψηφοδέλτιο, τίποτε απολύτως άλλο! Χωρίς συλλογικές και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς τίποτε. Πώς θα λειτουργήσουν αυτές οι «συναθροίσεις»
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου «Μπαίνουμε λοιπόν στον χώρο που είναι η κάλπη ψύχραιμοι. Αφαιρούμε από τα ψηφοδέλτια αυτά των (νεο)φιλελεύθερων, των συγκυβερνώντων κομμάτων και της Χ.Α., γυρίζουμε ανάποδα τα υπόλοιπα για να μη βλέπουμε, τα ανακατεύουμε και τραβάμε ένα στην τύχη το οποίο και ρίχνουμε με αυτοπεποίθηση και σαρκασμό στη σχισμή (κάθε σχισμή ανοίγει με τον πόθο, εμπειρικά…). Βγαίνουμε πλήρεις έξω και γελάμε με τους φίλους. Και αριστεροί παραμένουμε και λάτρεις φαινόμαστε της (άμεσης) δημοκρατίας και ουδείς δύναται να μας επιπλήξει για τη συμπεριφορά μας, την επιλογή μας (την πράξη). Μόνο όσοι είναι υπέρ της
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Και να θέλουν οι πολιτικοί μας να κοροϊδέψουν ή να παραπλανήσουν τον κόσμο με εύηχα και παχιά λόγια, με υποσχέσεις και με θεατρινισμούς, η αλαζονεία τους δεν τους αφήνει· είναι τέτοιο το μέγεθός της που τους παρασύρει σε αμετροέπειες και παραληρηματική μεγαλομανία. Αγλαόν παράδειγμα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που, βλέποντας στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του να σέρνεται, τι δήλωσε ο αθεόφοβος; Οτι έτσι και καταποντιστεί ή ξεραθεί η Ελιά του κινδυνεύει να καταστραφεί η χώρα. Εδώ χωράνε άπειρα θαυμαστικά αλλά και ερωτηματικά σημεία στίξης ταυτοχρόνως. Δεν μπαίνει στον κόπο ο,
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Διερχόμαστε, ιστορικά, μια από τις χειρότερες περιόδους της πολιτικής. Δεχτήκαμε την ήττα της κοινωνίας, χάσαμε το όριο της αξιοπρέπειας, αποκτήσαμε συνείδηση (;) δούλου και ανελεύθερου πολίτη· έτσι καταντήσαμε: χωρίς νόημα και ελπίδα και κάποιο, διάολε, όραμα για μας, τα παιδιά μας, τους επόμενους. Ποια είναι η παρακαταθήκη μας; Ελάτε, ας γελάσουμε με απίστευτη πίκρα, όλοι μαζί. Εντάξει, πάντα κολοβή ήταν η δημοκρατία μας, από την ίδια πάστα είναι φτιαγμένοι οι άρχοντές μας, αλλά τούτο δω που συμβαίνει σήμερα στη χώρα δεν έχει ματαγίνει· τέτοια αρχοντική αναίδεια και κυνισμός και δειλία και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η Πρωτομαγιά φαίνεται να είναι η ολοκλήρωση του ξέφωτου της άνοιξης, εκεί όπου η φύση και ο άνθρωπος δηλώνουν το βροντερό «παρών» της ύπαρξης, αλλά και το επίσης «παρών» της προσπάθειας ερμηνείας των όλων, όπως και το συνακόλουθο της υπέρβασης γνωστών και αγνώστων (νεύρων, θυμών, αστεριών και λοιπά). Τουλάχιστον έτσι φαινόταν πριν από αρκετά χρόνια, τότε που η εξοχή φανέρωνε κάτι ασύλληπτα χρώματα λουλουδιών, φυτών, θάμνων, δέντρων. Μοβ, μπλε, κόκκινη, κίτρινη, πορτοκαλί, ιριδίζουσα χλωρίδα, που μέθαγε οφθαλμούς και διαπλάτυνε τα στέρνα και τη διάθεση των ανθρώπων που έβγαιναν από το σπίτι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Λαός-όνος που αμίλητος, σιωπηλός και ντροπιασμένος κουβαλά τα χρέη της χώρας· χρέη που δημιούργησαν οι ώς τώρα κυβερνήσαντες [και αν φώναζαν και μερικοί της αντιπολίτευσης (αν!) ποιος τους έδινε σημασία]. Νοικοκύρηδες που ’χασαν το βιος τους, τα μυαλά τους και τις οικογένειές τους, που οδεύουν στα ψυχιατρεία ή στην κρεμάλα· άνθρωποι νομοταγείς, που ουδέποτε έδειξαν συμπάθεια στα αριστερά κόμματα προτιμώντας ησυχία – τάξη – ασφάλεια. Τους βλέπεις. Τους γυαλίζει το μάτι. Είναι έτοιμοι να εφορμήσουν στη λογική της τρόικας και της κυβέρνησης και να την κατασπαράξουν. Ενας Θεός ξέρει τι τους
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η συνείδηση φαίνεται να αναπτύχθηκε στην περίοδο που οι άνθρωποι ένιωσαν την ανάγκη να επικοινωνήσουν, πριν από τη νόηση και έξω από ψυχόρμητα. Αυτή με τη σειρά της γέννησε τη γλώσσα, πυρπόλησε το πνεύμα, έκανε τους διαχωρισμούς μεταξύ σώματος και ψυχής, πνεύματος και ύλης, πραγματικότητας και ονείρου, εξουσίας και υποτακτικών και λοιπά. Δεν έχει νόημα εάν αυτό ισχύει, έτσι κι αλλιώς υπόθεση και ερμηνεία είναι (όποιος επιθυμεί ας καταθέσει κάτι διαφορετικό ή πιο λογικό ή ό,τι θέλει, αρκεί να «εκτεθεί»). Είτε μεταφυσικοί είτε ορθολογιστές είμαστε, έχουμε υποχρεωθεί να είμαστε έτσι· και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Είναι σχεδόν βέβαιο (δεν βλογάμε τα γένια μας) ότι όποιος δεν διαβάζει εφημερίδα έχει ελλιπή γνώση για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο του και στον κόσμο όλο. Μπορεί η διαδικτυακή ενημέρωση να είναι άμεση και εντυπωσιακή, μπορεί να σε κάνει κόκκορα πληροφόρησης, είναι εντούτοις ανεπαρκής. Στις πεταχτές ειδήσεις της στιγμής δεν υπάρχει χώρος και χρόνος, αυτά τα (επινενοημένα, κυρίως το δεύτερο) μεγέθη ανήκουν στη γραφίδα. Αντε να εξηγήσει κάποιος τι σημαίνει γραφίδα. Πολύ πρόχειρα θα λέγαμε ότι είναι βιοσοφία και κοσμοθεωρία μαζί, όταν τουλάχιστον κρατιέται από σεμνάς χείρας (Υπόθεση είναι, μην
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Φίλος καλός μού εξομολογείται: «Κάθε μέρα που περνάει νιώθω να συρρικνώνομαι, να μικραίνω, όλο να μικραίνω. Εχασα τη δουλειά μου, τους φίλους μου, η σύζυγος “απελευθερώθηκε” από το συν, υπομένει τον δικό της ζυγό κι εγώ τον δικό μου. Τα παιδιά τελείωσαν το Πανεπιστήμιο αλλά έχουν αποδυθεί σε αγώνα για ένα μεροκάματο. Μένω στο σπίτι ενός γνωστού προσωρινά, αλλά ούτε φως έχει, ούτε θέρμανση-κλιματισμό· τίποτε. Οι άνθρωποι στους δρόμους μού φαίνονται διαφορετικοί, τεράστιοι μες στη θλίψη τους. Το συνηθισμένο έχει χαθεί, η καθημερινότητα, που είχα κόψει και ράψει στα μέτρα μου
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εξακολουθούν (ένιοι;) να παίζουν το ίδιο βιολί εκεί όπου λαμβάνονται οι κεντρικές αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Χρίζουν κάποιον υποψήφιο και μετά λίγες μέρες τον καταργούν, χωρίς να αισχύνονται βεβαίως· μα, τι λέμε τώρα· ποιος γράφει τη βάση, την κοινωνία; οι ειδικοί και οι γνώστες της κορυφής να ‘ναι καλά (και ας αποδεικνύονται ανεπαρκείς). Ας αποδεχτούμε ότι τσαλαβουτάνε στα ρηχά και ότι κάποια στιγμή, επιτέλους, θα μάθουν (την τύφλα τους). Τώρα μας προέκυψαν νέα φρούτα, κάτι πανεπιστημιακοί που τρέχουν να μπουν υποψήφιοι στα ευρωψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, αχ δεν μπορούν, όταν έχουν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αρεσε (συμβαίνει ενίοτε…) σε φίλο που κατοικεί στην περιφέρεια το χθεσινό σημείωμα για τον Απρίλη. «Αυτός ο μήνας -μου λέει στο τηλέφωνο- μαζί με τον Σεπτέμβρη είναι οι αγαπημένοι μου· με τρελαίνουν στην κυριολεξία, μου παίρνουν νου και ψυχή, με οδηγούν σε κάποιου είδους σωματική υπέρβαση την οποία, ζητώ συγγνώμη, δεν μπορώ να εκφράσω με το λεξιλόγιό μου… Με υπερβαίνει». Δεν ρωτάω γιατί και πώς. Περιμένω, είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσει. Ναι. «Εχω σκάψει όλον τον κήπο. Χτες μόλις φύτεψα ντοματιές, αγγουριές, πιπεριές και λοιπά ζαρζαβατικά. Είμαι κατάκοπος, αλλά ανάλαφρος, ενθουσιασμένος
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Χάνει, χρόνο με τον χρόνο, ο Απρίλης τη λαμπρότητά του, το φως της Μεσογείου, τον οργασμό της βλάστησης· εμείς, εννοείται, χάσαμε την ικανότητα να βλέπουμε, έστω να φιλτράρουμε μεταρσιωτικά ό,τι βλέπουμε. Φταίει σαφώς η τσακισμένη διάθεση, η σμπαραλιασμένη ψυχοκινητικότητα- ευεργετικότητα-ομορφιά. Ούτε ξανθό Απρίλη είμαστε σε θέση να δούμε ούτε τον έρωτα που στήνει χορό μαζί του ούτε πετούμενα· μαύρος ο ουρανός πάνω μας ούτε καθαρός ούτε γαλανός· μαύρη κι η θάλασσα. Ερεβος. Εφηβοι, νέοι, μεσήλικοι και υπερήλικοι στεκόμαστε ανίκανοι να ερωτευτούμε, να χορέψουμε, να διαλαλήσουμε κάπως τη φαντασμαγορική συνεύρεση υδάτων, φωτός
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Επανακάμπτει δειλά δειλά στην καθημερινότητα τούτος ο πολύτιμος, πανάρχαιος, πανανθρώπινος όρος. Υπέροχη λέξη, με ευωδιές από ανθρωπιά και δημοκρατία. Οικοδεσπότες απλοί, γαλαντόμοι, χαμογελαστοί, χαρούμενοι, ανοίγουν τις θύρες της οικίας τους και η θαλπωρή απλώνεται γαλήνια, εκστατική. Ακριβώς διότι είναι ανοιχτές, ορθάνοιχτες οι θύρες της ψυχής τους· το βλέπεις στους υγρούς οφθαλμούς τους, στη γλυκύτητα των ρυτίδων του προσώπου (αυτών που θα αποκτήσουν γιατί είναι νέοι ακόμη οι άνθρωποι, ο Γιώργος, η Ολγα, ο Χάρης). Την αγάπησα την Αρτα. Τον ιστορικό πεζόδρομο της Σκουφά που τον διασχίζεις με εκρηκτική νωχέλεια και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Συζητώ, ανά τη χώρα, με φίλους και γνωστούς υποψήφιους δημάρχους. Το μέγα τους πρόβλημα, λένε, είναι η δυσκολία κατάρτισης πλήρους συνδυασμού. Ο κόσμος δείχνει απροθυμία να συμμετάσχει στις τοπικές εκλογές, η οποία πλειστάκις εκφράζεται και ως δυσφορία και ως περιφρόνηση ακόμη. Οι «προσωπικότητες» της περιφέρειας έχουν κλειστεί στον τρυφηλό τους κόσμο, αρνούμενοι την εξουσία (!), χλευάζοντας σχεδόν όσους δέχονται να «υπηρετήσουν» την Τοπική Αυτοδιοίκηση. «Φταίει η εποχή;», ερωτώ αφελώς, γνωρίζοντας εντούτοις ότι γίνομαι προβοκάτορας, διότι από πολύ παλιά (ο Πλούταρχος το αναφέρει ρητώς) με τα κοινά ασχολούνταν οι τεμπέληδες, οι οκνηροί,
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
