Σήμερα οι μέρες τρίζουν πριν καν τις πατήσεις. Και τα βήματα δειλά στην αστάθειά τους. Γαντζωμένος σ' ένα μπαλκόνι να καπνίζεις, διάλειμμα από ένα κάτι που δεν άρχισε, ένα κάτι κλιματιζόμενο, ψάχνοντας τον ήλιο που δύει ή που σήμερα βαρέθηκε να ανατείλει. Ρουφώντας στην άκρη της καύτρας ένα «τι θα κάνω;» ή ένα «τι στο διάολο κάνω;» Στη ρίζα της ανηφόρας μια γυναίκα 60 ετών και ακαθόριστης ηλικίας, ανηφορίζοντας, ψάχνοντας από κάδο σε κάδο, μια γυναίκα που κουβαλά τη χρονολογία της εξάντλησης και ένα καρότσι από σύρμα. Κουτσαίνοντας στη διαδρομή όλες τις διαδρομές που
Περισσότερα.. »Του Μ. Θερσίτη Σπεύδω ευθύς εξαρχής να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, μιλώντας πιστεύω εκ μέρους όλων των καλών ανθρώπων: επιδοκιμάζουμε το καλό απ’ όπου κι αν προέρχεται. Κανένα επικοινωνιακό τερτίπι, καμία μίζερη και στείρα αντιπολιτευτική τακτική δεν θα μας εμποδίσει να εξάρουμε τον γενναιόφρονα χαρακτήρα της κυβέρνησης, η οποία, διά του πρωθυπουργού της νίκης Αντωνίου Σαμαρά, του αμετακίνητου και μηδέποτε κεκλιμένου αντιπροέδρου της Ευάγγελου Βενιζέλου και του ευπατρίδη υπουργού Εθνικής Αμύνης Δημητρίου Αβραμόπουλου (η επίσημη παράθεση των ονομάτων έχει τη σημασία της, αφού προορίζονται να γραφούν και θα γραφούν με κεφαλαία φωτεινά γράμματα στις
Περισσότερα.. »Του Θωμά Τσαλαπάτη Στη χειρόγραφη πόλη, οι κάτοικοι υπάρχουν ως λέξεις. Οχι καταγεγραμμένοι, όχι καταλογογραφημένοι αλλά ως φορείς και κουβαλητές νοήματος. Νοήματος ποιητικού, τοποθετημένου κάπου στην αμείλικτη κυριολεξία του αορίστου. Στα ενοικιαστήρια της πόλης απαντούν όσοι μπορούν να καταλάβουν, εκείνοι που γράφουν την ποίηση ενώ ταυτόχρονα τη διαβάζουν, σε μια στιγμή παράλληλης ανάγνωσης όταν η όραση γίνεται μελάνι. Ο αναγνώστης/ποιητής φτιάχνει με λέξεις χειροποίητες και χειρόγραφες αντικείμενα που δεν υπάρχουν έτσι ώστε να υπάρξει ο κόσμος. Μαζεύουμε λέξεις, πόθους και αναμνήσεις, κάθε στιγμή τυπώνουμε την πόλη, τη Χειρόγραφη Πόλη. Γιατί άλλωστε ο κάθε ποιητής
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Ξύπνησα από χαρούμενες φωνές στο καθιστικό. Μια υπέροχη μυρωδιά φρεσκοψημένου μού γαργαλούσε τη μύτη όσο πλενόμουν. Ντύθηκα βιαστικά και βγήκα να δω τι έχανα. Η Eλλη, αστράφτοντας από χαρά, σέρβιρε μια παρέα έξι-εφτά αγοριών και κοριτσιών αχνιστά τυροπιτάκια που μόλις είχε ξεφουρνίσει. Η σπεσιαλιτέ της! Στο απορημένο βλέμμα μου, έσκασε τεράστιο χαμόγελο και, προτείνοντάς μου το δισκάκι με τα κεράσματα, ανήγγειλε: - Καλημέρα μαχμουρλή! Πάνω στην ώρα, να σου συστήσω τους καινούργιους συναδέλφους μου! - Συναδέλφους; ψέλλισα. Η Ελλη δεν δούλευε κάπου! Τα παιδιά σιγογέλασαν φιλικά. -
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Θες τα καταπληκτικά (ουγγαρέζικα) «τσιγγάνικα βιολιά» των χρόνων του ασπρόμαυρου σινεμά, θες οι φλογερές Τσιγγάνες που παρέπεμπαν στην «Κάρμεν», με το τριαντάφυλλο στο στόμα να χορεύουν ξυπόλυτες δίπλα στη φωτιά, σ’ έναν καταυλισμό με τροχήλατες άμαξες και μπόλικο παιδομάνι· θες τα αστραφτερά χάλκινα πνευστά με το δαιμονισμένο τέμπο του Κουστουρίτσα; Κάθε μία τέτοια «αφήγηση» και όλες μαζί είχαν υφάνει έναν ιδιαίτερο «τσιγγάνικο μύθο» στο μυαλό μου. Οι Τσιγγάνοι, ράτσα περήφανη και ιδιόρρυθμη, καταδιωγμένη, συκοφαντημένη και πονεμένη όσο λίγες, να επιμένει σ’ έναν άλλο, δικό της τρόπο ζωής, μα, κυρίως, σ’ έναν
Περισσότερα.. »Του Θωμά Τσαλαπάτη Τετάρτη πρωί, περιμένει το λεωφορείο που έχει αργήσει, πηγαίνοντας για τη δουλειά (και έχει αργήσει). Σαγόνια μουδιασμένα και μάτια μισάνοιχτα (- Ποιος πάει σήμερα στο γραφείο, πόσο βαρύ το μεσοβδόμαδο). Κοιτάει χαμηλά στον δρόμο, ενώ σταματά μπροστά του η επιγραφή: «Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά» τυπωμένη στο αργοπορημένο όχημα. Στις μέρες μας ακόμα και τα λεωφορεία ειρωνεύονται… Χτυπά εισιτήριο και κάθεται στο πίσω μέρος, όπως κάθε πρωί, στο άδειο λεωφορείο. Κάθεται εκεί στα σιωπηλά, έγκλειστος ανάμεσα σε δύο στίχους, άβολα ανάμεσα στις ξένες λέξεις. Στην επόμενη στάση λίγοι επιβάτες
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Ο σοφός λαός λέει: «Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχερώνα». Δεν βρίσκω καλύτερη έκφραση να συνοψίζει τα όσα διαδραματίζονται στα συννεφάκια που υπερίπτανται του σοσιαλδημοκρατικού χώρου. Βεβαίως (μην παρεξηγηθούμε), δεν γκαρίζει κανείς. Οσοι ευγενέστατα επιχειρηματολογούν είναι, κυρίως, διανοούμενοι. Και δεν είναι δυο, δεν είναι τρεις… πάνω από χίλιοι δεκατρείς. Με ζητούμενο την ανασύσταση της «Προοδευτικής Δημοκρατικής» παράταξης. Αγνοούν ότι οι διάφοροι πολιτικοί «χώροι» του φάσματος φυσικά και δεν «ανήκουν» σε κόμματα; Με δεδομένη τη δυναμική φύση της πολιτικής, εξαιτίας ακριβώς της ανάγκης να προσαρμόζεται στις εξελισσόμενες συνθήκες της κοινωνίας και
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Οι έννοιες πολλές, οι λέξεις λίγες. Ακόμα και στην ελληνική, εξαιρετικά πλούσια και ευρηματική στην απόδοση εννοιών, οι όροι που χαρακτηρίζουν συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και ιδεολογικές θέσεις είναι μάλλον πεπερασμένοι. Κάποιοι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με πρόσωπα ή πρακτικές του παρελθόντος, άρα μη χρησιμοποιήσιμοι• κάποιοι έχουν τόσο καταδικαστεί, δίκαια ή άδικα, στο συλλογικό ασυνείδητο, που η χρήση τους ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία• κάποιοι φέρουν βαρύτατες κακώσεις από την τρέχουσα συγκυρία, στο εσωτερικό ή το εξωτερικό, ώστε θεωρούνται προβληματικοί. Επιπλέον, υπάρχουν και οι ειδικοί σύμβουλοι πολιτικού μάρκετινγκ και πολιτικής επικοινωνίας: μελετούν τις (επτασφράγιστες)
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Είναι ίσως το «χαμηλότερων τόνων» μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου. Και όμως, το υπουργείο του πρόκειται να διαχειριστεί κοινοτικά κονδύλια ύψους 20 δισ. ευρώ, προοριζόμενα για έναν τομέα που οφείλει να καταστεί πυλώνας ανάπτυξης για τη χώρα, την περίοδο 2014-20. Ο λόγος για τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Αθανάσιο Τσαυτάρη. Τα κονδύλια αφορούν τη Νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και δεν συμπεριλαμβάνουν τις όποιες ενισχύσεις εγκριθούν για τον κλάδο της Αλιείας. Σημαντική είδηση, διότι η Ελλάδα είναι, παραδοσιακά, εξαγωγέας αγροτικών προϊόντων. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2013 οι εξαγωγές αυτές αυξήθηκαν περίπου
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Κάθε Σαββατοκύριακο ξοδεύω αρκετές από τις υποτιθέμενες «ώρες ξεκούρασης» συλλέγοντας στοιχεία από το Διαδίκτυο και καταρτίζοντας έναν απολογισμό της εβδομάδας, κατά κάποιο τρόπο. Βοηθούντων και των ειδικών εργαλείων που αποδελτιώνουν ηλεκτρονικά τις ροές δημοσιευμάτων από επιλεγμένες πηγές, ομολογώ ότι η διαδικασία μού είναι ευχάριστη. Καθώς, λοιπόν, διάβαζα τις συνήθεις κορόνες των γνωστών «υπόπτων» κατά της αδράνειας των ελεγκτικών μηχανισμών του υπουργείου Οικονομικών που (δεν) διερευνούν υποθέσεις που «μυρίζουν» φοροδιαφυγή, επανήλθαν μπροστά μου οι -ξεχασμένες πλέον αλλά τόσο δραματικές την εποχή που μονοπωλούσαν τα τηλεοπτικά δελτία, τις αναλύσεις, τα πρωτοσέλιδα- Λίστες.
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Ισως γιατί σε μισό χρόνο και κάτι είναι οι δημοτικές εκλογές, ίσως γιατί το Ελεγκτικό Συνέδριο ενέκρινε το κονδύλι (όχι, δεν ήταν από αυτό που μοίρασε λεφτά σε ποδοσφαιρικές ομάδες ο περιφερειάρχης, εκείνος που θα ξεπάστρευε τους βόθρους από την ανατολική Αττική), πάντως οι νησίδες πολλών δρόμων ανάσαναν, καθαρίστηκαν. Τα ξερόχορτα κόπηκαν, τα σκουπίδια μαζεύτηκαν. Τα σκουπίδια που δεν πέφτουν από τα σύννεφα όπως οι άνθρωποι, αλλά που τα πετάμε εμείς. Εμείς είμαστε οι βρομιάρηδες που εκτοξεύουμε από τα παράθυρα των αυτοκινήτων μας τις τυροπιτοσακούλες, τα άδεια μπουκάλια του νερού
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Οταν η Μαρία-Αντουανέτα, στις απαρχές της Γαλλικής Επανάστασης, εκστόμισε τη φράση «Μα, γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;» πληροφορούμενη ότι ο λαός δεν έχει ψωμί να φάει, απλώς υπογράμμισε με τον εμφατικότερο τρόπο το χάσμα αντίληψης της πραγματικότητας μεταξύ της παλιάς αριστοκρατίας που είχε την εξουσία και του αναβράζοντος κοινωνικού ιστού που, οδηγούμενος από τη δύναμη της ανερχόμενης αστικής τάξης, επιζητούσε βαθύτατες αλλαγές. Γνωρίζουμε σήμερα πως η φράση μάλλον δεν ειπώθηκε ποτέ από τη μετέπειτα καρατομηθείσα βασίλισσα: ήταν ένα λογοπαίγνιο που κυκλοφορούσε επί δεκαετίες πριν από την Επανάσταση. Ηταν όμως η φράση που
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Για την επιτακτική ανάγκη τού «συνεταιρίζεσθαι» στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις θαρρώ πως έχουμε ήδη συμφωνήσει. Ομως, το δόγμα «η ισχύς εν τη ενώσει» είναι, καθώς φαίνεται, η απάντηση στους σύγχρονους επιχειρηματικούς κινδύνους της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, όχι μόνο για τους μικρούς παίκτες, αλλά και για τους μεγάλους. Ανακοινώθηκε (χθες) από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα της Ε.Ε. η έγκριση της συγχώνευσης της Ολυμπιακής με την Aegean. Πρόκειται για πολύ σημαντική απόφαση, που κλείνει επιτέλους έναν κύκλο αγωνίας για την τύχη του πρώην «εθνικού αερομεταφορέα» -δηλαδή των εργαζομένων του αλλά και των εξυπηρετούμενων
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Τα στοιχεία, από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα 209 (διακόσια εννέα) Νομικά Πρόσωπα του «ευρύτερου Δημόσιου Τομέα» τα οποία εμπίπτουν στην κατηγορία «Πολιτισμός – Ψυχαγωγία». Διακόσια εννέα. Το ξαναγράφω για να το εμπεδώσετε. Διακόσια εννέα Νομικά Πρόσωπα σημαίνουν 209 προέδρους, κατά κανόνα αποτυχημένους πολιτευτές του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Βεβαίως, σε περιπτώσεις πολυκομματικών κυβερνήσεων εύκολα βρίσκεται κάποια φόρμουλα, λ.χ. 4-2-1, κοινά αποδεκτή, η οποία μάλιστα θεωρείται και «αξιοκρατική διαδικασία» από μερικούς. Ολοι αυτοί οι πρόεδροι προεδρεύουν βεβαίως: οπότε έχουμε 209 Διοικητικά Συμβούλια. Πενταμελή (στην καλύτερη περίπτωση), επταμελή,
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
