Του Κωνσταντίνου Τσίμα Διαβάζω πως η βρετανική κυβέρνηση υιοθέτησε πριν από λίγες εβδομάδες μια νέα «Διεθνή Εκπαιδευτική Στρατηγική». Στόχος της είναι η προσέλκυση 90.000 επιπλέον πανεπιστημιακών φοιτητών από τρίτες χώρες μέχρι το 2018. Το προσδοκώμενο όφελος για την εθνική οικονομία της χώρας εκτιμάται σε πάνω από 26 δισ. ευρώ. Σ’ αυτό δεν συνυπολογίζεται η τεράστια συμβολή των αλλοδαπών φοιτητών στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή, όπως δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης, Βινς Κέιμπλ. Ηδη, περίπου οι μισοί μεταπτυχιακοί φοιτητές στα βρετανικά πανεπιστήμια είναι αλλοδαποί. Εχοντας θεσπίσει μια γενναία αύξηση στα δίδακτρα που καταβάλλονται από τους φοιτητές
Περισσότερα.. »Του Κωνσταντίνου Τσίμα Ο «νόμος του Λιντς» έχει μείνει στην Ιστορία ως μια σειρά σκοτεινών σελίδων αυτοδικίας και απονομής μιας ιδιότυπης «δικαιοσύνης» που συνήθως αντικατόπτριζε αυτό που καταχρηστικά ονομάζεται «δημόσιο αίσθημα», χωρίς έρευνα για προθέσεις, μαρτυρίες και -κυρίως- αποδεικτικά στοιχεία. Η κατάληξη της συντομότατης διαδικασίας ήταν σχεδόν πάντα μια θηλιά δεμένη σ’ ένα γερό κλαδί, απ’ όπου κρεμόταν το άψυχο κορμί του προαποφασισμένα «ενόχου». Πρωτοεφαρμόστηκε στα χρόνια της Αμερικανικής Επανάστασης και άνθησε την εποχή της επέκτασης των ΗΠΑ προς τη Δύση, του «φαρ ουέστ» των καουμπόηδων και των χρυσοθήρων, όσο το επίσημο σύστημα απονομής
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Τι λέ’ μωρέ παιδί μου! Οι εργολάβοι, λέει, στη «χρυσή» οκταετία 2002-2009, τότε που σέρναν τα σκυλιά με δανεικά λουκάνικα, χειραγωγούσαν (λέει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, που ερεύνησε επί μακρόν το ζήτημα) τις τιμές των ακινήτων. Αυξομείωναν δηλαδή προσφορά και ζήτηση στα νεόδμητα, όπου, αναλόγως, άλλα πουλούσαν, άλλα πάγωναν. Ετσι… κατασκεύαζαν υπερτιμημένες αξίες ακινήτων∙ τις λεγόμενες «φούσκες», κάνοντας τις πρώην αντικειμενικές μαλλιά-κουβάρια. Με πολύτιμο αρωγό, από τη μια τις τράπεζες, με χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια και άλλες δανειακές διευκολύνσεις -«φούσκες» όλες μηδεμιάς εξαιρουμένης-, και από την άλλη μιαν ανύπαρκτη εθνική πολιτική στέγης, την
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Ημουν προχθές στον αγιασμό του δημοτικού σχολείου των δύο εγγονών μου∙ στην τετάρτη ο μεγάλος, πρωτάκι ο μικρός. Δεν έχει σημασία για ποιο ακριβώς δημοτικό πρόκειται. Περίπου στην ίδια κατάσταση βρίσκονται τα περισσότερα δημόσια δημοτικά. Κάτι που γνωρίζουν καλύτερα οι δάσκαλοι και οι γονείς και, είμαι βέβαιος, το νιώθουν περισσότερο οι μαθητές. Για το υπουργείο αμφιβάλλω… Περιγραφικά, ας μου επιτραπεί, ως αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας, σαν «μαθητής», έστω για λίγο, από το προαύλιο (έριξα και κλεφτές ματιές από τα παράθυρα, να πω την… αταξία μου), να βεβαιώσω ότι, στο συγκεκριμένο
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Εντάξει, το πιάσαμε το υπονοούμενο. Το είπαν και οι δύο τους, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, στις ομιλίες τους στη ΔΕΘ∙ ήταν άλλωστε και το μόνο συγκεκριμένο: Ξεχάστε ό,τι έχει να κάνει με μείωση ειδικού φόρου στα καύσιμα, ιδίως στο πετρέλαιο θέρμανσης (η πιο άδικη… εξομοίωση στη νεότερη Ιστορία μας), και μην ακούτε διαδόσεις. Με το… βαμβάκι ο Α. Σαμαράς: «… θα δούμε… Εξαρτάται από το πόσο θα είναι το πρωτογενές πλεόνασμα». Που, διακινδυνεύω, δεν θα είναι τόσο… Γιατί, πάλι διακινδυνεύω, το νέο «δόγμα», που λέγεται «πρωτογενές πλεόνασμα», ακόμα
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Την παράσταση στην ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ έκλεψε, ασφαλώς, το «πρωτογενές πλεόνασμα»∙ φράση που, εκτός από τους οικονομολόγους, οι πολλοί τη μάθαμε (πόσο την καταλάβαμε, άλλο ζήτημα) μετά τα μνημόνια, και που αναμένεται να φορεθεί πολύ, από τώρα μέχρι τις (οψέποτε γίνουν) εκλογές. Διότι, εάν το «πρωτογενές πλεόνασμα» δεν ήταν πρώτο τραπέζι πίστα, με τα παλαμάκια στη διαπασών και όλα τα στόματα ανοιχτά («τι λέει ο άνθρωπος…»), τότε σίγουρα την παράσταση θα έκλεβε το «Νοσοκομείο Χατζηκώστα» Ιωαννίνων. Οχι τίποτ’ άλλο, αλλά για να ξέρουμε και με ποιους έχουμε να κάνουμε,
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Οτι δεν θα επέλθουν αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών, διαβεβαίωσε την Πέμπτη τη Βουλή ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Γκιουλέκας. Τη διαβεβαίωση έδωσε μετά από «θόρυβο» που προκάλεσε, την Τρίτη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, άποψη για το μάθημα των Θρησκευτικών, της, γνωστής από παρεμβάσεις… αναμενόμενων αντιδράσεων, βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, Μαρίας Ρεπούση: «Τα Θρησκευτικά, με την έννοια της ορθόδοξης κατήχησης, κατά τη γνώμη μας, δεν έχουν θέση στο σύγχρονο Λύκειο». Αντί των Θρησκευτικών (όπως διδάσκονται σήμερα), η βουλευτής και καθηγήτρια πανεπιστημίου δίνει έμφαση «… στην επαφή των παιδιών με τις θρησκείες,
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Αμα τη ζήσεις, έστω και σε δεύτερη γενιά, ποτέ δεν την ξεχνάς, μα με τα καλά της, μα με τα δύσκολα. Την προσφυγιά. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, κάτι απ’ αυτήν, μυστικό, αφανέρωτο σ’ ακολουθεί. Γιατί άμα δεν σ’ ακολουθεί και την ξεχνάς την προσφυγιά ολότελα, έχεις κατάρα να ζεις πάντα στην προσφυγιά του εαυτού σου και δεν αξίζει να λέγεσαι άνθρωπος. Γεννήθηκα και μεγάλωσα, μέχρι τα δεκαπέντε, σε συνοικισμό Μικρασιατών προσφύγων της Αθήνας, στους Αμπελοκήπους. Θυμάμαι ζωηρά –και τα θυμάμαι κάθε χρόνο τέτοιον καιρό που έγινε το μεγάλο κακό–
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Εγινε μια δίκη. Πολιτική! Το δικαστήριο βέβαια, όπως πήγε να φανεί, επιχείρησε να τη «λοβοτομήσει» πολιτικά και να την περιορίσει στο ποινικό της μέρος. Συνήθης τακτική για τους δικαστές, όταν βρίσκονται ενώπιον πολιτικών υποθέσεων, το… στρίβειν διά της δικονομίας. Αλλά τώρα δεν κάνουμε… Φιλοσοφία του Δικαίου! Τώρα προέχει η συγκεκριμένη δίκη. Στο εδώλιο, κατηγορούμενοι ήταν, ένας πολιτικός, γενικός γραμματέας πολιτικού κόμματος, ο κ. Σάββας Μιχαήλ (εβραϊκής καταγωγής, διότι προπαντός η καταγωγή σ’ αυτή τη δίκη έχει βαρύνουσα σημασία!), και ένας εκπαιδευτικός ανώτατης βαθμίδας, ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ κ. Κων
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Αντε φτου κι απ’ την αρχή. Ανοιξαν –ποιοι, πώς, γιατί, τρέχα γύρευε…– τον ασκό των εκλογών, επόμενο ήταν να βάλουν από την κατάψυξη στον φούρνο μικροκυμάτων και τη διαβόητη πίτα των 50 εδρών μπόνους στο πρώτο κόμμα. Κατάλοιπο και αυτή του αλήστου μνήμης δικομματισμού των υψηλών ποσοστών και της οριακής αυτοδυναμίας, με πρόσχημα την αποτροπή ενδεχόμενης ακυβερνησίας. Ληστρική συμπαιγνία που την ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ του Σκανδαλίδη με μπόνους 40 έδρες (τι μπόνους αλήθεια, καλής διαγωγής ή έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία;) και την ολοκλήρωσε η Ν.Δ. του Παυλόπουλου με 50 έδρες. Αντί
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Των πραγμάτων καλώς εχόντων, θα έπρεπε σήμερα, 39η επέτειος ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, να γράφω για την αγωνιώδη προσπάθεια παλινόρθωσης ή αναβίωσής του∙ δύο πρώην πρωθυπουργοί, λέει, θα μιλήσουν στις σχετικές εκδηλώσεις. Τι θα πουν; δικός τους λογαριασμός. Εμείς, έτσι κι αλλιώς, και τους λογαριασμούς χάσαμε και τα πασχάλια. Από κει βγήκε το «Εμάς ποιος μας λογαριάζει;». Από λογαριασμούς, εθνικούς παρακαλώ, που άλλοι τους… τινάξανε στα ύψη και στους πολλούς έμεινε η σκόνη από το τίναγμα. Επειδή όμως των πραγμάτων ου καλώς εχόντων, είπα σήμερα ν’ αφήσω στην άκρη και ΠΑΣΟΚ
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Δεν ξέρω αν λέει πια κάτι η φράση «επί ποδός πολέμου», τώρα που οι πόλεμοι γίνονται «επί πτερών» αεροπλάνων∙ μάλιστα μη επανδρωμένων, όπως τα τηλεκατευθυνόμενα από εδάφους αεροπλανάκια-παιχνίδια. Ομως σ’ αυτό το σπορ, τον αερομοντελισμό, στηρίχτηκαν, μέσες-άκρες, τα μη επανδρωμένα πολεμικά αεροπλάνα. Που ξεκίνησαν από κατασκοπευτικά και έφτασαν εξελιγμένα βομβαρδιστικά. Κάποια από αυτά, εξ ΗΠΑ προερχόμενα, …φιλοξενούμε κι εμείς στην Καλαμάτα, ως εξαπανέκαθεν φιλόξενοι, από χρόνων αμνημονεύτων (δηλαδή πολύ προτού τα… μνημόνια). Κάτι που άλλωστε αναμφιβόλως αποδεικνύει η ονομασία του παρ’ ημίν σχεδίου απομακρύνσεως προσφύγων ως «Ξένιος Ζευς». Που ασφαλώς
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Καλύτερα να μιλούσαμε σήμερα για τη φτώχεια στο ράφι –τη φτώχεια δηλαδή που θα έμενε στο ράφι, ξεχασμένη, όπως λέγανε παλιά για τις ανύπαντρες δεσποινίδες ετών 39…–, παρά τώρα να μιλάμε για τα ράφια των φτωχών, που, προς ανακούφισή τους υποτίθεται, αποφάσισε να… εγκαινιάσει το υπουργείο Ανάπτυξης τη Δευτέρα, πρώτη μέρα του φθινόπωρου. Καθώς την Κυριακή αποχαιρετάμε (ακόμα μία φράση από τα παλιά…) του φτωχού το καλοκαίρι. Που μακάρι να επιφύλαξε σε όλους τουλάχιστον υγεία (ευτυχώς το κακό με τους υπουργούς σταματάει εκεί που δεν τους έχεις ανάγκη…) και να μην
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Δεν έβρισκαν, φαίνεται, άλλους. Ο πρωθυπουργός και οι… εκλεκτοί συνεργάτες του, όταν έψαχναν ονόματα για τα υπουργεία, της τρικομματικής και μετά της δικομματικής, δεν έβρισκαν, φαίνεται, καλύτερους και έπεσαν στα… υπόλοιπα των εκπτώσεων. Αναγνωρίζει βέβαια κανείς ότι με τα βαρίδια και τις υποχρεωτικές δουλείες που κουβαλούν τα μεταμνημονιακά υπουργεία, δύσκολα προσωπικότητες κύρους, εάν τους προτεινόταν, θα αποδέχονταν υπουργική ευθύνη. Η περίπτωση ότι, ενδεχομένως, προσωπικότητες κύρους θα αποδέχονταν υπουργική ευθύνη, αλλά υπό άλλες συνθήκες, γόνιμης συνεργασίας, όχι με στειρότητα κοινού εντολοδόχου, απορρίπτεται ως εντελώς ξένη, ακόμα και στην… επιστημονική φαντασία. Eτσι
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
