Καταπέλτης η αναδεξιμιά του Κοκού ο Μιχαλάκης -η Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου ντε- εξέφρασε τον αποτροπιασμό της για την έκδοση του βιβλίου «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη», που έγραψε στα υπόγεια των Φυλακών Κορυδαλλού ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Ζήτησε μάλιστα να αποδοθεί στην πυρά το πόνημα και να περάσει από ιερά εξέταση ο Οίκος Λιβάνη. Η πρότασή της απερρίφθη από τα κεντρικά της Συγγρού με το επιχείρημα ότι η εν λόγω αυτοβιογραφία ξεχειλίζει μπαρούτη, η οποία ειρήσθω εν παρόδω προκαλεί αλλεργία στον συγγραφέα, και θα κινδύνευαν από απανωτές εκρήξεις ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Ο Ασιμος Ρεντίκογλου, όστις μετά το κλείσιμο
Περισσότερα.. »Ο ειρμός του ποταμού διεκόπη. Η συνοχή όμως του τοπίου είταν τόση που και ο ποταμός κυλούσε υπογραμμίζει ο Ανδρέας Εμπειρίκος σ' ένα σουρεαλιστικό ξέσπασμα που κινητοποιεί τη φαντασία, τα μάτια της οποίας διακρίνουν τα τεκταινόμενα στην ακροποταμιά, όπου, σύμφωνα με την παμπάλαια κινεζική ρήση κατευθύνεται ένα παπάκι με ονοματεπώνυμο. Το λένε Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη Θεοδωράκη, για να παραφράσουμε και ολίγον από Νιόνιο. Το ’χουν τα ποτάμια να συγκεντρώνουν τη σπάνια πανίδα και χλωρίδα εκτεταμένων περιοχών και πρωτίστως τα παραδείσια, καλλικέλαδα πτηνά. Χθες γράφαμε ότι το πόπολο παραμυθιάζεται εθελοβούλως, παίρνοντας συλλήβδην
Περισσότερα.. »Βουλευτών και πολιτευτών, υπουργών τε και πρωθυπουργών κατιόντες συγγενείς, αβροδίαιτα μαμόθρεφτα που ζεσταίνουν τα πλαδαρά τους οπίσθια σε πολιτικά τζάκια και κληρονομούν τις ψήφους της σεπτής οικογένειας όπως ένα εντός σχεδίου οικόπεδο με θέα, καταλαμβάνουν παλαιόθεν τα έδρανα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Το αφελές πόπολο αρέσκεται να θωπεύουν τα ώτα του ιστορίες με πριγκιπόπουλα· τις καταπίνει αμάσητες ακόμα και όταν οι πρωταγωνιστές εξοφθάλμως παραπέμπουν σε βάτραχους. Παρότι αιωνία η Ελλάς κοσμεί τον χάρτη των νέων χωρών· οι παππούδες των γαλαζοαίματων επιγόνων υπήρξαν στην πραγματικότητα κατσαπλιάδες χωρίς τίτλους, παράσημα και οφίτσια. Οι φραγκοντυμένοι λιμοκοντόροι που ανέλαβαν
Περισσότερα.. »«ΜΑΖΕΨΑ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΙΔΕΣ με τον «καιρό»-ποίηση και τον διάβαζα στη γυναίκα μου, που τύλιγε τα γιαλαντζί ντολμαδάκια» με πληροφορεί αναγνώστης, ζητώντας να συνεχίσω το «ύφος». Aυθαδιάζω λοιπόν, φίλε Αλέξανδρε, σκορπίζοντας τα ακατέργαστα μπαχάρια μου, με την ελπίδα να νοστιμίσει και το χταποδομακάρονο: NEPTUNE. «Το Neptune/ αναχωρεί πάντοτε την ίδια ώρα/ Δευτέρα, Πέμπτη και Σάββατο/ απ’ το λιμάνι της Παλαιοχώρας,/ της Νεοχώρας, της Ενδοχώρας/ της χώρας χωρίς χώρο και χωρίσματα./ Είναι παλιό, γερό σκαρί/ το Neptune/ ατράνταχτο επιχείρημα αρμολογημένο/ με ανθισμένους κλώνους καρυδιάς,/ θροΐσματα πλατάνου και φτερουγίσματα/ υψιπετούς και υψιπέτη γλάρου./ Οργώνει αιώνες τώρα τα
Περισσότερα.. »Φτασμένη τραγουδίστρια. Την ανέδειξε η μουσική σκηνή της Σαλονίκης την οποία υπηρέτησε πιστά χρόνια και χρόνια. Ξεκίνησε από «Τα Χνάρια», μπουάτ στη Φιλήμονος Δραγούμη, και συνέχισε στην «Ανατολή», γνωστή ταβέρνα της Τούμπας. Τα πρωινά δούλευε δασκάλα. Καίτοι απόφοιτη της Παιδαγωγικής Ακαδημίας δεν ήθελε ν' ακούσει κουβέντα για το σχολείο. Την έπεισε ένας θείος της εκπαιδευτικός. «Πήγαινε να διδάξεις δέκα μέρες κι αν δεν σ' αρέσει φεύγεις», της είπε. Εμεινε είκοσι τέσσερα συναπτά έτη. «Νομίζω ότι κρατιέμαι ζωντανή και νέα στην ψυχή εξαιτίας της εμπειρίας μου στην εκπαίδευση. Με έκανε άνθρωπο», της αρέσει να λέει. Με
Περισσότερα.. »Μην Κοιμάστε Ορθιοι, Μάγκες Κονομάτε Ολούθε, Με Κουτάλια Ολόχρυσα, Μάσες Κανονίστε Οργιώδεις. Κι αναρωτιόμουν κι εγώ από πού προέρχεται το αρκτικόλεξο ΜΚΟ. Υποτίθεται ότι οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις καλύπτουν τις ανεπάρκειες της κεντρικής εξουσίας σε ευαίσθητους τομείς, τους οποίους η μυωπική αλαζονεία της προσπερνά σαν να μην υπάρχουν. Συχνά οι κυβερνήσεις στρουθοκαμηλίζουν μπροστά σε οξυμένα προβλήματα ευπαθών ομάδων που οι ίδιες αρνούνται να εντάξουν στον κοινωνικό ιστό. Εμφορούμενοι από αισθήματα αλληλεγγύης πολίτες με ανιδιοτελή κίνητρα οργανώνονται όσο μπορούν προκειμένου να δείξουν στην πράξη ότι οι αυτονόητες αξίες δεν έχουν ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά από την αυθαιρεσία και
Περισσότερα.. »Παρατηρείται στη χώρα τεράστιο έλλειμμα θέσεων εργασίας: Η ανεργία παίρνει διαστάσεις επιδημίας, με ποσοστά που παραπέμπουν σε υψηλό πυρετό. Στους νέους καταγράφονται θερμοκρασίες ηφαιστειακού κρατήρα. Φέρτε στον νου σας την Αίτνα σε εκρηξιγενές ντελίριο. Εκκενώνονται λοιπόν τα πέριξ και τα παιδιά μας την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια, μπας και βρουν καμιά δουλίτσα στην αλλοδαπή. Οι φάμπρικες της Γερμανίας, του Βελγίου οι στοές και ο σταθμός του Μονάχου επανεπικαιροποιούν τα σημαινόμενά τους. Λαίλαπα και συναφή μυθολογικά τέρατα θυμίζει το έλλειμμα και στην Παιδεία. Ακατέργαστοι, ακαλλιέργητοι και ανεπίδεκτοι οι κρατούντες εκδικούνται την εκπαίδευση με αλλεπάλληλα μέτρα
Περισσότερα.. »Αρχαιόθεν ξακουστή για τους ήρωές της είναι η Αθήνα: Κέκροψ, Κραναός, Αμφιτρύων, Ερεχθεύς, Αιγέας, Θησέας και δεν συμμαζεύεται. Αν απλώσεις τα ανδραγαθήματά τους στη σειρά, φτάνουν ίσαμε τη Σαλονίκη. Φημίζεται επιπροσθέτως και για τους μνηστήρες της. Αποτέλεσε, άλλωστε, μήλον της Εριδος μεταξύ δύο κορυφαίων του Δωδεκάθεου, που το 'βαλαν αμέτι μουχαμέτι να τη σκεπάσουν υπό την αιγίδα τους, βαφτίζοντάς την. Κι όπως όλοι οι νονοί, της κάνουν από ένα δωράκι για να τη δελεάσουν. Μπουνταλάς ο Ποσειδώνας, νταλαβερίζεται με την Ούλεν, βυθίζει την τρίαινα στον Ιερό Βράχο κι αμέσως αναβλύζει μια πηγή. Θα πίνουν
Περισσότερα.. »Υστερία έχει καταλάβει τα έθνη το 2009: ένας θανατηφόρος ιός της γρίπης με ονοματεπώνυμο, που θυμίζει αντίπαλους πράκτορες του Τζέιμς Μποντ -Η1Ν1 τον λένε-, δραπετεύει από τα εργαστήρια και τρομοκρατεί τον πληθυσμό. Μεταδίδεται με αστραπιαίους ρυθμούς σε ευάλωτες ομάδες παραπληροφόρησης -βλέπε ΜΜΕ- που σπέρνουν τον πανικό με συνεχή ρεπορτάζ σε όλο τον κόσμο. Στο μετρό, στα τρόλεϊ, στους δρόμους χιλιάδες συμπολίτες μας κυκλοφορούν με ιατρικές μάσκες εν είδει προβοσκίδας και οι πάντες δέχονται με ανακούφιση την ανακάλυψη του εμβολίου που θα σώσει εκατομμύρια πολιτών από βέβαιο όλεθρο. Για τα υπουργεία Υγείας των προηγμένων χωρών
Περισσότερα.. »Διαμάντια-στίχους φυτεύω τόσες μέρες τώρα μπας και βλαστίσει σε τούτα τα χώματα, ουσιώδης και απελεύθερη, η γραφή. Αγρανάπαυση ονόμασα την ιδιοτροπία μου και -πιστεύσατε- δεν επρόκειτο για φυγοπονία. Ξενύχτησα δίπλα σε εξαιρετικούς ποιητές, μόχθησα βαδίζοντας στις εύφορες εκτάσεις του πνεύματός τους, αναρριχήθηκα στις βραχώδεις πλαγιές του οίστρου τους, ναυάγησα στα ορμητικά κύματα των αντινομιών τους και εκβράστηκα στις δασώδεις ακτές της κοσμογονίας τους. Ανθολόγησα απ' τον αφρό και προτίθεμαι να κορφολογήσω κι άλλους καρπούς στο μέλλον. Βρήκα το ανάστημά μου λειψό· μα ψήλωσα κομμάτι. Δεν μου μένει παρά να εκριζώσω παράσιτα και ζιζάνια, τη μουχρίτσα
Περισσότερα.. »ΘΑΜΩΝ ΣΤΟΥ ΛΩΡΑ, στο Μικρό και σ' άλλα μπαρ επειδή ήξερε πως «η ιστορία φυσικά δεν μας περιμένει στη στάση του τρόλλεϋ» και ότι «η γραπτή ποίηση/ σωριάστηκε στο στήθος μου/ σαν ένα τίποτα». Το όλον, Νίκε Καρούζε, η ύπαρξη που απογυμνώνεις ξεκλειδώνοντας τα μυστικά της. ΔΙΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΘΟΜΑΙ ΑΕΡΓΟΣ Ποτέ στ' αλήθεια δεν το 'μαθα/ τι είναι τα ποιήματα./ Είναι πληγώματα/ είν' ομοιώματα/ φενάκη/ φρεναπάτη;/ φρενάρισμα ίσως;/ ταραχώδη κύματα;/ τι είναι τα ποιήματα;/ Είν' εκδορές απλά γδαρσίματα;/ είναι σκαψίματα;/ είναι ιώδιο; είναι φάρμακα;/ είναι γάζες επίδεσμοι/ παρηγόρια ή διαλείμματα;/ Πολλοί τα
Περισσότερα.. »«ΔΕΝ ΞΕΘΥΜΩΝΩ με την ποίηση/ αν ηρεμώ αυτό να φοβηθείς». Υποστηρίζω ανέκαθεν ότι ο Τύπος, εκτός από τύπος και υπογραμμός, οφείλει ενίοτε να γίνεται τυπάκος φευγάτος. Να ενημερώνει, να προβληματίζει, να κινητοποιεί, να χαλαρώνει, να παρηγορεί και να εκ-παιδεύει τους αναγνώστες. Χαίρομαι που ενθαρρύνετε την ιδιοτροπία μου να αγραναπαυθώ με αγαπημένους στίχους. Διότι η ποίηση, σε καιρούς τόσο χαλεπούς, μετατρέπεται αυτόχρημα σε φυσικό λιμάνι· όρμος· καταφύγιο, αγκυροβόλιο και ορμητήριο μαζί. Σήμερα ανοίγει πανιά ο ιδιόρρυθμος όσο και ιδιοφυής Μιχάλης Κατσαρός. ΤΑ ΛΥΡΙΚΑ. «Τα λυρικά δεν είναι/ τα αγαπητά και λιγωμένα./ Είναι σπαθιά πύρινα/ στον
Περισσότερα.. »ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΣ ποιητής. Ελληνα Ρεμπώ τον αποκάλεσαν. Γεννήθηκε στο Κιάτο στα 1888 και πέθανε στο Δρομοκαΐτειο το 1942, έπειτα από δεκαπέντε χρόνια συνεχούς και οικειοθελούς εγκλεισμού. Ορισμένοι από τους διάπυρους στίχους του Ρώμου Φιλύρα γράφτηκαν σε συνταγόχαρτα τρελογιατρών. Η ΣΕΛΗΝΗ. «Ως πότε θα γυρνάς στ’ ουρανού τα πλάτη αργυρή,/ πασίφαη, πλησίφαη, γεμάτη, μισή σα δρεπάνι,/ σα μαγεία φωτεινή, δέσμη φώτων, σφυρί/ που αργάζει, χρυσή, μια φεγγόρροη στεφάνη;/ Προαιώνια, πρόκοσμη, προκατακλυσμιαία,/ νύμφη ωραία, τροπικών μαγεμένη φροντίδα,/κεκαυμένων ζωνών αφοσίωση ακμαία,/ φλογερών, μαύρων πλασμάτων αχτίδα./ Βεδουίνων, Αφρικάνων θρησκεία/ και λατρεία υψωμένων καρδιών και τραχήλων/ στο ανέσπερο φέγγος που
Περισσότερα.. »ΤΑΥΤΙΣΜΕΝΟΣ με μια πόλη όσο κανείς· ριζωμένος στη Χαλκίδα τόσο πολύ, ώστε μπορεί να φλετράει τα φτερά του φτάνοντας παντού και επιστρέφοντας πάντα. Ετος Σκαρίμπα φέτος. Καλά τα αφιερώματα αλλά ο ίδιος τα λέει καλύτερα. ΧΟΡΟΣ ΣΥΡΤΟΣ: «Κάλλιο χορευταράς να ’μουνα, πέρι/ κόλλες που να κρατώ και μολυβάκια/ θα ’σερνα συρτό χορό χέρι με χέρι/ μ’ όλα μας του γιαλού τα καραβάκια./ Κι έν’ αψηλό τραγούδι για σιρόκους/ θ ’άρχιζα, γι’ αφροπούλια και για ένα/ γλαρό καράβι με πανιά και κόντρα φλόκους/ που θα ’ρχονταν να μ’ έπαιρνε και μένα./ Με δίχως τους αναστεναγμούς
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
