Του Γιώργου Σταματόπουλου Πίναμε με φίλους ένα τελευταίο τσιπουράκι στο καφέ του Νότη, γιατί έπρεπε να προλάβω τον Προαστιακό, συζητώντας αλλά κι αγναντεύοντας την πλατεία του Κιάτου, την παραλία, τη Στερεά απέναντι. Τον Ηνίοχο δεν τον είδαμε, τρομάξαμε όμως από την ξαφνική εισβολή ενός φορτηγού στο κέντρο της πλατείας. Γρήγορα αντιληφθήκαμε ότι το φορτηγό μετέφερε τον ανδριάντα του Αναγνώστη Πετμεζά, τοπικού ήρωα της Επανάστασης του ’21 που σκοτώθηκε, μαζί και ο γιος του Σωτηράκης, στη μάχη με τους Τούρκους δυο-τρία χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Κιάτου, στον δρόμο προς Στυμφαλία – Φενεό. Εκεί
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εκδηλη η αγανάκτηση στη φωνή από την άλλη άκρη του τηλεφώνου. Η κυρία Ρούλα Φαλάρα-Κρανιώτη, μέλος της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Λαμίας, παρακαλεί να δημοσιεύσουμε το τι διημείφθη μεταξύ του υποψήφιου περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας και μελών του ΣΥΡΙΖΑ σε επαφή που είχαν. Γράφει η εν λόγω κυρία: «Ολοι οι έντιμοι και δημοκρατικοί πολίτες αγανακτούν με το ξεπούλημα της χώρας μας στα οργανωμένα συμφέροντα, ντόπια και ξένα. Υπάρχουν όμως και χειρότερα.Το ξεπούλημα της ιδεολογίας για την εξουσία κι αυτό το βιώνουμε τελευταία με θλίψη και οργή, παλαιά και ενεργά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Προκαλεί απορία, τουλάχιστον, η επιμονή ορισμένων να παραμείνουν με νύχια και με δόντια στο πάλαι ποτέ κραταιό και αγλαό Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Και καλά, για τον νυν πρόεδρο είναι κατανοητή αυτή η επιμονή, διότι αν φύγει θα αναγκαστεί να ψωμίζεται με άλλον τρόπο, είτε παραδίδοντας μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου είτε προβαίνοντας σε ομιλίες για το πώς παίρνεις ένα από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, που εναλλάσσεται με το άλλο στην άσκηση εξουσίας, και σε τάχιστο χρόνο το οδηγείς σε κραταιά πτώση, στην ανυποληψία, στη λοιδορία της κοινωνίας· πώς το κάνεις ανυπόστατο
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Σε όσες εκδηλώσεις έχουμε βρεθεί για τη νέα μορφή των (νέων) συλλογικοτήτων, φίλη προβάλλει την ίδια ένσταση, ότι δηλαδή δεν έχει πειστεί απ’ αυτές τις νέες συλλογικότητες και ότι εξακολουθούν να επικρατούν μέσα σε αυτές οι κομματικές καθοδηγήσεις. Το μερικό της δίκιο χάνεται, όμως, όταν έρχεται αντιμέτωπη μ’ αυτούς που τις πιστεύουν και τις προωθούν. Είναι όλοι τους νέα παιδιά που ουδέποτε έδωσαν εξετάσεις στην κομματική πειθαρχία και στον υπολανθάνοντα (φανερό ενίοτε) φασισμό αυτής της πειθαρχίας. Γύρω στα σαράντα οι περισσότεροι, μακριά από τη δόξα των γενιών, την ψευδαπάτη της δόξας
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η θεωρηθείσα κάποτε νέα γενιά πολιτικών μπορεί με τα καμώματα και λεγόμενά της να τρελάνει κόσμο. Οι ψηφοφόροι τούς εμπιστεύτηκαν και τους έκαναν κυβερνήτες ή τους οδήγησαν σε υψηλές, νευραλγικές θέσεις εξουσίας. Τα αποτελέσματα γνωστά, έρχονται τώρα με ύφος δε, παρακαλώ, και αποποιούνται τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας, λες και είναι από άλλο πλανήτη, λες και δεν κυβέρνησαν αυτοί οι ίδιοι. Μήπως έχουν δίκιο; Μήπως αυτοί απλά εκτελούσαν ό,τι τους πρόσταζαν αλλοδαπές δυνάμεις; Τους είναι τόσο δύσκολο να συνειδητοποιήσουν πόσο αστείοι φαίνονται στην ελληνική κοινωνία ή θεωρούν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η εχθρότητα και η φιλία έχουν απασχολήσει πολλούς στοχαστές. Αλλοι θεωρούν ότι είναι παρορμήσεις κοινές στους ανθρώπους· μερικές εξ αυτών ωθούν τους ανθρώπους να σχηματίζουν στις οργανωμένες κοινωνίες αφ’ ενός κοινωνικές (φιλικές) σχέσεις και αφ’ ετέρου εχθρικές. Είναι άλλοι διανοητές όμως που αμφιβάλλουν για τη θεμελίωση της εχθρότητας και της φιλίας σε ψυχολογικές παρορμήσεις, αρνούνται την ενστικτική τους καταγωγή και προκρίνουν ότι είναι προϊόντα των κοινωνικών σχέσεων. Θα συμφωνήσω με τους δεύτερους εφόσον προϋποθέτουν την ελεύθερη βούληση και τον καταλογισμό των πράξεων. Οι πράξεις έχουν τη δική τους αυτονομία, το
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Δανείζομαι από τον ενθουσιασμό του Christian Ruby: «Στον Μυλωνά του Ανζιμπώ (1845) της Γεωργίας Σάνδη, η βαρονέσσα ντε Μπλανσόμ επικαλείται τον “ενθουσιασμό της αλληλεγγύης” μετά την ανακάλυψη της καταστροφής και της δυστυχίας της. Εμπνευσμένη από το ηθικό σθένος και την ανεξάντλητη ζωτικότητα του μυλωνά, αποδέχεται να κινητοποιηθεί στο μέσο της συμφοράς, παρασύροντας όλα τα πρόσωπα του βιβλίου στο ξαναχτίσιμο ενός νέου κόσμου». Θα πει κάποιος: Ολο για ενθουσιασμό γράφεις, για ευθυμίες, για αλληλεγγύη και όλα δίπλα παραμένουν στον βούρκο. Μάλλον δεν θα έχει υπολογίσει ο ενιστάμενος ότι εάν δεν τα
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου «Αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν» ανέκραξε το (νέο) μπουμπούκι της (νέας) πολιτικής ζωής του τόπου. Και συνέχισε με έντονη λυρική, φιλοσοφικοπολιτική ζέση: «Αν όλα αυτά τα λουλούδια μπορούσαν να αποτελέσουν έναν ωραίο κήπο όλα μαζί (σ.σ.: τραλαλά-τραλαλό) θα ήταν πολύ καλύτερα από το να ήταν μεμονωμένα το καθένα (σ.σ.: και ωραία ελληνικά!)». Πρόκειται βεβαίως για τον βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Γρηγόρη Ψαριανό, ο οποίος έτσι σχολίασε (με τα ως άνω εντός εισαγωγικών) το Ποτάμι του ετέρου (νέου) πολιτικού Σταύρου Θεοδωράκη. Επραξε ορθά ο Σταύρος, απεφάνθη θαυμαστά ο Γρηγόρης! Είναι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Μακάρι η μνήμη μας (και η γνώση μας) να ήταν πιο ισχυρή, παναπεί ζώσα και όχι μόνο ιστορική (αμφιβάλλω και για το τελευταίο, αλλά ποιος νοιάζεται…). Πιο συλλογική τέλος πάντων. Αν και έχουμε γερή παράδοση σε κοινωνικούς θεσμούς αλληλεγγύης και δράσης ώστε να αντιμετωπιστούν προβλήματα που μοιάζουν άλυτα, εν τούτοις ουδέποτε ενδιαφερθήκαμε να τα μάθουμε, να τα κάνουμε κτήμα μας, να διαμορφώσουμε μέσα απ’ αυτά προσωπικότητα. Πώς αντιμετώπισαν την πείνα οι φτωχοί προπάτορες; Τη δίψα, την εισβολή του εχθρού, τον θάνατο, τις τρομερές κακουχίες; Πώς υποκατέστησαν το ανύπαρκτο ελληνικό κράτος; Πώς,
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εχει τονιστεί αρκετά ότι για να τα έχει κάποιος καλά με τον εαυτό του, να είναι υγιής, εύθυμος, κοινωνικός, πρέπει να έχει απαραιτήτως θητεύσει στην καλή διατροφή, σε υγιεινό, ευχάριστο περιβάλλον και σε καλές παρέες. Ας υποθέσουμε ότι αυτός ο κάποιος τα έχει επιτύχει σήμερα αυτά. Μπορεί, όμως, να τα απολαύσει; Γίνεται καλύτερος άνθρωπος; Βοηθάει τους γύρω του να νιώσουν άνετα, απελευθερωμένα; Οχι, δυστυχώς· σήμερα τουλάχιστον, όχι. Η τροφή όσο πάει και λιγοστεύει, το περιβάλλον βρομίζεται ανεπαίσχυντα από χημικά, τοξικά, καταναλωτικά λύματα, οι δε παρέες χάνουν την ευεργετική υπόστασή τους
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Μπορεί μεν η ιδιοκτησία να είναι κλοπή κατά πώς είχε αποφανθεί ο σχεδόν θεωρητικός του αναρχισμού Ζοζέφ Προυντόν και πιθανώς να είχε (να έχει ακόμη) δίκιο, έλα, όμως, που οργανώθηκε έτσι η κοινωνία ώστε ο καθένας να υπάρχει, σήμερα, μέσω των περιουσιακών του στοιχείων. Μικρά, υλικά αντικείμενα γίνονται περίπου φετίχ για τους ιδιοκτήτες τους, για λόγους που δεν είναι του παρόντος. Αντικείμενα και πρόσωπα ταυτίζονται, εννοείται τα πρόσωπα διεκδικούν την περιουσία των αντικειμένων τούτων. Και να, ήλθε η ώρα που τα αντικείμενα εξαφανίζονται, υφαρπάζονται· κάποιοι τα υφαρπάζουν για λόγους ευτελείς, παναπεί
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Είχε δίκιο μάλλον ο εκ Σταγείρων Αριστοτέλης, που επέμενε να ανακαλύπτει σε κάθε φαινόμενο τα ακρότατά του αίτια. Ηταν μια κοπιαστική μέθοδος να βρίσκει τι προκάλεσε τι, πώς, πότε, γιατί και λοιπά, αλλά μόνον έτσι, θεωρούσε, άγγιζε κάποιος τη γνώση. Είχε δίκιο βέβαια, αλλά ποιος δίνει σήμερα σημασία στο τι προηγήθηκε ενός φαινομένου, που τουλάχιστον ξενίζει (όσους εξακολουθούν να μην τα έχουν χαμένα από την ισοπέδωση ιδεών και αξιών). Είναι εξωφρενικά εκνευριστικό ένας τηλεοπτικός αστέρας να ανακοινώνει με τεράστια ευκολία την ίδρυση (;) κόμματος με το οποίο θα κατέλθει στις
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Δύσκολο να… αποκαλαμωθείς έτσι και καβαλήσεις το καλάμι. Προκαλεί εντύπωση η ευκολία, ως εκ τούτου, της παραίτησης από τις ευρωεκλογές των 58 σωτήρων του τόπου μας. Πενθούν βέβαια όσοι πίστεψαν ότι μπορεί να ευδοκιμήσει μια Ελιά σε τούτα τα χώματα, σε τούτα τα μυαλά εννοείται, έτσι που ταλαιπωρούνται από ανακοινώσεις, διακηρύξεις, ρητορήματα, μεγαληγορίες, λεκτικές πομφόλυγες… Το πένθος τους, όμως, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα διαρκέσει λίγο διότι τη θέση της Ελιάς πήρε το Ποτάμι. Θα μας πάρει το ποτάμι, θα μας σύρει η ποταμιά, γεμάτο (το Ποτάμι) με ευρωπαϊκή νοοτροπία (πώς
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ενα διαρκές σκάνδαλο η Ελλάδα, η εξουσία όμως το βαφτίζει στιγμιαίο (συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια) και ξεμπερδεύει με τους λογής αντιρρησίες, αντιφρονούντες, δημοκρατικούς εν γένει ανθρώπους. Εξουσία όταν λέμε εννοούμε τη θεσμική βαρβαρότητα πρωτίστως, αλλά και κείνη που φέρει ο καθείς μέσα του· άτρωτη η τελευταία, διότι ουδέποτε γίνεται παραδεκτή από τον φορέα της. Ωραία ακούγεται: Ελλάς, το στιγμιαίο σφάλμα. Ομορφη χώρα, ζηλευτή, προικισμένη από τη φύση, αξιοθαύμαστη από κείνους που ζουν σε ψυχρά ή τροπικά μέρη· ιδανικός τόπος για διακοπές παντός είδους. Ετούτη η ευ-λογημένη χώρα διέρχεται μια ταπεινωτική
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
