Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* «Πρόκειται για αρχαιοελληνικό σύμβολο», δήλωσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλ. Κασιδιάρης σχετικά με τη σβάστικα που έχει τατουάζ στο αριστερό του χέρι. Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες, άλλωστε, από τότε που η Χρυσή Αυγή είχε χαρακτηρίσει σε ανακοίνωσή της «αρχαιοελληνικό» τον φασιστικό χαιρετισμό Ελληνα ποδοσφαιριστή. Είναι κοινή πρακτική για τη Χρυσή Αυγή η χρήση του αρχαιοελληνικού κόσμου ως «κολυμβήθρας του Σιλωάμ», στην οποία αναβαπτίζονται τα φασιστικά και ναζιστικά σύμβολα που ανέκαθεν χρησιμοποιούσε, ώστε να καμουφλαριστούν τα πραγματικά ιδεώδη και η αυθεντική πολιτική της ταυτότητα. Και ο αγκυλωτός σταυρός και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ούτε μεγαλώνουν (άντε να ξεμπερδέψει κανείς μ' αυτή την έννοια) ούτε ωριμάζουν οι άνθρωποι, ο οργανισμός μόνο εκφυλίζεται, τα κύτταρα, τα οστά και λοιπές ανθρώπινες ιατρικές έννοιες (λίπη-νερά, εκκρίματα, περιττώματα) οιονεί οχληρές. Βλέπεις δ.χ. κάποιον παλιό συμμαθητή που είχες να δεις σαράντα χρόνια. Ε, τίποτε δεν έχει αλλάξει μέσα του όταν ακούς τα πρώτα λόγια. Το ίδιο συμβαίνει και σ' αυτόν· νιώθει ότι και σε σένα δεν έχει αλλάξει κάτι. Ούτε καν η μέγιστη στιγμή της απόφασης: με ποιους θα πας, υπονοείται εδώ, με τους δήθεν ή με τους σοβαρούς; Οι
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου -Ακόμα έχω αυτόν τον διαβολεμένο θόρυβο στο μυαλό μου. Δεν άντεξα. Προσπάθησα να αυτοσυγκεντρωθώ, να είμαι στο πετσί του ρόλου. Ξέρετε πόσο δύσκολο και βαθύ είναι να παίζεις αρχαία τραγωδία. Αλλά τι ρωτάω, πού να ξέρετε… πώς μπορείτε να με καταλάβετε… ίσως ήταν λάθος που έτρεξα πάλι εδώ. Σιωπή -Δεν λέτε τίποτα… σας είπα ότι ήταν δύσκολο να αυτοσυγκεντρωθώ… -Σας άκουσα… -Αυτό μόνον έχετε να πείτε… γι' αυτό σας πληρώνω… για να μου πείτε σας άκουσα. Μου φαίνεται αυτονόητο ότι με ακούτε, εκτός και εάν είστε κουφή,
Περισσότερα.. »
Του Κώστα Καβανόζη Τι είναι τα γράμματα; Το μαύρο που κόβει το άσπρο, δηλώνει σε παλαιότερη συνέντευξή του γνωστός Ελληνας χαράκτης και σχεδιαστής γραμματοσειρών. Λένε οι τυπογράφοι ότι η τυπογραφία –παρά τα μελάνια της– πρέπει να είναι διαφανής, έτσι ώστε τίποτα να μην παρεμβάλλεται ανάμεσα στον αναγνώστη και το κείμενο. Σαν να μην υπάρχει, δηλαδή. Και το λένε τη στιγμή που οι περισσότεροι υπηρετούν τα μελάνια αυτά με πίστη και αφοσίωση, ορισμένοι με λατρεία σχεδόν. Αλλά το ίδιο δεν συμβαίνει και με το κείμενο; Δεν πρέπει, άραγε, να είναι διάφανο, να αφήνει
Περισσότερα.. »Νοστάλγησα την εποχή της ισχυρής Ελλάδας, τότε που σαρώναμε στους παγκόσμιους στίβους παίρνοντας μετάλλια και των τριών χρωμάτων. Οι κακές επιδόσεις των αθλητών μας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στη Μόσχα με γέμισαν θλίψη. Πού είναι οι μεγάλοι προπονητές και οι γιατροί-μάγοι που έκαναν τους αθλητές μας να πετάνε; Υποψιάζομαι ότι έχουν προσληφθεί ως ειδικοί συνεργάτες από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και προσφέρουν εκεί τα μαντζούνια τους ώστε τα ελλείμματα να μετατρέπονται σε πλεονάσματα. Τάσος Παππάς
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Βέβαια είναι και οι παραλίες, τα βράχια, τα αρμυρίκια και τα γαλάζια νερά, είναι τα στενά δρομάκια και τα άσπρα σπίτια με τα χρωματιστά παράθυρα, είναι τα μονοπάτια που ανεβαίνουν στον Προφήτη Ηλία των βουνών, οι βάρκες με ονόματα κοριτσιών ή αγίων, τα πετρώματα με τα εντυπωσιακά χρώματα. Ολα αυτά σωστά προβάλλονται, με φωτογραφίες συχνά εξαιρετικής ποιότητας, και σωστά ψιθυρίζουν μια υπόσχεση για λίγες μέρες στον επίγειο παράδεισο. Ποιος δεν θα 'θελε… Κάπως έτσι στήθηκε το «σαξές στόρι» του τουρισμού φέτος. Και όντως επρόκειτο για επιτυχία, σε πρώτη φάση τουλάχιστον
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στον Γιόχαν Ντρόιζεν («Η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου») οφείλουμε τον ευφυή ιστορικό όρο ελληνιστική εποχή. Ευτύχησε σ’ αυτή την περίοδο να γεννηθούν μεγάλοι στοχαστές, αλλά αυτός που προσπάθησε να συνεχίσει (και ανανέωσε) την κωμωδιογραφία, την κωμωδία τέλος πάντων, αξίζει να διαβάζεται και να ξαναδιαβάζεται. Είναι αυτός που υποβάθμισε την έως τότε υπερηφάνεια των Ελλήνων έναντι των βαρβάρων, δίνοντας βαρύτητα σε μια καινούργια έκφραση, που στηρίζεται στην παιδεία και την εσωτερική καλλιέργεια. Εδωσε τέλος στο προγονικό κλέος και την ταξική προκατάληψη· δεν είναι ο τόπος που γεννιέται κανείς το αποφασιστικό μέτρον, αλλά
Περισσότερα.. »Της Πέπης Ρηγοπούλου Σε καιρούς που ο άνθρωπος, στην Ελλάδα και αλλού, νιώθει όλο και πιο πολύ «ριγμένος στον κόσμο», ανεπιθύμητος μετανάστης, φερέοικος επαίτης, το να μιλάς για τον δεσμό του ανθρώπου, του καθενός μας, με σπίτια μοιάζει ίσως με μια έννοια παράκαιρο. Είναι όμως έτσι; Το σπίτι όπου είχε γεννηθεί ήταν για τον Παλαμά, που θα επιστρέφει όλο και πιο πολύ, σε καιρούς που έχουν τόση ανάγκη από γενναίες φωνές, ένα στοιχειό που περιμένει την επιστροφή μας. Ποια επιστροφή, θα μου πεις, για τον πρόσφυγα, για τον άστεγο παλαιάς και νέας κοπής; Οχι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Μη νομίσουμε κι έτσι επαναπαυτούμε ότι το Life Style, αυτός ο θορυβώδης συνασπισμός κενών ανθρώπων, ξεψύχησε, ότι μας άφησε χρόνους. Μπορεί να πληγώθηκε, μπορεί να κρύφτηκε από ντροπή και φόβο (όχι από σεμνότητα!), αλλά δεν παραδίδει τα όπλα· απλώς ελίσσεται, μεταμορφώνεται, ακόμη ακόμη οικειώνεται μισητές σ’ αυτό μορφές επιβίωσης, όπως είναι οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι εργατικές συλλογικότητες, ο αναρχισμός και λοιπά. Τώρα προσπαθεί να διεισδύσει και να προβάλει τη ριζοσπαστική Αριστερά, αυτήν του Συνασπισμού, της προόδου και λοιπών επαναστατικών δυνάμεων. Το βλέπεις στις κινήσεις και στον μορφασμό
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη Οταν ήμουν παιδί, πήγαινα κάθε καλοκαίρι στην κατασκήνωση των υπαλλήλων Τραπέζης της Ελλάδος στην Πάρνηθα, όπου περνούσα ένα μήνα στο περιβάλλον που θα ήθελα να ζω όλους τους μήνες: μέσα στη φύση. Στο θέμα της παιδαγωγικής συμφωνώ προσωπικά με τον Ρουσό, θα ήθελα να μεγάλωνα στα δάση σαν τον Μόγλη, μέχρι τα δέκα μου, όπως λέει η συνταγή του. Ομως δυστυχώς μεγάλωνα στην Κυψέλη, εκτός από τον ευλογημένο αυτό μήνα, που ήταν εναλλάξ Ιούλιος και Αύγουστος. Τα πρώτα χρόνια είχε σκηνές η κατασκήνωση, μεγάλες σκηνές όπου χωρούσαν δώδεκα κρεβάτια κι έπρεπε
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Είναι άχαρη και οχληρή η υποχρέωση να απαντάς σε συναδέλφους που σε εγκαλούν για διχαστικές αντιλήψεις, ότι δεν διαφέρεις από όσα καταγγέλλεις εάν δεν σέβεσαι αυτά που ψηφίζει το Κοινοβούλιο και άλλα μέγιστα που έχουν άμεση σχέση με τη Δημοκρατία. Να θυμίσω απλώς την παραίνεση του μακρινού μας παππού από την Εφεσο: «Μη εική περί των μεγίστων συμβαλλώμεθα», να μην εκφέρουμε δηλαδή πρόχειρα γνώμη για τα σπουδαία. Να θυμίσω επίσης, χωρίς να θέλω να προκαταλάβω τον αναγνώστη και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποφεύγω την ουσία, και το εξής του ιδίου
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Σε καιρούς εθνικής απομόνωσης, κοινωνικού διαμελισμού και συλλογικής κατήφειας η απειλή να εκφυλιστεί η συνείδηση σ' έναν μνησίκακο πατριωτισμό είναι όχι μόνον ορατή, όχι μόνο γίνεται πράξη, αλλά διαβρώνει την κάθε μέρα, αλλοιώνει τη σκέψη και τον στοχασμό, γίνεται η νέα επικίνδυνη, εθνικιστική συνείδηση. Η δημιουργική σε άλλους καιρούς αυθάδεια της νεολαίας γίνεται απόλυτος αρνητισμός, ρέπει στην ευκολία του συνθήματος, καλυπτόμενου με «ριζοσπαστικές» κορόνες, τάχα μου αντισυστημικές. Τούτα τα παιδιά πάνε ανύποπτα στα πιο σκοτεινά μυαλά της ανθρώπινης, πολιτικής συμβίωσης και παρασέρνουν και τους γονείς, που ούτε ξέρουν πού πατάνε
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου -Ωχ, με έφαγαν. Είπα κι εγώ μια μαλακία, συγγνώμη για την έκφραση, πάνω στο κέφι, στη σκηνή. Να κάνω τους θαμώνες να παθιαστούν, να πιούνε, να ξεδώσουν, να βγάλουν τον νταλκά τους, κι έπεσαν να με φάνε. - Σας απασχολεί αυτό που έγινε… Εχει περάσει κάποιος καιρός και εσείς διακόπτετε τις διακοπές σας στη Μύκονο για να με δείτε. Αυτό σημαίνει ότι σας απασχολεί. - Καλά, δεν έχω πέσει και να πεθάνω… - Προφανώς… φύγατε όμως από τη Μύκονο, αφήσατε τους φίλους και γνωστούς σας για να συζητήσουμε
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
