Της Βασιλικής Τζεβελέκου «Δεν μου αρέσει να αλλάζω εύκολα τέτοια πράγματα. Δεν μπορούσα όμως ν' απαντήσω γιατί να είναι σε πλήρη λειτουργία το μουσείο τον χειμώνα, στις οκτώ το πρωί. Μήπως είναι χαμένα χρήματα; Προτίμησα, λοιπόν, να μειώσω λίγο το ωράριο λειτουργίας και να επενδύσω σε άλλες δραστηριότητες. Το βρήκα λογικότερο, απ' το να μείνω πιστός σε μια ιδεαλιστική αντίληψη. Εξάλλου, βάσει των στατιστικών στοιχείων, υπάρχει ανάγκη τήρησης του θερινού ωραρίου τους μήνες Απρίλιο - Οκτώβριο», μας εξηγεί ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής
Περισσότερα.. »
Τα κατάφερε η Κάθριν Μπίγκελου. Η πρώτη γυναίκα που πήρε Οσκαρ σκηνοθεσίας, και μάλιστα με μια «ανδρική» ταινία για τον πόλεμο στο Ιράκ («The Hurt Locker», 2010), έκανε πάλι άνω κάτω τις ΗΠΑ. Αυτή τη φορά, όμως, όχι με το ταλέντο της και την ικανότητά της να ξεχωρίζει σε ένα ανδροκρατούμενο Χόλιγουντ, αλλά με τις πολιτικές θέσεις του πολυσυζητημένου «Ζero Dark Thirty», που φέρνει στη μεγάλη οθόνη το κυνηγητό και τη δολοφονία τού Μπιν Λάντεν από τους Αμερικανούς, τον Μάιο του 2011.
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Τζεβελέκου Ασυμβίβαστος, ευαίσθητος, με πάθος για τη ζωγραφική ο Νικόλαος Δραγούμης, πρωτότοκος γιος του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και αδελφός του Ιωνα, του Φίλιππου, του Αλέξανδρου και της Ναταλίας Μελά παραμένει έως σήμερα στην αφάνεια. Δεν περιλαμβάνεται στα βιογραφικά αρχεία της μεγαλοαστικής οικογένειας. Η ζωή του κύλησε σαν ρομαντικό αφήγημα, που εύχεσαι να είχε διαφορετικό τέλος. Πιέστηκε από τον πατέρα του να σπουδάσει νομική και ν’ ακολουθήσει καριέρα διπλωμάτη. Εκείνος έζησε για χρόνια στο Παρίσι, επίκεντρο τότε της αβάν γκαρντ, ζωγράφισε με «θεία τρέλα» χωρίς να πουλήσει ποτέ κανέναν πίνακα, αγάπησε τη Ρωσίδα ζωγράφο Λυδία Μπόρτζεκ
Περισσότερα.. »
Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Από την άποψη της θερμοκρασίας, το έργο στο (τύποις) ανακαινισμένο Ρεξ έγερνε μάλλον προς το «Χειμωνιάτικο παραμύθι». Και από την άποψη της διάθεσης, συναντούσε τη μελαγχολία της «Τρικυμίας». Στην πολύ σπάνια (αν όχι και πρώτη) συνάντησή του με την κωμωδία (του Σέξπιρ), ο Μιχαήλ Μαρμαρινός κατέφθασε με τις αποσκευές του γεμάτες όπως πάντα με εργαλεία αποσυναρμολόγησης
Περισσότερα.. »Της Εφης Μαρίνου Είναι ξεχωριστή εμπειρία να παρακολουθείς μια θεατρική παράσταση-πολιτικό μανιφέστο σ’ ένα από το πιο κεντρικά και εμπορικά θέατρο της Αθήνας. Ν’ ακούς –λες και ήταν... χθες- την Τρίτη Διεθνή, να βλέπεις στη σκηνή πώς εξελίσσονται τα τέσσερα στάδια του κύκλου της οικονομίας, όπως τα αναλύει ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο», να συντάσσεσαι με το δίκιο των εξεγερμένων εργατών απέναντι στον κυνισμό του καπιταλιστή. Γι’ αυτό και δεν παραξενεύει καθόλου η επίσκεψη της γ. γ. του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα προ ημερών στο θέατρο «Ακροπόλ», όπου παίζεται «Η Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της κρίσης τα μεγάλα μουσεία στις πρωτεύουσες της τέχνης αναδεικνύουν «κλασικές» αξίες. Τον εκρηκτικό ιμπρεσιονισμό του Μανέ και του Ρενουάρ, τον ρομαντισμό του Φρίντριχ, τη σκοτεινή φαντασία του Φούσλι. Στέκονται, όμως, και στην πρωτοπορία, είτε με την ντανταϊστική φωτογραφία του Μαν Ρέι, την ποπ αρτ του Λίχτενσταϊν, τα ανορθόδοξα οράματα του Μαγκρίτ, ακόμα και με τους μουσικούς πειραματισμούς του Ντέιβιντ Μπάουι.
Περισσότερα.. »
Για πρώτη φορά αυτόν τον Ιανουάριο δεν πήραμε τον Γιώργο Λούκο τηλέφωνο να μας δώσει ένα-δυο tips από το πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ το καλοκαίρι. Ατιμο ΥΠΠΟ με τις ενστάσεις και τις καθυστερήσεις σου. Παρ' όλα αυτά τα καλλιτεχνικά χάιλαϊτ μιας χρονιάς, που μόνο εύκολη δεν θα είναι για όλους μας, δεν είναι και λίγα. Τα απαριθμούμε και παίρνουμε βαθιές ανάσες αισιοδοξίας και δύναμης. ΘΕΑΤΡΟ Η σειρά του Αχιλλέα: Και μετά την «Οδύσσεια» έρχεται... ετεροχρονισμένα η «Ιλιάδα» σε παγκόσμια πρώτη παράστασή της. Με το έπος του Ομήρου καταπιάνεται μήνες τώρα ο Στάθης Λιβαθινός θεατροποιώντας τις είκοσι τέσσερις ραψωδίες του πάνω στην καινούργια μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη
Περισσότερα.. »
Του Δημήτρη Δημηρούλη Ο Βίτολντ Γκομπρόβιτς (1904-1969) ανήκει στους άναρχους του ευρωπαϊκού μοντερνισμού. Εμφανίστηκε στα πολωνικά γράμματα το 1933, όμως η τύχη το έφερε να παλεύει με τη γλώσσα και το παρελθόν του στην Αργεντινή. Βρέθηκε εκεί για σύντομο ταξίδι το 1939, αλλά η έκρηξη του πολέμου τον εμπόδισε να επιστρέψει. Είκοσι τέσσερα χρόνια κράτησε η «επίσκεψη», έως το 1963, όταν ήρθε οριστικά στην Ευρώπη. Πέθανε στη Γαλλία το
Περισσότερα.. »
Του Γιάννη Τσίρμπα Ποιος είναι ο ηθικός ρόλος της τηλεόρασης στον σύγχρονο δημόσιο βίο; Μπορεί, στο πλαίσιο της παγκόσμιας αναμετάδοσης πάσης φύσεως συμφορών, να ενεργοποιήσει έγνοια και θετική δράση; Υπό ποιες συνθήκες; Αυτό είναι το κεντρικό διακύβευμα του βιβλίου της καθηγήτριας του LSE με ειδίκευση στην ηθική των ΜΜΕ, Λιλύς Χουλιαράκη («Το θέαμα της οδύνης», μτφρ. Κατερίνα Σχινά, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, σελ. 400), το οποίο διαγράφει πορεία στη διεθνή βιβλιογραφία από το 2006 και κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά
Περισσότερα.. »
Του Μισέλ Φάις Πώς η λογοτεχνία ενσωματώνει την κρίση; Θεματοκεντρικά, ιδεολογικά ή γλωσσοκεντρικά; Πώς οι συγγραφείς αποφεύγουν την παγίδα της επικαιρότητας ή της δημοσιογραφικής γραφής (αν την αποφεύγουν) όταν πραγματεύονται τη σημερινή δυστοπία; Η κρίση είναι υπόθεση των τελευταίων ετών ή μήπως έχει βάθος και διάρκεια (από το 1974); Καταλήφθηκε εξαπίνης η πεζογραφία μας ή μήπως μέσα από την παρωδία και τον ατομοκεντρισμό των δεκαετιών '80 και '90 απεικόνισε αυτοπαθώς την επερχόμενη κατάρρευση
Περισσότερα.. »
Του Αχιλλέα Κυριακίδη Οταν ξαναδιαβάζω ένα βιβλίο, εγώ είμαι αυτός που το ξαναδιαβάζει ή το βιβλίο είναι αυτό που ξαναγράφεται; «Ξαναδιαβάζω ένα βιβλίο» σημαίνει: επενδύω την εμπειρία μου, αξιοποιώ όλα αυτά που είδα, διάβασα και άκουσα στο μεταξύ. Αν, κατά Μπόρχες, το βιβλίο είναι προέκταση της μνήμης και της φαντασίας μου, τότε «Ξαναδιαβάζω ένα βιβλίο» σημαίνει και: ανατοκίζω τη μνήμη και τη φαντασία μου
Περισσότερα.. »
Της Εφης Μαρίνου Ζούμε μέρες που όλα αλλάζουν ραγδαία μπροστά στα μάτια μας, μαζί και η κατάσταση στο θέατρο. Σε λίγο τι θα μας ξεχωρίζει από τους ερασιτέχνες; αναρωτιούνται οι ηθοποιοί. Αρκετοί δουλεύουν χωρίς αμοιβή με το επιχείρημα «να υπάρχουν στον χώρο». Το αντιφατικό είναι ότι η πληθώρα παραγωγών καλά κρατεί. Ενώ χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις αναγκάστηκαν λόγω κρίσης να κλείσουν, οι θεατρικές σκηνές, οι παραστάσεις αλλά και οι ίδιοι οι χώροι αυξάνονται!
Περισσότερα.. »
Είναι παγκόσμιο φαινόμενο, όχι μόνο ελληνικό, οι καλοί συγγραφείς, αυτοί που περιμένουμε με ανυπομονησία κάθε νέο τους έργο και όντως το διαβάζουμε, να κάνουν και τον λιγότερο ντόρο. Για παράδειγμα, μέσα στο 2013 θα κυκλοφορήσουν νέα μυθιστορήματα ο Τζούλιαν Μπαρνς, η Μάργκαρετ Ατγουντ, ο Τζ. Μ. Κουτσί («The childhood of Jesus»), ο Πίτερ Ακρόιντ («Three Brothers»), o Μόχσιν Χαμίντ του «Απρόθυμου φονταμενταλιστή» («How to get filthy Rich in Rising Asia»), ο Καλέντ Χοσεϊνί των «Χαρταετών» («And the Mountains Echoed»), η Κέιτ Ατκινσον. Ελάχιστα πράγματα ξέρουμε γι' αυτά, ούτε καν τίτλους.
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Τζεβελέκου Με φόντο τη σημερινή Ινδία, με τις ατέλειωτες καταπράσινες εκτάσεις και τις πόλεις με το άναρχο κυκλοφοριακό, τα εκατομμύρια κατοίκων, τους εκατοντάδες ιερούς ναούς και τα παλάτια, ο Γερμανός σκηνοθέτης Γιαν Σμιτ-Γκαρ (Jan Schmidt-Garre) αναζητά τη σύγχρονη διδασκαλία της γιόγκα και την αναβίωσή της από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
