Τελικά αυτό το κορίτσι όχι μόνο ήρθε με φόρα, αλλά δείχνει πως δύσκολα κανείς θα τη σταματήσει. Λίγο πριν εκπνεύσει το 2012, φαίνεται να έχει εκπληρώσει όλες τις ευχές της: κυκλοφόρησε το παρθενικό της άλμπουμ με τίτλο το όνομά της «Rita Ora”, είδε τρία της κομμάτια να σκαρφαλώνουν στα τσαρτς, άρχισε ήδη να γίνεται περιζήτητη μεταξύ των διαφημιστών, που αναζητούν τα νέα πρόσωπα της μόδας, τα κομμάτια της στο Youtube μετρούν μερικά εκατομμύρια views.
Περισσότερα.. »Η Συλλογή Σωτήρη Φέλιου δεν είναι απλώς μία από τις σημαντικότερες αλλά και με δική τους, ιδιαίτερη προσωπικότητα συλλογές με έργα σύγχρονων Ελλήνων ζωγράφων. Επιβεβαιώνει συνεχώς ότι της... αρέσει να ετοιμάζει τις βαλίτσες της για χώρες του εξωτερικού, με στόχο, φυσικά, να προβάλει τη σύγχρονη ελληνική τέχνη
Περισσότερα.. »Tου Γιάννη Σβώλου Στις 19/10/2012 και στις 16/11/2012 η ΚΟΑ υπό τον Βασίλη Χριστόπουλο έδωσε στο Μέγαρο Μουσικής τις δύο πρώτες ενός κύκλου συνολικά πέντε συναυλιών αφιερωμένων στις Συμφωνίες του Μπετόβεν, οι οποίες θα κατανεμηθούν σε ολόκληρη την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο. Η αθρόα προσέλευση κοινού έδειξε ότι η πρόταση βρήκε παραλήπτες, ενώ και οι εντυπώσεις ήσαν ξεκάθαρα θετικές.
Περισσότερα.. »Της Εφης Μαρίνου Κλόουν, άγιοι, σωτήρες, η Παναγία, υπηρέτες και δικηγόροι, μεθυσμένοι παπάδες από τον Γάμο της Κανά, κουτσοί και τυφλοί που θεραπεύονται. Πράγματα και θαύματα που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια και των «θεατών», δηλαδή των ίδιων των ηθοποιών που παίζουν όλους αυτούς τους απίθανους τύπους στο έργο του Ντάριο Φο, «Μιστέρο Μπούφο»
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου Σε μια εποχή που η ανοικοδόμηση βρίσκεται σε τρομερή ύφεση και οι νέοι αρχιτέκτονες φυτοζωούν, ψάχνοντας διεξόδους στο εξωτερικό, έρχεται η 7η Μπιενάλε Νέων Ελλήνων Αρχιτεκτόνων να προβάλει το έργο τους. Ενδεικτική της κατάστασης είναι η μεγάλη συμμετοχή των αρχιτεκτόνων μέχρι 45 ετών, οι οποίοι έστειλαν τα έργα τους προς αξιολόγηση στο Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής: ήταν πάνω από 300. Αλλες χρονιές είχαν δείξει ενδιαφέρον περίπου οι μισοί.
Περισσότερα.. »Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον γεγονός, που συνέβη στη νεανική σκηνή μας τα τελευταία δυο χρόνια; Για μένα είναι η επαναλειτουργία του «Εμπρός». Του θεάτρου στο Ψυρρή και όχι μόνο. Η κατάληψη του «Εμπρός» δεν αποτέλεσε τον αυτοσκοπό, αλλά το τελικό στάδιο μιας γενικότερης αναστάτωσης στον χώρο του νεανικού θεάτρου, που είχε κάποια φανερά στοιχεία.
Περισσότερα.. »
Του Γιάννη Σβώλου Σταμάτησε να δίνει ρεσιτάλ στα 31 του για να αφιερωθεί στις ηχογραφήσεις και πρέσβευε ότι «η δικαίωση της τέχνης βρίσκεται στην εσωτερική φωτιά που ανάβει βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων και όχι στις ρηχές, εξωτερικευμένες, δημόσιες εκφάνσεις της». Χαρισματική, όσο και αντιφατική προσωπικότητα, με σοβαρά, φανερά ψυχολογικά προβλήματα και αναρίθμητες ιδιορρυθμίες, ο 22χρονος πιανίστας Γκλεν Γκουλντ (1932-1982) έγινε διάσημος μέσα σε μια νύχτα όταν, το 1956, κυκλοφόρησε η πρώτη από τις δύο ηχογραφήσεις του των Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ του Μπαχ.
Περισσότερα.. »Της Εφης Μαρίνου Μ΄ένα «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» κάνει πρεμιέρα μέσα στο καταχείμωνο το Εθνικό Θέατρο. Το έργο του Σέξπιρ ανεβαίνει στις 28 Νοεμβρίου στη σκηνή Rex με την ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά του Μιχαήλ Μαρμαρινού κι έναν πολυπληθή θίασο. Μέσα στο μαγεμένο δάσος, τη νύχτα του θερινού ηλιοστασίου αναποδογυρίζουν τα πάντα. Θεοί, βασιλείς, τεχνίτες, ερωτευμένα ζευγάρια, ζώα χάνουν τον προσανατολισμό τους, η φύση διαταράσσεται, τα πρόσωπα μεταμορφώνονται, ο έρωτας καταργεί τη λογική
Περισσότερα.. »
Του Γρηγόρη Ιωαννίδη Το πιο γνώριμο θέατρο της κρίσης δεν υπήρξε ούτε το λεγόμενο «πολιτικό θέατρο» ούτε, όπως πιστεύουν πολλοί, το θέατρο του κοινωνικού προβληματισμού. Το θέατρο που πάντοτε ανθούσε σε εποχές δύσκολες ήταν ακριβώς αυτό: το βωντβίλ. Στις διάφορες αναρίθμητες εκδοχές του, σαν θέατρο φυγής είτε σαν θέατρο επιστροφής στις ρίζες του θεάματος, το θέατρο του θεατρινισμού και της φαντασμαγορίας, της γοητείας και της υπερβολής άκμαζε ακριβώς εκεί που θα πίστευε κανείς ότι κανονικά θα έπρεπε να διέρχεται κάμψη
Περισσότερα.. »
Τον Αδωνι Κύρου, με το λαμπρό επώνυμο, γόνο μιας ισχυρής συντηρητικής οικογένειας του ελληνικού Τύπου, τον ξέρουμε κυρίως για μία ταινία μεγάλου μήκους («Το μπλόκο», 1965) και για ένα πολυμεταφρασμένο και με μεγάλη επιρροή βιβλίο («Ο σουρεαλισμός στον κινηματογράφο», 1976). Το έγραψε, φυσικά, στα γαλλικά, αφού αυτός ο ριζοσπάστης, σουρεαλιστής και ανυπότακτος άνθρωπος διάλεξε να ζήσει το μεγαλύτερο μέρος τής ζωής του στο Παρίσι. Απόψε στις 8 μ.μ. στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας θα έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε τον άγνωστο Αδωνι Κύρου μέσα από τις 13 ταινίες μικρού μήκους, που γύρισε.
Περισσότερα.. »
Από τον Θανάση Γιαλκέτση Ο Κλάους Οφε έχει γεννηθεί το 1940 στο Βερολίνο και είναι ένας από τους πιο σημαντικούς Γερμανούς κοινωνιολόγους. Υπήρξε συνεργάτης του Γιούργκεν Χάμπερμας και ανήκει και αυτός στη δεύτερη γενιά της περίφημης Σχολής της Φρανκφούρτης. Στη γλώσσα μας κυκλοφορεί το βιβλίο του «Κοινωνία της εργασίας;» (Νήσος, 1993). Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα συνέντευξης που έδωσε ο Κλάους Οφε στον Αλεσάντρο Καβάλι και δημοσιεύτηκε στην ιταλική περιοδική επιθεώρηση «Il Mulino»
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου Ο Ανρί Ματίς αναμετριόταν συνεχώς με τον φίλο του τον Πικάσο. Ανατρεπτικός και παρεμβατικός ο Ισπανός, κέρδιζε διαρκώς τον Γάλλο στο παιχνίδι της δημοσιότητας τόσο με τις πρωτοπόρες ιδέες του όσο και με τους μεγάλους έρωτές του. Περισσότερο οικογενειακός τύπος, ο Ματίς δεν σκανδάλιζε με τη ζωή του, ωστόσο προσέγγισε τολμηρά τη γυναίκα στη ζωγραφική του: την έντυσε με έντονα χρώματα, την έγδυσε με αισθησιασμό
Περισσότερα.. »Της Εφης Μαρίνου «Ο εργάτης δανείζει στον κεφαλαιοκράτη την αξία χρήσης της εργατικής του δύναμης, αφήνει τον αγοραστή να την καταναλώσει προτού εισπράξει την τιμή της. Ετσι, παντού ο εργάτης πιστώνει τον κεφαλαιοκράτη». Αυτά διαβάζαμε κάποτε στο «Κεφάλαιο» του Μαρξ. Πώς μετατρέπεται το χρήμα σε κεφάλαιο, πώς ο πρώην κάτοχος χρήματος προπορεύεται στην αγορά σαν κεφαλαιοκράτης, ενώ ο κάτοχος της εργατικής δύναμης τον ακολουθεί σαν εργάτης του.
Περισσότερα.. »
Ξεκινάει από το Βέλγιο, πάει στο Σπλιτ, έπειτα στη Ρώμη. Kαι μετά; Νά σου μπαίνει και η Αθήνα στην παγκόσμια περιοδεία που στήνει ο Ρότζερ Γουότερς με το «The Wall». «Πάλι τα ίδια;» θα αναρωτηθείτε. Οι πρώτες, όμως, λεπτομέρειες που καταφθάνουν δικαιολογούν πλήρως την απόφαση του Βρετανού. «Είμαι εξαιρετικά ενθουσιασμένος που επιστρέφουμε με το «The Wall» στην Ευρώπη. Επανασχεδίασα το σόου για μεγάλους συναυλιακούς χώρους. Το αποτέλεσμα είναι πιο συγκινητικό και δραματικό από ποτέ. Η συγκεκριμένη παραγωγή δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί 40 χρόνια πριν. Μόνο με τη σύγχρονη τεχνολογία μπορούσαμε να
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
